Έτσι το θέλησε ο Θεός
Να ξεκορμίζουμε απαλά
Από της μήτρας το Σκοτάδι
Να απλώνουμε δειλά
Τα χέρια μας τα άπειρα
Γυρεύοντας μια Αγκαλιά
Και το μελένιο Χάδι
Έτσι το θέλησε ο Θεός
Μοιράζοντάς μας σε σταθμούς
Συνταξιδιώτες σε βάρδιες
Σφιχτά κρατώντας τις βαλίτσες
Με Βία να τις γεμίζουμε
Στον κύκλο της Ζωής
Στο τέλος πάλι άδειες
Έτσι το θέλησε ο Θεός
Να πίνουμε μες στη Ζωή
Σταγόνες Ευτυχίας
Να υψώνουμε το χέρι μας
Και τις ευχές να κάνουμε
Να διώχνουμε από πάνω μας
Κομμάτια Δυστυχίας
Έτσι το θέλησε ο Θεός
να ερχόμαστε γυμνοί
εδώ και Ταπεινοί
στον γύρο που χαράζει η Γη
να αφήνουμε μια αστραπή
απ’ της καρδιάς το Φως
φεύγοντας πίσω Αληθινοί…
_
γράφει η Μάχη Τζουγανάκη
Μάχη μου, Εξαιρετικός οι εικόνες σου
για την πορεία της ζωής!
Ως αστραπές λοιπόν,
ας γεμίσουμε τις βαλίτσες μας,
με Αγάπη, πολύχρωμα Όνειρα κι Αλήθεια!!
Αφού έτσι το θέλησε ο θεός…
Άλλωστε στο τέλος
πετάμε αληθινοί!
Μια αστραπή η ζωή μας…μα προλαβαίνουμε φίλη Ελένη…
Αγάπη και Αλήθεια η πορεία της ζωής!!!!!!Τίποτε άλλο!!!!!
μόνο που “δε ζούμε αληθινά, παρά μόνο τη νύχτα μέσα στο όνειρο”… μα…”ας είναι δα” που λέμε και στο νησί μου…
Ας είναι να ανθούν οι σκέψεις και οι ευαισθησίες σου πάντα με αυτό τον υπέροχο τρόπο, να ανθούν από καλοσύνη και περίσσευμα αρχοντιάς και να θυμάσαι, μια καλή διαδρομή στη ζωή είναι αυτή που εμπνέεται από την αγάπη και καθοδηγείται από τη γνώση.
οι σκέψεις, οι ευαισθησίες…ανθούν από το όμορφο πότισμα που κάνουν οι κηπουροί φίλοι μου στο χωμάτινο μέρος της καρδιάς μου. Στο χώρο που έχει καλοδεχτεί και εσάς..
Σας ευχαριστώ..
την αγάπη μου
Έτσι το θέλησε ο θεός …
να αφήνουμε μια αστραπή
απ’ της καρδιάς το Φως
φεύγοντας πίσω Αληθινοί…
Πόσο με εκφράζουν οι στίχοι σας Μάχη κάθε φορά!
Πόσο όμορφο το Φώς … σαν ένα χελιδόνι … σαν άνοιξη ακριβή …
που θέλει δουλειά πολύ …
Έτσι μας θέλει ο Θεός.
Ποιητές … αληθινούς, δηλαδή, φωτεινούς …
Δούλευε Μάχη, δούλευε τα ποιήματα
να᾽ μαστε όλοι στο Φως.
Για να σε χαίρεται ο Θεός
κι εμείς μαζί Του …
Καλό βράδυ!
Χρυσαφένια ανατολή
τιτιβίζει στο κλαδί
το πουλί το πρωινό
ένα τραγούδι στο Θεό
σμίγει σε τούτη τη στιγμή
φεγγάρι ήλιος και ηχεί
η πρώτη καλημέρα
ταιριάζει στον αέρα
να δεις που οι λέξεις δόθηκαν
σε κείνους που λυτρώθηκαν
σαν κοίταξαν τον ουρανό
και πήραν δώρο τυχερό
ίσως να κλέψαν απ’ το Φως
για να φωτίζεται ο καιρός
ο δύσκολος ο πονηρός
ο άκαρδος ο σκοτεινός…
ένα μικρό ευχαριστώ
στάζει σα μέλι σα γλυκό
το τιτιβίζει το πουλί
κι η φύση φέρνει ανατολή
Καλημέρα
Ευχαριστώ