Συγγνώμη Ειρήνη

25.09.2016

peace

(Η 21η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης)

Συγγνώμη Ειρήνη…
Συγγνώμη που πέρασε η μέρα σου κι εγώ δεν είπα ούτε λέξη για Σένα.
Συγγνώμη που δεν είπα πως χωρίς Εσένα δεν υπάρχει αύριο, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης.
Συγγνώμη που δεν είπα ότι δυστυχώς δεν “πουλάς”, γιατί έχει πλέον το μονοπώλιο ο πόλεμος.
Συγγνώμη που δεν είπα πως στο βωμό της απληστίας, οι θάλασσες γίνονται κενοτάφια, οι βάρκες γίνονται φέρετρα και τα κίτρινα σωσίβια μοιάζουν με τις μωβ πένθιμες κορδέλες που δεν γράφουν καν το όνομα των αγγέλων.
Συγγνώμη που δεν είπα πως για κάθε σχολείο και νοσοκομείο που κλείνει, ανοίγει ένα εργοστάσιο όπλων και μια φυλακή, εκεί που δεν υπάρχει ούτε ένα λευκό περιστέρι παρά μόνο τα κοράκια της πολεμικής μηχανής.
Συγγνώμη Ειρήνη που δεν είπα ότι δεν σου έφτιαξαν στεφάνι γιορτινό με λουλούδια οι λαοί σου, σήμερα που γιορτάζεις.
Είναι βλέπεις σχεδόν όλοι βυθισμένοι στην κατάθλιψη και στριμωγμένοι στα στενά της ανέχειας.
Συγγνώμη Ειρήνη...
Ίσως αύριο να δω το περιστέρι σου τ’ ολόλευκο στ’ όνειρό μου...
Καληνύχτα Ειρήνη…

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

Νόστος

Νόστος

Η Λουκρητία αγουροξυπνημένη και πατώντας στις μύτες των ποδιών της για να μην ταράξει τον Γιάννη, προχωρά προς προς τον γωνιακό μπουφέ του δωματίου, στο σεντούκι με τις αναμνήσεις. Ανοίγει το κάτω συρτάρι και κρατά στα χέρια της μια πολύτιμη φωτογραφία, αδιάψευστο...

Το μήνυμα ελήφθη

Το μήνυμα ελήφθη

Μάταια έψαχνε να βρει τον ταχυδρόμο να τον ρωτήσει. Δεν ήταν πουθενά, ώσπου πληροφορήθηκε ότι άλλαξε γειτονιά. Μετά εξαφανίστηκε. Αγνοούμενος. Τα ίχνη του χάθηκαν για πάντα. Ίσως να γνώριζε κάτι το λευκό περιστέρι. Όταν το αντάμωσε μόνο λευκό δεν ήταν. Μαύρα τα είχε...

Η διάσταση

Η διάσταση

«Έχω μια βιβλιοθήκη» της είπα. «Αξίζει να τη δεις».  «Έλα τώρα»! απάντησε και πήρε εκείνο το ύφος το ενοχλημένο, όταν πιέζεται για κάτι που δε θέλει. «Πιστεύεις πως μπορώ να χάνω το χρόνο μου με βιβλία; Δεν με ενδιαφέρουν. Κάτι άλλο πρέπει να βρω, να περνάω τις...

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Ο Παύλος δεν ήταν ξεκούραστος. Άφησε το βλέμμα του να περιπλανηθεί για λίγο στις αφίσες του φοιτητικού του διαμερίσματος και στο ομοίωμα ανθρώπινου σκελετού που στόλιζε το γραφείο του και στη σκέψη του άφηνε τον εαυτό να τον φαντάζεται να καθαρίζει τη βρωμιά που...

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    Είθε να το δούμε όλοι μαζί το περιστέρι Χρυσούλα μου και να είναι στον ξύπνιο μας!!!!!!Υπέροχος ο μονόλογος σου, δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι κι αλλιώς γιατί από τη μία η πένα σου που κεντάει από την άλλη το θέμα του… υπέροχο δεν χορταίνω να σε διαβάζω!!!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία ,
      Σε ευχαριστώ πολύ !!!!!!!!!!
      Πάντα με τιμάς με τα σχόλιά σου και με μια ανεκτίμητη φιλία!
      Μακάρι να το δούμε το περιστέρι της ΕΙΡΗΝΗΣ …
      Για το μέλλον των παιδιών μας και των εγγονών μας!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Ένας ύμνος στην Ειρήνη, τόσο όμορφα γραμμένος, ακριβώς όπως της αρμόζει. Συγχαρητήρια, Χρυσούλα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλημέρα ,Βάσω…

      Σε ευχαριστώ πολύ…..
      Τιμή μου το σχόλιό σου….
      Να είσαι καλά!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου