Καφέ

9.12.2013

 

Kafe

Ιστορίες με δύο όψεις
Βαγγέλης & Κώστας Θερμογιάννης

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται το Βαγγέλη και τον Κώστα Θερμογιάννη και την ιστορία τους

"Καφέ",

η οποία δημιουργήθηκε για τις Ιστορίες με δύο όψεις.

ebook
pdf

android64

 ebook για android

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η αμοιβή

Η αμοιβή

Η βαριά συρόμενη πόρτα του καθιστικού άνοιξε και η μεσόκοπη γυναίκα γλίστρησε μέσα κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό πακέτο. Χυμένος στην πολυθρόνα στο βάθος, με την πελώρια βιβλιοθήκη στο πλάι του, ο γέρος αγνάντευε απ’ το παράθυρο τον κήπο καθώς ο ήλιος βασίλευε. Το...

Της γριάς τα κοτόπουλα

Της γριάς τα κοτόπουλα

Την γριά δεν θυμάμαι να την είχα συναντήσει ποτέ. Όμως, χωρίς να την ξέρω, την σκέφτομαι πάντα, αναπολώντας, ιδίως όταν περνώ απόγευμα έξω από το μαγαζί της, στην παραλιακή Νέας Κίου – Ναυπλίου. Για την ακρίβεια εκεί που ήταν πριν καμιά εικοσαετία το μαγαζί της, που...

Φως σε μαύρο ουρανό, της Ελένης Πριοβόλου

Φως σε μαύρο ουρανό, της Ελένης Πριοβόλου

Οι γονείς του Ντίνου και της Ίριδας απέτυχαν επαγγελματικά κι η ζωή τους πήρε την κάτω βόλτα. Καβγάδες και ξύλο δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα κι ο Ντίνος αποφασίζει να το σκάσει από το σπίτι. Αυτή θα είναι η αρχή μιας σειράς περιπετειών που θα τον φέρουν αντιμέτωπο με...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Ευτύχησα στο τέλος τούτης της σειράς των ‘Ιστοριών με δυο όψεις” να διαβάσω ένα μικρό αριστούργημα στην κυριολεξία. Οι “Θερμογιανης εις το τετράγωνον” έγραψαν μια ιστορία η οποία περιλαμβάνει ανθρώπινο πόνο, ανθρώπινες απορίες και αδυναμίες αλλά ταυτόχρονα ψάχνει μέσα από τα μυστικά του σύμπαντος να ανακαλύψει την αλήθεια για τούτο το ταπεινό κόσμο που ζούμε. Αλλά είναι και το χρώμα το καφέ στη μέση. Είναι γραμμένη με μια αφαιρετική τάση η οποία προσθέτει γοητεία στο κείμενο. Είναι δε συγκλονιστικό το σημείο που αναφέρεται στην πτώση του παιδιού και στην…..προσγείωση του μέσα στο “καρότσι”. Για το τέλος δε τι να πω!
    Ομολογώ ότι το ζήλεψα με την πολύ καλή έννοια.
    Πολύ χαίρομαι που διάβασα κάτι με το οποίο νιώθω περίεργως μια συγγένεια ψυχολογική.
    Συγχαίρω τους κυρίους Θερμογιάννη Βαγγέλη και Θερμογιάννη Κώστα για την υψηλού επιπέδου απόλαυση που μου προσέφεραν εμένα και είμαι βέβαιος ότι το ίδιο θα συμβεί με τους άλλους που θα έλθουν εδώ,

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Χριστόφορε, νομίζω πως για το συγκεκριμένο κείμενο, καθοριστική και καταλυτική ήταν η συμβολή του Βαγγέλη, εγώ απλώς ακολουθούσα…

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, ξέρεις πως η κρίση σου έχει πάντα πολύ μεγάλη σημασία για μένα.

      Να χαίρεσαι όλες τις Άννες της ζωή σου σήμερα!

      Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    Μια κατάδυση στα σκοτεινά λαγούμια του ανθρώπινου μυαλού… εκεί που το φως της λεγόμενης λογικής φτάνει αμυδρά ή καθόλου… εκεί που το χτες μπερδεύεται με το σήμερα… που το αύριο γίνεται παρελθόν που καταδιώκει και κατατρύχει…
    Ένα χρώμα που κυριαρχεί σαν εφιάλτης… καφέ δαίμονας… μαζί με μια ομπρέλα που στοιχειώνει το νου..

    Μια εξαιρετική ιστορία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το απρόσμενο τέλος – το ίσως όχι και τόσο απρόσμενο αν διαβάσεις προσεκτικά κάτω από τις γραμμές της!

    Κώστα και Βαγγέλη, τα συγχαρητήριά μου, φίλοι μου!

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Βάσω μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια τα οποία έχουν μεγάλη βαρύτητα για μένα!

      Να είσαι πάντα καλά!

      Απάντηση
  3. Karyatida62 (Kary)

    Καφέ, σκούρο καφέ έως και μαύρο …το χρώμα της εποχής μας! Ιστορία ταιριαστή με τους καιρούς μας…Εύγε στους Θερμογιάννηδες…τόπαν θαυμάσια! “Ζούμε σε μια φούσκα!” Ακριβώς έτσι…

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Να είσαι καλά Κάρυ μου! Όντως ζούμε σε μια φούσκα, ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε κιόλας!

      Απάντηση
  4. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Σας ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου όλους για τα όμορφα σχόλιά σας…

    Απάντηση
  5. marimar

    Επιτέλους το διάβασα!!!!!! Είχε μια συνοχή η ιστορία και ας ηταν γραμμένη απο δυο διαφορετικούς συγγραφείς. Το καταφέρατε το παίξιμο του μυαλού με την παρεμβολή αγαπημένων συγγραφέων να κάνουν με την παρουσία τους πιο δυνατό το γράψιμο. Έβαζα και το δικό μου μυαλό να λειτουργεί παράλληλα. Το ξεκίνημα με τον Ντοστογιέφκυ και η αναφορά στον Ηλίθιο δυνατό. Επειδή αγαπώ τον Γλάρο Ιωνάθαν μου άρεσε το κομμάτι που αναφέρεται στο πέταγμα στην μοναξιά και στην παγωνιά του ύψους Με τον χωροχρόνο δεν τα έχω καλά και ήταν αυτό που έδειχνε οτι κάποιες έννοιες έχουν εφευρεθεί από τους ανθρώπους για να κινούνται σ’ αυτές. Αυτό το παίξιμο του μυαλού το έχω δει σε άλλη περίσταση και ειλικρινά δεν θα το ευχόμουν σε κανένα. Σαν ένα μυαλό γράψατε!!!!! και όμως με διαφορές!!! Με συνεπήρατε!!

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εύχομαι ολόψυχα να σταματήσουν να υπάρχουν τέτοια περιστατικά και όλοι οι άνθρωποι να είναι καλά στην υγεία τους απ’ όλες τις απόψεις!…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου