Συγγνώμη Ειρήνη

Δημοσίευση: 25.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

peace

(Η 21η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης)

Συγγνώμη Ειρήνη…
Συγγνώμη που πέρασε η μέρα σου κι εγώ δεν είπα ούτε λέξη για Σένα.
Συγγνώμη που δεν είπα πως χωρίς Εσένα δεν υπάρχει αύριο, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης.
Συγγνώμη που δεν είπα ότι δυστυχώς δεν “πουλάς”, γιατί έχει πλέον το μονοπώλιο ο πόλεμος.
Συγγνώμη που δεν είπα πως στο βωμό της απληστίας, οι θάλασσες γίνονται κενοτάφια, οι βάρκες γίνονται φέρετρα και τα κίτρινα σωσίβια μοιάζουν με τις μωβ πένθιμες κορδέλες που δεν γράφουν καν το όνομα των αγγέλων.
Συγγνώμη που δεν είπα πως για κάθε σχολείο και νοσοκομείο που κλείνει, ανοίγει ένα εργοστάσιο όπλων και μια φυλακή, εκεί που δεν υπάρχει ούτε ένα λευκό περιστέρι παρά μόνο τα κοράκια της πολεμικής μηχανής.
Συγγνώμη Ειρήνη που δεν είπα ότι δεν σου έφτιαξαν στεφάνι γιορτινό με λουλούδια οι λαοί σου, σήμερα που γιορτάζεις.
Είναι βλέπεις σχεδόν όλοι βυθισμένοι στην κατάθλιψη και στριμωγμένοι στα στενά της ανέχειας.
Συγγνώμη Ειρήνη…
Ίσως αύριο να δω το περιστέρι σου τ’ ολόλευκο στ’ όνειρό μου…
Καληνύχτα Ειρήνη…

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Ακολουθήστε μας

Μας λείπεις

Μας λείπεις

Απομεσήμερο και στον ολάνθιστο κήπο μιας αυλής, χάμω στο νοτισμένο χώμα, το λούκι μάλλον έχει βουλώσει. -Κάθισε, κάθισε, νά, εδώ!, στο ψάθινο σκαμνί, κάτω από το γιασεμί που αναπνέεις το βράδυ στη φύση, κάθισε να σου πω αυτό που φαντάζεσαι και δεν το θέλεις, που όμως...

Και έρχεται η επιβίωση

Και έρχεται η επιβίωση

Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:  -Άννα, το κορίτσι και τα μάτια σου!  Και την μαλώνει που το καντήλι της είναι σβηστό, το τζάκι σβηστό και ο ουρανός μελανός.  Στιγμές μετά, και τα πύρινα μάτια, η αγωνία:  -είσαι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Και έρχεται η επιβίωση

Και έρχεται η επιβίωση

Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:  -Άννα, το κορίτσι και τα μάτια σου!  Και την μαλώνει που το καντήλι της είναι σβηστό, το τζάκι σβηστό και ο ουρανός μελανός.  Στιγμές μετά, και τα πύρινα μάτια, η αγωνία:  -είσαι...

Καρδιά στεριωμένη, ποτέ νικημένη

Καρδιά στεριωμένη, ποτέ νικημένη

«Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει», έγραψε πριν χρόνια ο Σεφέρης και αδιαμφισβήτητα η φράση αυτή στοιχειώνει την πραγματικότητα του τόπου μας. Πάντα βρίσκει κανείς ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα δεινά να καταλογίσει σ’ αυτό το άλλοτε θεωρούμενο ευλογημένο...

Σ’ αγαπώ

Σ’ αγαπώ

Η Ηρώ και ο Χάρης τρέχουν με τη μηχανή τους μακριά, προς άλλους προορισμούς, πίσω τους τρέχουν σκυλιά· δεν φοβούνται, δεν τρέμουν. Μπροστά τους έχουν το τέρμα της διαδρομής, και είναι άγιο. Ένα μοναστηράκι στης παρυφές ενός λόφου του νησιού. Η βροχή πέφτει αλύπητα,...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    Είθε να το δούμε όλοι μαζί το περιστέρι Χρυσούλα μου και να είναι στον ξύπνιο μας!!!!!!Υπέροχος ο μονόλογος σου, δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι κι αλλιώς γιατί από τη μία η πένα σου που κεντάει από την άλλη το θέμα του… υπέροχο δεν χορταίνω να σε διαβάζω!!!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία ,
      Σε ευχαριστώ πολύ !!!!!!!!!!
      Πάντα με τιμάς με τα σχόλιά σου και με μια ανεκτίμητη φιλία!
      Μακάρι να το δούμε το περιστέρι της ΕΙΡΗΝΗΣ …
      Για το μέλλον των παιδιών μας και των εγγονών μας!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Ένας ύμνος στην Ειρήνη, τόσο όμορφα γραμμένος, ακριβώς όπως της αρμόζει. Συγχαρητήρια, Χρυσούλα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλημέρα ,Βάσω…

      Σε ευχαριστώ πολύ…..
      Τιμή μου το σχόλιό σου….
      Να είσαι καλά!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου