Της ατυχίας η πεμπτουσία

15.10.2016

stars_night

Πάλι δε μπορώ να κοιμηθώ,
όσο και να θέλω να το αποφύγω.
Τη σιωπή της νύχτας δε θα φοβηθώ,
και διάλογο με το τίποτα ανοίγω.
Μοιάζει σαν το σύμπαν να κοιμάται
κι έχει βάλει εμένα να φυλάω,
έμψυχα κι άψυχα που συναντάτε,
όλα όσα μισώ και όσα αγαπάω.
Στο δωμάτιο φαντάσματα χορεύουν
και το ένα μου λέει έλα κοντά,
να δεις πώς οι άνθρωποι γιατρεύουν
τα αβάσταχτα πάθη τους τα δυνατά.
Το άλλο μου λέει μην τολμήσεις,
ψέμα σου λέει και σε πλανά,
μην γυρνάς καν να του απαντήσεις,
μίλα στη νύχτα που κι αυτή αγρυπνά.
Μα σημασία εγώ καμία δε δίνω,
ξέρω πόσο άρρωστη έχω φαντασία,
κλείνω τα μάτια μου κι αμέσως σβήνω
της ατυχίας μου την πεμπτουσία.
Κι όταν βρεθώ στα μέρη των ονείρων,
είμαι μια άλλη, μα είμαι εγώ.
Θάλασσες βλέπω πλήρεις βοτρύων,
και απ’ του φόβου ξεφεύγω προσωρινά τον ζυγό.

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Κι όταν βρεθώ στα μέρη των ονείρων,
    είμαι μια άλλη, μα είμαι εγώ.
    Θάλασσες βλέπω πλήρεις βοτρύων,
    και απ’ του φόβου ξεφεύγω προσωρινά τον ζυγό.

    ..κάπως έτσι έχουμε ανάγκη να ξεφεύγουμε όλοι. Μα αν το έχουμε πολλοί από εμάς..γιατί τελικά δε συναντιόμαστε εκτός ονείρων ή μάλλον σε ένα κοινό όνειρο; Καλή σου μέρα Δώρα

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Έστω κι εκεί έστω και μέσα στα όνειρα… ας ξεφεύγουμε από τους φόβους μας!!! Καλημέρα!!!

    Απάντηση
    • ΔΩΡΑ ΜΑΚΡΗ

      Καλημέρα σε όλους

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου