Βεγγέρα

26.06.2016

Δώδεκα ώρες έχω μπροστά μου.
Πάει ο ήλιος μου, πάει κι η χαρά μου.
Ήμουν κι εγώ μια ψυχή μες το αμπέλι,
με λέγαν αχάριστο, με λέγαν τεμπέλη.
Λίγο ακόμη κι έφυγε, λέω.
Πιάνω το μέτωπο και τρομάζω γιατί καίω.
Όμως το θερμόμετρο δε λέει πυρετό,
κι όσο αναπνέω δε ψάχνω γιατρό.
Διάλογο κάνω με τον εαυτό μου,
τι τάχα να κάνουμε για το καλό μου.
Μα δεν του έχω πια εμπιστοσύνη,
και να του απαντήσω δεν έχω βιασύνη.

Παιχνίδια παράξενα μου παίζει κι η ώρα.
Ακίνητη στέκεται όταν έξω έχει μπόρα.
Μα όταν γελάω επί πληρωμή,
τρέχει σαν άγριου αλόγου οπλή.
Και κάθε που βγαίνουν έξω τ' αστέρια
εγώ μετανιώνω για τα δυο μου τα χέρια.
Κατάρες τα ρίχνω να πέσουν στη γη,
αφού δε βλέπω απ' αυτά προκοπή.
Μα όλο φοβάμαι μήπως όντως κοπούν…
Μέσα στ' αυτιά μου προσευχές αντηχούν…
Δώσε Θεέ μου μια άσπρη μέρα
κι εγώ θα στήσω για Σένα βεγγέρα.

 

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δώσε Θεέ μου μια άσπρη μέρα
    κι εγώ θα στήσω για Σένα βεγγέρα.
    Πολύ όμορφος μονόλογος !!!!! Μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Διάλογο κάνω με τον εαυτό μου,
    τι τάχα να κάνουμε για το καλό μου…

    Το δίλημμα που πάντα θα βασανίζει όταν ο έρωτας και η αγάπη δεν είναι αμφίδρομη σχέση…
    Μέσα σ’ ένα μονόλογο θα κρύβονται της ψυχής τα μύχια…
    Και μέσα βαθεία στην καρδιά μας θα περιμένουμε το θαύμα της βεγγέρας…
    Μακάριοι αυτοί που θα τηζήσουν έστω και την τελευταία νύχτα της ζωής τους!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Μια βεγγέρα με το Θεό…με εμάς τους ίδιους..να συζητήσουμε τα σημαντικά μας…μελαγχολικά όμορφο το ποίημα σας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου