Το σήμερα του χθες

16.09.2016

depressed_girl

Καθημερινές ψευδαισθήσεις του εαυτού και του εγώ μου
Μάλλον νόμιζα πως ήμουνα μια άλλη
Ήθελα το αυτονόητο και το ιδανικό μου
Με κούρασε του σήμερα η χθεσινή του πάλη.

Άλλαξα τα χρώματα μα η απόχρωση ίδια
και το μυαλό ευνούχισα να μην παραδωθεί
Γέμισα τα γύρω μου περίτεχνα στολίδια
Ονόμασα ανάμνηση ό,τι είχα ονειρευτεί

Μα μια φλόγα ενοχών και εμφανής δειλίας
σαν πυροσβέστης πολεμώ να μην ξαναφουντώσει
Εκεί που λέω έσβησε, τα δάκρυα πικρίας
γίνονται το οινόπνευμα να αναζωπυρώσει

Εγώ ο εμπρηστής, εγώ ο διασώστης
η αδυναμία της ψυχής είναι η σπίθα
Εγώ η μητέρα της οργής, εγώ ο γιος της
ψέμα που κείτεται νεκρό, μισή αλήθεια.

-Δεν πα’ να μεταμφιέζεσαι! Εγώ ξέρω ποια είσαι
Μια κενή συνείδηση που ξεχειλίζει λέξεις
Σε μαύρη τρύπα χάνεσαι μα όρθιος κινείσαι
Πες την πραγματικότητα, δεν θέλεις να διαλέξεις

Γιατί τη λάσπη που έβοσκες, την ήθελες δική σου
και τώρα στο σανίδι σου του ατέλειωτου θεάτρου
πίστεψες το σενάριο πως είναι η ζωή σου
Δεν είσαι καν υπόδημα ασήμαντου κομπάρσου.

Τι κάνεις εσύ με όλους αυτούς, πού βρήκες το κουράγιο
Πώς γίνεται να ανθίσει έν’ άγριο αγκάθι;
Η καραβάνα η παλιά θ’ αράξει στο καρνάγιο
Έτσι κι εσύ θα μείνεις του κόσμου κατακάθι.

Σκέφτεσαι τη χαρά που έπαιρνες από τα σφάλματά σου
Έρχεται κόντρα η λογική κι ανάθεμα αν έχεις
Νεύματα και δάκρυα στα καθρεφτίσματά σου
Ήθελες να μου έμοιαζες, αλλά δεν το αντέχεις.

-Δεν σε αντέχω εαυτέ
κι ας είσαι ό,τι είμαι
Μα όταν σε σκέφτομαι νεκρό
στο πλάι σου εγώ κείμαι
Δεν σε αντέχω εαυτέ
κι ας θέλω να σου μοιάσω
Εγώ είμαι το αφεντικό
Δεν θα το κουβεντιάσω.

 

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Όμορφος σαν ”ποίημα” δυνατός σαν μονόλογος υπέροχο (ς) μπράβο σας!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου