Συμμόρφωση, της Μάχης Τζουγανάκη

28.04.2015

 

 

Ορίστε συμμορφώνομαι

Γράφω σωστά το ποίημα

Στο τώρα προσγειώνομαι

Ρυθμό βάζω και ρίμα

 

Ορίστε συμμαζεύομαι

Και συλλαβές απλώνω

Νομίζω πως γιατρεύομαι

Το χέρι το μαλώνω

 

Ορίστε πήγα κι έμοιασα

Σε τούτους που ορίζουν

Δίπλα τους να ‘μαι έφτασα

Με κείνους με ταυτίζουν

 

Ορίστε ας μιλήσουμε

για όλα τα μοιραία

Ορίστε ας αγαπήσουμε

Τα ψέματα τα ωραία

 

Ορίστε ας στοιβάξουμε

Τα θέλω σε συρτάρι

Εκεί να δεις τα βάζουμε

κανείς να μην τα πάρει

 

Ορίστε παραφέρθηκα

Μα τώρα θα με φτιάξω

Συγγνώμη που αφέθηκα

Στον κόσμο θα ταιριάξω…

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ταυτίζομαι απόλυτα αγαπημένη Μάχη, αλλά δεν έχω σκοπό να συμμορφωθώ!!! (ούτε κι εσύ νομίζω 😉 ) Πολύ δυνατό ποίημα, εξαιρετικό. Την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Την καλημέρα μου και από εδώ Άννα…

      Σε ευχαριστώ που τριγυρίζεις στις λέξεις μου..

      Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Mε την ευχή να μη μοιάσετε
    ποτέ του κόσμου Μάχη …

    Ο κόσμος αξημέρωτος ακόμα
    και οι άγγελοί του βορά εκτόνωσης
    και κατασπαραγμού …

    Άλλωστε δεν μοιάζετε του κόσμου …

    Απλώς το ποίημά σας
    ήταν μἰα συμμόρφωση με
    την ποιητική σας διάθεση και
    στιγμή!

    Πολύ όμορφο ποίημα
    όπως πάντα!

    Καλημέρα!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Μια στιγμή προσωπικής αμφισβήτησης…ίσως..

      Βυθιζόμαστε μέσα στον κόσμο αυτόν ..Πότε επιπλέουμε πότε όχι…και παλεύουμε με τα εσωτερικά μας όπλα..όποια κι αν είναι αυτά..

      Και όπως θα έλεγε και μια αγαπημένη μου ποιητική ηρωίδα:
      “Κι έχω για μόνο μου όπλο, μόνη μου άμυνα
      τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα…”

      την καλησπέρα μου…

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    “Ορίστε ας στοιβάξουμε
    Τα θέλω σε συρτάρι
    Εκεί να δεις τα βάζουμε
    κανείς να μην τα πάρει

    Ορίστε παραφέρθηκα
    Μα τώρα θα με φτιάξω
    Συγγνώμη που αφέθηκα
    Στον κόσμο θα ταιριάξω…”

    Μάχη είσαι υπέροχη!!!
    Εξαιρετικό το ποίημα σου!!
    Πολύ έξυπνο και σαρκαστικότατο!!
    Μια διαμαρτυρία που με έκανε και γέλασα.

    Πολλές φορές παγιδευόμαστε μεσ’ την κανονικότητα
    της σκέψης, της συμπεριφοράς, της καθημερινότητάς,
    με στόχο την ομοιομορφία ζωής και του εαυτού μας.
    Έτσι είναι το ορθό και το πρέπον.
    Ποιος όμως το ορίζει αυτό;;;

    Το ξέρεις ότι θαυμάζω το τρόπο
    που ερμηνεύεις το κόσμο γύρω σου
    και μέσα σου!!!
    Όχι Μάχη, μην το αλλάξεις καθόλου αυτό!!!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Σαρκαστικά πλην όμως αληθινά σου απαντάω με κρητική ματινάδα
      “Αδύνατόν(ε) να γεννεί χοίρου τριχιά μετάξι
      κι ενός κακόσυρου παιδιού να΄χει ανθρωπιά και τάξη”…

      Σε ευχαριστώ Ελένη…

      Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένα βροντερό “ΟΧΙ” ήταν αυτό το ποίημα στη συμμόρφωση κι αλίμονο αν πιστεύαμε το αντίθετο. Οι σκέψεις που έχουν φτερά , δεν μπαίνουν στα καλούπια των κανόνων. Αφήνονται και παρασύρουν και όποιον άλλον παλεύει για να μην ταιριάξει στον κόσμο τούτο. Το χάρηκα το ποίημά σου Μάχη . Εύγλωττο, σαρκαστικό, αιχμηρό.

    Απάντηση
  5. whitedwarf4

    πανέμορφο κοπελίτσα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου