Έχω κι εγώ ψυχή

Δημοσίευση: 7.11.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

‘Ζώα” μας είπαν κι έβαλαν λουράκι στο λαιμό μας
πιστά να προστατεύουμε το κάθε αφεντικό μας.
Άλλος μας έχει από χαρά, και άλλος από λύπη
ίσως γιατί μια συντροφιά, στον κόσμο αυτό του λείπει…
Άλλος μας έχει φύλακα, μάτια των οματιών του
κι άλλος με μιας μας χάρισε, για δώρο των παιδιών του.
Και δεν μιλάμε, φίλοι μου, μόνο για τα σκυλάκια
σήμερα γιορτάζουν κάθε λογής ζωάκια.
Αυτά που θέλουν σεβασμό, απ’ όλους μας εξ ίσου
να ζουν μ’ αξιοπρέπεια  στο χώρο της αυλής σου.
Γι αυτό θα πρέπει όλοι μας, καλά να το σκεφτούμε
αυτά τα έρμα ζωντανά να μην τα τυραννούμε.
Λίγο νερό, λίγη τροφή  στ’ αδέσποτα χαρίστε
κι αυτά θα σας ευγνωμονούν, όσο μακριά κι αν είστε.
Μην πάρετε στο σπίτι σας ζωάκια, για παιχνίδια
αν δεν κατανοήσετε πως θέλουνε φροντίδα.
Το ζώο είναι δέσμευση, θέλει και τη γωνιά του
τα φάρμακα, τη βόλτα του και τη ζεστή αγκαλιά του.
Αν δεν μπορέσει όλα αυτά, κάποιος να τα προσφέρει
τουλάχιστον ας μη γίνεται αιτία να υποφέρει.
Στο δρόμο, εσείς οι οδηγοί, σαν σίφουνες μην πάτε
γιατί αβέρτα θάνατο στ’ αδέσποτα σκορπάτε.
Μα θα μου πείτε όλοι εσείς και ίσως και δικαίως
”Τώρα με τούτα και μ’ αυτά το ξόφλησες το χρέος;
Το χρέος προς το σεβασμό τον θέλουν οι άνθρωποι
κι όχι τα ζώα τούτα νε που ‘ναι γιομάτοι οι τόποι!”

Φίλε  αν είσαι άνθρωπος και άνθρωπος λογάσαι
στη θέση των αδέσποτων, δεν θα ήθελες για να σαι!

 

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κυρία Μ. Κάντα ,

    Σας ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια του ποιήματός μου.

    Να είστε καλά.

    Απάντηση
  2. Sofia Ntoupi

    Μπράβο Χρυσούλα μου, μια χαρά μας τα είπες…”Μην πάρετε στο σπίτι σας ζωάκια, για παιχνίδια
    αν δεν κατανοήσετε πως θέλουνε φροντίδα”. Ομορφογραμένο το ποίημά σου, όπως πάντα!!!! Την αγάπη μου σε όλους σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου