Βεγγέρα

Δημοσίευση: 26.06.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Δώδεκα ώρες έχω μπροστά μου.
Πάει ο ήλιος μου, πάει κι η χαρά μου.
Ήμουν κι εγώ μια ψυχή μες το αμπέλι,
με λέγαν αχάριστο, με λέγαν τεμπέλη.
Λίγο ακόμη κι έφυγε, λέω.
Πιάνω το μέτωπο και τρομάζω γιατί καίω.
Όμως το θερμόμετρο δε λέει πυρετό,
κι όσο αναπνέω δε ψάχνω γιατρό.
Διάλογο κάνω με τον εαυτό μου,
τι τάχα να κάνουμε για το καλό μου.
Μα δεν του έχω πια εμπιστοσύνη,
και να του απαντήσω δεν έχω βιασύνη.

Παιχνίδια παράξενα μου παίζει κι η ώρα.
Ακίνητη στέκεται όταν έξω έχει μπόρα.
Μα όταν γελάω επί πληρωμή,
τρέχει σαν άγριου αλόγου οπλή.
Και κάθε που βγαίνουν έξω τ' αστέρια
εγώ μετανιώνω για τα δυο μου τα χέρια.
Κατάρες τα ρίχνω να πέσουν στη γη,
αφού δε βλέπω απ' αυτά προκοπή.
Μα όλο φοβάμαι μήπως όντως κοπούν…
Μέσα στ' αυτιά μου προσευχές αντηχούν…
Δώσε Θεέ μου μια άσπρη μέρα
κι εγώ θα στήσω για Σένα βεγγέρα.

 

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δώσε Θεέ μου μια άσπρη μέρα
    κι εγώ θα στήσω για Σένα βεγγέρα.
    Πολύ όμορφος μονόλογος !!!!! Μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Διάλογο κάνω με τον εαυτό μου,
    τι τάχα να κάνουμε για το καλό μου…

    Το δίλημμα που πάντα θα βασανίζει όταν ο έρωτας και η αγάπη δεν είναι αμφίδρομη σχέση…
    Μέσα σ’ ένα μονόλογο θα κρύβονται της ψυχής τα μύχια…
    Και μέσα βαθεία στην καρδιά μας θα περιμένουμε το θαύμα της βεγγέρας…
    Μακάριοι αυτοί που θα τηζήσουν έστω και την τελευταία νύχτα της ζωής τους!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Μια βεγγέρα με το Θεό…με εμάς τους ίδιους..να συζητήσουμε τα σημαντικά μας…μελαγχολικά όμορφο το ποίημα σας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου