Συμμόρφωση, της Μάχης Τζουγανάκη

Δημοσίευση: 28.04.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Ορίστε συμμορφώνομαι

Γράφω σωστά το ποίημα

Στο τώρα προσγειώνομαι

Ρυθμό βάζω και ρίμα

 

Ορίστε συμμαζεύομαι

Και συλλαβές απλώνω

Νομίζω πως γιατρεύομαι

Το χέρι το μαλώνω

 

Ορίστε πήγα κι έμοιασα

Σε τούτους που ορίζουν

Δίπλα τους να ‘μαι έφτασα

Με κείνους με ταυτίζουν

 

Ορίστε ας μιλήσουμε

για όλα τα μοιραία

Ορίστε ας αγαπήσουμε

Τα ψέματα τα ωραία

 

Ορίστε ας στοιβάξουμε

Τα θέλω σε συρτάρι

Εκεί να δεις τα βάζουμε

κανείς να μην τα πάρει

 

Ορίστε παραφέρθηκα

Μα τώρα θα με φτιάξω

Συγγνώμη που αφέθηκα

Στον κόσμο θα ταιριάξω…

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ταυτίζομαι απόλυτα αγαπημένη Μάχη, αλλά δεν έχω σκοπό να συμμορφωθώ!!! (ούτε κι εσύ νομίζω 😉 ) Πολύ δυνατό ποίημα, εξαιρετικό. Την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Την καλημέρα μου και από εδώ Άννα…

      Σε ευχαριστώ που τριγυρίζεις στις λέξεις μου..

      Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Mε την ευχή να μη μοιάσετε
    ποτέ του κόσμου Μάχη …

    Ο κόσμος αξημέρωτος ακόμα
    και οι άγγελοί του βορά εκτόνωσης
    και κατασπαραγμού …

    Άλλωστε δεν μοιάζετε του κόσμου …

    Απλώς το ποίημά σας
    ήταν μἰα συμμόρφωση με
    την ποιητική σας διάθεση και
    στιγμή!

    Πολύ όμορφο ποίημα
    όπως πάντα!

    Καλημέρα!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Μια στιγμή προσωπικής αμφισβήτησης…ίσως..

      Βυθιζόμαστε μέσα στον κόσμο αυτόν ..Πότε επιπλέουμε πότε όχι…και παλεύουμε με τα εσωτερικά μας όπλα..όποια κι αν είναι αυτά..

      Και όπως θα έλεγε και μια αγαπημένη μου ποιητική ηρωίδα:
      “Κι έχω για μόνο μου όπλο, μόνη μου άμυνα
      τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα…”

      την καλησπέρα μου…

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    “Ορίστε ας στοιβάξουμε
    Τα θέλω σε συρτάρι
    Εκεί να δεις τα βάζουμε
    κανείς να μην τα πάρει

    Ορίστε παραφέρθηκα
    Μα τώρα θα με φτιάξω
    Συγγνώμη που αφέθηκα
    Στον κόσμο θα ταιριάξω…”

    Μάχη είσαι υπέροχη!!!
    Εξαιρετικό το ποίημα σου!!
    Πολύ έξυπνο και σαρκαστικότατο!!
    Μια διαμαρτυρία που με έκανε και γέλασα.

    Πολλές φορές παγιδευόμαστε μεσ’ την κανονικότητα
    της σκέψης, της συμπεριφοράς, της καθημερινότητάς,
    με στόχο την ομοιομορφία ζωής και του εαυτού μας.
    Έτσι είναι το ορθό και το πρέπον.
    Ποιος όμως το ορίζει αυτό;;;

    Το ξέρεις ότι θαυμάζω το τρόπο
    που ερμηνεύεις το κόσμο γύρω σου
    και μέσα σου!!!
    Όχι Μάχη, μην το αλλάξεις καθόλου αυτό!!!

    Απάντηση
    • Μάχη

      Σαρκαστικά πλην όμως αληθινά σου απαντάω με κρητική ματινάδα
      “Αδύνατόν(ε) να γεννεί χοίρου τριχιά μετάξι
      κι ενός κακόσυρου παιδιού να΄χει ανθρωπιά και τάξη”…

      Σε ευχαριστώ Ελένη…

      Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένα βροντερό “ΟΧΙ” ήταν αυτό το ποίημα στη συμμόρφωση κι αλίμονο αν πιστεύαμε το αντίθετο. Οι σκέψεις που έχουν φτερά , δεν μπαίνουν στα καλούπια των κανόνων. Αφήνονται και παρασύρουν και όποιον άλλον παλεύει για να μην ταιριάξει στον κόσμο τούτο. Το χάρηκα το ποίημά σου Μάχη . Εύγλωττο, σαρκαστικό, αιχμηρό.

    Απάντηση
  5. whitedwarf4

    πανέμορφο κοπελίτσα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου