Κι ύστερα θα πούμε ένα δυνατό δεν πειράζει

Και θα βάλουμε ένα ποτήρι με παγωμένο κρασί

Και λίγη μουσική να παίζει στο δωμάτιο

Και θα ενώσουμε τα χέρια μας σιωπηλά

Και θα ζεσταθούν οι παλάμες μας

Και μέσα στον ιδρώτα το ζεστό

Θα κολυμπήσει σε όμορφα νερά το σ ’αγαπώ

 

Κι ύστερα θα ενωθούμε σε εκείνο το σχήμα

Που έχει δύο καρδιές και ένα σώμα

Που έχει δύο σώματα και μία καρδιά

Και θα απλωθούνε οι αναστεναγμοί

Στο μαύρο της νύχτας και θα φύγουν

Λευκό να γεμίσει η ψυχή, σα γιασεμί μικρό

που βγάζει το πρώτο του άρωμα

 

κι ύστερα θα πούμε ένα μπορούμε κι αλλιώς

και ένα μπορούμε τα πάντα

και θα γιορτάσουμε τούτο το όλο

αγκαλιασμένοι γλυκά στον χρωματιστό μας κήπο

Ροζ τριαντάφυλλα, κρεμαστές βοκαμβίλιες

αιωνόβιες ελιές και πλατάνια υγρά

συνθέσανε το πιο όμορφο κάδρο

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!