Νερό, χώμα και αγέρας…

5.07.2016

Ήσουν νερό και κυλούσες ανάμεσα
στα δάχτυλά μου.
Οι παλάμες μου αδυνατούσαν
να σε συγκρατήσουν.
Ο ουρανοπλάνος ήλιος έκαιγε την πέτρα
κι έλιωνε την ύπαρξή μου.

Διψούσα...

Όμως το ηχομιγές σύμπαν με αγνοούσε...
Κι εσύ έπεφτες στο χώμα...
Αλήθεια!!! Θα γίνω χώμα...

Χοῦς εἶ...


Τότε και μόνο τότε θα έχω την ελπίδα
να γευτώ τη θεοτική δροσιά σου...
Ή μήπως ο ζηλωτής αγέρας  συνωμοτήσει
με τον ζωοδότη ήλιο
και σε στείλει στα νέφη
πριν καν αγγίξεις
την μικρότητά μου...;

καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει...


Κι όμως...

Ακόμα και τότε θα 'χω
τις νοητές παλάμες μου ανοικτές...

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

20 σχόλια

20 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Κα Χρυσούλα,

    ποιητικά δοσμένη και με πανέμορφη λυρική
    εικονοποιία, η χωμάτινη ματαιότητα του χοἴκού ανθρώπου !

    Γι᾽ αυτό κι αρέσει πολύ στον χωμάτινο άνθρωπο,
    η οσμή τού χώματος, μετά από τη βροχή.

    Ανταμώνει σ᾽ αυτήν, τη χωμάτινη προέλευσή του !

    Πολύ όμορφη προσπάθεια!

    Καλό μεσημέρι !

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Κύριε Παναγιώτη,

      Τα σχόλιά σας πάντα με τιμούν..
      Προσεγμένα και γεμάτα ενθάρρυνση…
      Σας ευχαριστώ πολύ…

      Καλό σας μεσημέρι!

      Πλοκαμάκη Χρυσούλα

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αννούλα μου,
    Σε ευχαριστώ πολύ…

    Τιμή μου!

    Καλό σας μεσημέρι….

    Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Από χώμα είμαστε πλασμένοι και εκεί θα καταλήξουμε. Ωραία προσέγγιση και ο τρόπος γραφής σας ιδιαίτερος. Συγχαρητήρια.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Βάσω,

      Να είσαι καλά!!!!!!!!
      Τιμή μου το σχόλιό σου!
      Χαίρομαι που σου άρεσε αυτός ο -όντως- ιδιαίτερος για μένα τρόπος γραφής…

      Καλή σου συνέχεια!

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Πολυ καλη η προσπάθεια ΧΡΥΣΟΥΛΑ !!!!!μαρεσει περισσοτερο αυτος ο τρόπος γραφής σου!!!!!!παντα ετσι να συνεχίζεις!!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      ΩΩΩΩΩΩ Ευχαριστώ πολύ Ανώνυμε….

      Είναι η ΠΡΩΤΗ φορά που γράφω χωρίς ρίμα…
      Μου ακούγεται παράξενος ο ήχος αυτού του ποιήματος στα αυτιά μου!

      Το ενθαρρυντικό σχόλιό σου μου δίνει δύναμη….

      ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Ναι έτσι είναι Χρυσούλα μου αγαπημένη που έχεις τον τρόπο να μας μαγεύεις με όσα μοιράζεσαι μαζί μας! Από χώμα είμαστε και εκεί θα καταλήξουμε!! Διαφορετικό το ποίημά σου σήμερα όμως το ίδιο συγκλονιστικό με όλα τα υπόλοιπα!!! Την αγάπη μου!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία…

      Σε χιλιοευχαριστώ για το τιμητικό σχόλιό σου!

      Δεν περίμενα πως αυτός ο τρόπος γραφής θα είχε τον αντίκτυπο της ψυχής μου…
      Κι όμως…Τον έχει…Μιλάει η ψυχή της ψυχής…
      Αυτό ήμασταν κι αυτό θα γίνουμε …ΧΩΜΑ!!!

      Και πάλι σε ευχαριστώ …

      Έχεις τα φιλιά και την αγάπη μου!

      Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ευχαριστώ χίλιες φορές , Λένα μου!!!!

      Πάντα η πρώτη στράτα σε ό,τι αποπειραθούμε να κάνουμε έχει το ρίσκο του άγνωστου … και του τολμηρού…
      Ίσως όμως και να ισχύει και για μένα το… Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ… Κι εγώ αυτή τη φορά νίκησα το φόβο του άγνωστου …του πρωτόγνωρου τρόπου γραφής…

      Καλή σου συνέχεια..
      Με πολλή αγάπη…….

      Απάντηση
  6. Αννα Ζανιδακη

    Χρυσουλα μου αγαπημενη
    Να σαι ευλογημενη
    Καθε σου προσπαθεια γενομενη
    Δυνατοτητα αναμενομενη….φιλιαααα

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Άννα μου…

      Πάντα με συγκινείς με τα έμμετρα σχόλιά σου…
      Ευγενικά σαν την ψυχή σου και μεστά σαν την καρδιά σου…

      Να είσαι καλά!!!!!!!!

      ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  7. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ μου άρεσε κι αυτός ο τρόπος γραφής του ποιήματος. Έτσι είναι Χρυσούλα, πρέπει να πειραματιζόμαστε, να δοκιμάζουμε κι άλλες γραφές. Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα,

    Τιμητικό και ενθαρρυντικό το σχόλιό σου ….

    Να είσαι καλά!

    Καλή σου συνέχεια!!!!

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Μπράβο Κ. Χρυσούλα..μου αρέσει να σας βλέπω και έτσι..να μας ξανάρθετε χωρίς ρίμα…σας πάει ΚΑΙ αυτή η ποίηση

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημένη μου Μάχη!

    Σε ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σου!
    Μου δίνεις πάντα θάρρος και τιμή!

    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!

    Ε, λοιπόν θα επανέλθω διμύτερη!…
    Σύ είπας….

    Φιλώ σε κι αγαπώ σε!

    Απάντηση
  11. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τόση αδημονία μαζεμένη σε λίγους στίχους!
    Μπράβο και πάλι!

    Απάντηση
  12. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα,

    Δεν υπάρχει πάντα αδημονία για το άγνωστο, το ανεκπλήρωτο, το πρωτόγνωρο?

    Έτσι, κι αυτοί οι λίγοι στίχοι δεν αποτελούν την εξαίρεση του κανόνα…!!!
    Πόσο με τιμάς!

    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου