Η Τσάντα

Στην αρχή

ήταν άδεια.

Ένα τετράδιο.

Δυο μολύβια.

Η πρώτη μέρα.

Ύστερα,

άρχισε να χωράει

όσα δεν είχαν βάρος.

Μια λέξη.

Ένα γέλιο.

Ένα «μπράβο».

Ένα «μπορώ».

Κι έγινε βαριά.

Στο τελευταίο κουδούνι

την αδειάζεις.

Κι όμως,

φεύγεις γεμάτος.