Στυλιανός Στυλιανού
Κέδρος
ISBN: 978-960-04-4681-4

Η δημιουργία εκτεταμένων ποιητικών συνθέσεων με τη μορφή συλλογής αν και είναι συνηθισμένη στη μοντέρνα ποίηση, στην μεταμοντέρνα σπανίζει. Τα τελευταία χρόνια όμως όλο και περισσότεροι δημιουργοί εκδίδουν ποιητικά βιβλία με οργανική ενότητα ως μία ποιητική σύνθεση. Όλο και πιο συχνά δημιουργοί συνθέτουν έργα με μία ενιαία σύλληψη[1]. Το δρόμο αυτό ακολουθεί και ο πρωτοεμφανιζόμενος Στυλιανός Στυλιανού με το ποιητικό βιβλίο «Ελένη» (κέδρος, 2016).

Πρόκειται για ποίηση ερωτική με ένα εκμυστηρευτικό ύφος δομημένο σε μία γλώσσα που διακρίνεται από οικία προφορικότητα με τα λιτά χαρακτηριστικά της καθημερινής έκφρασης. Στοιχεία λυρισμού εμπλουτίζουν το θρυμματισμένο στίχο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η θεατρική δομή της ποιητικής σύνθεσης. Ποιήματα μακροσκελή οιονεί τραγικών επεισοδίων διαχωρίζονται από ενδιάμεσους λόγους που θυμίζουν δραματικά στάσιμα διαμορφώνοντας μία αίσθηση πολυφωνίας. Την ίδια στιγμή ο χωρισμός των ενοτήτων θυμίζει διαχωρισμό πράξεων. Τον δραματικό χαρακτήρα της συλλογής ολοκληρώνει η κάθαρση στο τέλος.

Το σκηνικό ύφος υποστυλώνεται στη διαρκή -έως και μονότονη- χρήση του β’ ενικού προσώπου, που ορίζει και τον εξομολογητικό χαρακτήρα της ποιητικής σύνθεσης, και ταυτόχρονα στον πρωτοενικό λόγο, που διαμορφώνει και το ύφος της ερωτικής εκμυστήρευσης.

Και δεν είναι τυχαίο ότι ο δημιουργός επιλέγει ως σύμβολο ένα γυναικείο όνομα το οποίο έχει δεχθεί με το μύθο για την αγάπη και τον έρωτα και ταυτόχρονα με το ίδιο το φως, καθώς σύμφωνα με τον Georg Curtius προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη σελήνη (δωρ. σελάνα) και σήμαινε λαμπερή/απαστράπτουσα, μόλο που στον Όμηρο συνδέεται με την κλήρωση του συζύγου της[2] ή την άλωση με πλοία[3]. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ένα ωραίο τοπίο έχει συνδεθεί άμεσα με τον έρωτα και την καταστροφή/πόλεμο.

Σοφία Γιοβάνογλου
Γαβριηλίδης
ISBN: 978-960-576-508-8

Ενιαίας σύλληψης είναι και η πρώτη ποιητική συλλογή της Σόφιας Γιοβάνογλου «φυτολόγιο νυχτερινό ή flora nocturna» (Γαβριηλίδης, 2016).Πρόκειται για μία ιδιόρρυθμη ποιητική σύνθεση που απαρτίζεται από μικρές συνθέσεις που αντί τίτλου φέρουν την ονομασία (κοινή και επιστημονική) λουλουδιών και φυτών.

Οι συνθέσεις της συλλογής προσομοιάζουν σε χαϊκού ως προς τον χαρακτήρα και την μορφή, με τη διαφορά του αριθμού των συλλαβών. Με την ολιγόλεκτη φόρμα που σε κάθε σύνθεση συναρμόζουν δύο τρίστιχα και αφορμή είδη της χλωρίδας, η δημιουργός ανασυνθέτει υπαρξιακές αναζητήσεις κι ερωτικές αγωνίες. Μέσα από τη συνειρμική ροή μεταφέρεται από το λουλούδι στο χώρο των ποιητικών αναζητήσεων.

Η ποιήτρια θαυμάζει τα φυτά, υμνεί την ομορφιά τους και κινείται ελεύθερα στο χώρο των συνειρμών που θεμελιώνονται στη λογική του στιγμιότυπου. Μέσα όμως σε μία αλληγορική προσέγγιση οι συνθέσεις αφήνουν μία ερωτική επίγευση με χαρακτηριστική -μα σεμνή- λαγνεία.

Τον χαρακτήρα της υμνωδίας συνεπικουρεί εκφραστικά και το β’ πληθυντικό που απαντάται σε όλες τις συνθέσεις. Μάλιστα το Σας με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα, θυμίζοντας τους αντίστοιχους χριστιανικούς ύμνους, δίνει μία θεϊκή διάσταση στα φυτά ξεπερνώντας τη συνήθη ρομαντική διάσταση.

_______________
[1] βλ. για παράδειγμα σχετικά τις «νυμφαλίδες» της Ναταλίας Κατσού, τη «Γλασκώβη» του Θάνου Γώγου, τη «μυθογονία» της Κωνσταντίνας Κορρυβάντη, τη «σιωπή της Σίβας» του Ζήση Δ. Αϊναλή, τις «23 ημέρες» της Ασημίνας Ξηρογιάννη.
[2] από τον αόριστο του αἱρέῶ>εἷλον>ἑλ-
[3] από τον αόριστο του ἁλίσκομαι ἑάλων+ναῦς/νεώς.Κράτα το

Κράτα το