Select Page

Η σκανδάλη

Η σκανδάλη

gun

Ζω σ’ ένα σύμπαν που μου ανήκει
Σε κάθε διάσταση, σε όλα τα μήκη
Παίρνω ένα όπλο και το στρέφω εκεί
Εκεί που να το στρέψει κανείς δε μπορεί
Εκεί που φωλιάζουν κοινά μυστικά
και απαίσια βράδια ενοχικά

Μου λείπεις όσο λείπει ο ήλιος του Κρόνου
Επιτακτική όσο το άλλοθι ενός δολοφόνου
Κι αν έρθεις λίγο θα κάτσεις, θα σβήσεις
την καληνύχτα μ’ ένα φιλί θα σφραγίσεις
Τα χείλη σου όμως ματωμένα σπαθιά
Μου δίνουν ελπίδα, την παίρνουν ξανά
Δώρο άδωρο λοιπόν να σ’ έχω ερωμένη
Μα τρέμω την ώρα που θα σε δω θυμωμένη

Φόρεσα ρούχα επίσημα να μη με γνωρίσεις
Ταξίδεψα στον χάρτη και σε αρχαίες ρήσεις
Γκρέμισα γέφυρες να μη σε φτάνω
μα εσένα έβλεπα ζωγραφισμένη στην άμμο

Η ζωή μου αδιέξοδα κι ένα κρυφτό
Παιχνιδάκι ενηλίκων και το νόημα διττό
Πίσω απ’ τη σκανδάλη μου όμως κρυβόμουν
Αν είχα όντως όπλο θα το σκεφτόμουν…

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Γεννημένη μια ζεστή μέρα του Δεκέμβρη είκοσι χρόνια πριν, ψάχνει πάντα τη ζέστη στο κρύο και το κρύο στη ζέστη. Διαβάζει μετά μανίας. Τα πρωινά τραγουδάει και τα βράδια κοιτάει τ' αστέρια. Λειτουργεί με μουσική, καφεΐνη, λέξεις κι όνειρα.

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!