Το σήμερα του χθες

16.09.2016

depressed_girl

Καθημερινές ψευδαισθήσεις του εαυτού και του εγώ μου
Μάλλον νόμιζα πως ήμουνα μια άλλη
Ήθελα το αυτονόητο και το ιδανικό μου
Με κούρασε του σήμερα η χθεσινή του πάλη.

Άλλαξα τα χρώματα μα η απόχρωση ίδια
και το μυαλό ευνούχισα να μην παραδωθεί
Γέμισα τα γύρω μου περίτεχνα στολίδια
Ονόμασα ανάμνηση ό,τι είχα ονειρευτεί

Μα μια φλόγα ενοχών και εμφανής δειλίας
σαν πυροσβέστης πολεμώ να μην ξαναφουντώσει
Εκεί που λέω έσβησε, τα δάκρυα πικρίας
γίνονται το οινόπνευμα να αναζωπυρώσει

Εγώ ο εμπρηστής, εγώ ο διασώστης
η αδυναμία της ψυχής είναι η σπίθα
Εγώ η μητέρα της οργής, εγώ ο γιος της
ψέμα που κείτεται νεκρό, μισή αλήθεια.

-Δεν πα’ να μεταμφιέζεσαι! Εγώ ξέρω ποια είσαι
Μια κενή συνείδηση που ξεχειλίζει λέξεις
Σε μαύρη τρύπα χάνεσαι μα όρθιος κινείσαι
Πες την πραγματικότητα, δεν θέλεις να διαλέξεις

Γιατί τη λάσπη που έβοσκες, την ήθελες δική σου
και τώρα στο σανίδι σου του ατέλειωτου θεάτρου
πίστεψες το σενάριο πως είναι η ζωή σου
Δεν είσαι καν υπόδημα ασήμαντου κομπάρσου.

Τι κάνεις εσύ με όλους αυτούς, πού βρήκες το κουράγιο
Πώς γίνεται να ανθίσει έν’ άγριο αγκάθι;
Η καραβάνα η παλιά θ’ αράξει στο καρνάγιο
Έτσι κι εσύ θα μείνεις του κόσμου κατακάθι.

Σκέφτεσαι τη χαρά που έπαιρνες από τα σφάλματά σου
Έρχεται κόντρα η λογική κι ανάθεμα αν έχεις
Νεύματα και δάκρυα στα καθρεφτίσματά σου
Ήθελες να μου έμοιαζες, αλλά δεν το αντέχεις.

-Δεν σε αντέχω εαυτέ
κι ας είσαι ό,τι είμαι
Μα όταν σε σκέφτομαι νεκρό
στο πλάι σου εγώ κείμαι
Δεν σε αντέχω εαυτέ
κι ας θέλω να σου μοιάσω
Εγώ είμαι το αφεντικό
Δεν θα το κουβεντιάσω.

 

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Όμορφος σαν ”ποίημα” δυνατός σαν μονόλογος υπέροχο (ς) μπράβο σας!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου