Εμείς

Εμείς

Μου λείπεις· Η θύμησή σου αβάσταχτο κενό μου καίει τα σωθικά. Κι Εγώ τόσο μικρή μπροστά στον Έρωτά μας στον Έρωτα τον θαρραλέο τον τολμηρό τον φευγαλέο. Κι Εσύ τόσο μικρός μπροστά στο «Εγώ» σου στο «Εγώ» το ανίκητο το πελώριο το αήττητο. Το «Σ ’αγαπώ» από τα χείλη...
Ελάσσονα Κλίμακα

Ελάσσονα Κλίμακα

Το σκοτάδι, νομίζω, σου μοιάζει,με φιλά και χορεύω στα βάθη του.Όταν λείπω διαλύει τη σάρκα του,γιατί, λέει, δεν μπορεί να μ ’αλλάξει. Είναι κάτω πεσμένο και κλαίει.Το τυλίγουν σκουριά κι αποτσίγαρα.Μουρμουρίζει λέξεις από σίδερα,και σ ’αλμυρό πάτωμα επιπλέει. Να...
Της φιλμ τα αρνητικά

Της φιλμ τα αρνητικά

Τι συναίσθημα ο φόβος, μια φωτιά φυλλοροημένη, που δεν κάηκε ποτέ, μα την νύχτα επιμένει. (Απηχεί την αγωνία, ενώ δείχνουν τα καρέ μία μισόσβηστη ιστορία) Και εκείνο το παιδί, που είχε φύγει να κρυφτεί, αφού το χτύπησε το φως, είπε να εμφανιστεί. (Είναι εικόνα...
Πόσο ζυγίζει ένα ζευγάρι βλέφαρα;

Πόσο ζυγίζει ένα ζευγάρι βλέφαρα;

 Πόσα μάτια βάρυναν απότομα, ενώ τα χείλη έλεγαν «δεν πειράζει»;  Και μπορεί η ανθρώπινη επικοινωνία να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις λέξεις, όμως πώς μπορούμε να ξεχνάμε τις λέξεις εκείνες που δεν ξεστομίζονται, αλλά απεικονίζονται μόνον πίσω από ένα ζευγάρι...
Η αβάσιμη βαρύτητα του Εγώ

Η αβάσιμη βαρύτητα του Εγώ

Φουσκωμένο παγώνι,καθρεφτίζεται σε λίμνες.Δήλωση βάρους χωρίς άλλον,διεκδίκηση χώρου χωρίς τόπο. Το άγγιγμα – το λέω δικό μου.Ό,τι ξεγλιστρά, το βαφτίζω ανάμνηση. Φορέας επιβίωσης,σχήμα η ουσία,αγάπη η ανάγκη. Μια τραμπάλα.Φως που φοβάται τη διαφάνεια.   _ γράφει...
Η μαμά μου το χταπόδι – Ασλί Περκέρ

Η μαμά μου το χταπόδι – Ασλί Περκέρ

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Τι υπέροχο παραμύθι είναι αυτό που θα σας παρουσιάσω σήμερα! Διαθέτει σκληρό εξώφυλλο, διαθέτει γυαλιστερό χαρτί, όμορφα κατανοητά κείμενα και μία ευφάνταστη εικονογράφηση που συνοδεύει τις λέξεις και όλα αυτά μαζί, αφήνουν τη φαντασία μικρών...
Και λοιπόν; – Sonia Coudert

Και λοιπόν; – Sonia Coudert

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Τούτο εδώ το παραμύθι, στο μεγαλύτερο μέρος του διαδραματίζεται στην αυλή ενός σχολείου. Ήρωες του είναι οι μαθητές του, με κύριο όλων έναν κροκοδειλάκο, τον Μπαζίλ. Ο Μπαζίλ λοιπόν μικροί μου φίλοι, δυστυχώς φαίνεται να είναι ένα κακό ζώο που...
Αυτό που ψάχνεις, δε θα το βρεις

Αυτό που ψάχνεις, δε θα το βρεις

Λαμβάνοντας υπόψη πως η διαρκής αναζήτηση είναι σημείο των ημερών μας και πως ο μεγαλύτερος εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, έπεται ως εύλογο απότοκο για την σύγχρονη ανθρώπινη ύπαρξη να μην είναι ευχαριστημένη… με τίποτα. Το να διεκδικείς και να μάχεσαι γι’ αυτό...
Είναι αβάσταχτος αυτός ο πόνος

Είναι αβάσταχτος αυτός ο πόνος

με κοιτάς με ένα βλέμμα λυπημένο  με ρωτάς γιατί το δικό μου φαίνεται τόσο χαμένο… δεν έχω απαντήση σε αυτό, τέτοια εποχή σκόπευα να χαθώ· πονάω, μα ξέρω να το κρύβω δεν θέλω με τέτοια λόγια εσένα να θλίβω διψάω για ανακούφιση μα ο,τι κάνω είναι λίγο· φοβάμαι τον...
Το μήλο δεν έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά – Κώστας Εξαρχέας

Το μήλο δεν έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά – Κώστας Εξαρχέας

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Αγαπητοί αναγνώστες! Αναχωρούμε άμεσα για το χωριό Μηλιά Μάνης. Μην κάνετε συνειρμούς με τις μηλιές και τα μήνα γιατί το χωριό δεν διαθέτει ούτε μία, αλλά έχει πληθώρα σε φασκομηλιές. Φτιάξτε λοιπόν ένα ζεστό φασκόμηλο αν και οδεύουμε προς το...
Δεν φταις εσύ

Δεν φταις εσύ

Δεν φταις εσύ…Εγώ σε επινόησα,σε έπλασα,σε ονειρεύτηκα. Σβήσε της απόγνωσης το βλέμμα,δεν φταις εσύ. Η τιμωρία μου –Η παγερή σου σιωπήΑντέχω,μα όχι και τις τύψεις σου… Μόνη μου ξενύχτησα…Και ένα πρωίτην εικόνα σου έκλεψακαι την κουβαλάω μαζί μουόπου και αν...
Δεκαπενταύγουστου προσδοκία

Δεκαπενταύγουστου προσδοκία

Χρωστάει ένα «Σ’ αγαπώ», κατανυκτικά εξερχόμενη από τον Ναό, του Δεκαπενταύγουστου.   Βαδίζει, ρίχνει στη θυρίδα, γράμμα προς το Επέκεινα, κορμιά, ζαριά και τρένα, προσπερνούν, την τελευταία ελπίδα.   Κι όμως εκεί στις μεγαλουπόλεις, κρύβουν εκπλήξεις και γέφυρες, σε...
400TX

400TX

Πολλές φορές, αν θαρρείς πως είναι αλήθεια αυτό που ξεστομίζεις, ατενίζοντας τον θολό, μακρινό ορίζοντα που απλώνεται στο ενιαίο απογευματινό φως, με απόσταση που ίσως προβάλλεται, σε εύθυμο χάρακα σπουδαστή – αρχιτέκτονα, σχεδιάζοντας ο ίδιος με ακρίβεια κάτοψη...
τα σπασμένα

τα σπασμένα

είμαι κάτι όστρακα σπασμένα τα χέρια, τα πόδια, η ψυχή χαμένα·  είμαι κάτι απίστευτα λυγισμένο σαν το δεις, ξέρεις πως είναι ηττημένο από ένα θεριό -χρόνια πριν- γεννημένο· να είναι ο ήλιος που με φανερώνει… να είναι η αγάπη μου που δεν στεριώνει… πάντως, με...
Σε είδα

Σε είδα

Σε είδα τις προάλλες στο μετρό και στο όνειρο μου ήρθες την νύχτα εχθές.  Τίποτα το περίεργο ή το πονηρό,  μια ζωή μόνο χτίζαμε στις αστροφεγγιές. Σε είδα για μια στιγμή έτσι, φευγαλέα και στο όνειρο μου μιλάγαμε στο αμάξι.  Με έχεις κλέψει αλλά αντί για κλοπιμαία, η...
Της μάνας ο αποχαιρετισμός

Της μάνας ο αποχαιρετισμός

Ένα πουλί να προσπαθείνα προσπαθεί μα δεν μπορείαπ’ τής αγκάλες της να βγειτης μάνας της μοναδικής Έχει σχοινιά από σ’ αγαπώαυτή με πείσμα ως το θεόμε ένα αντίο θλιβερόκλάμματα βάνουν και οι δυο Μάνα αν αλήθεια μ’ αγαπάςμην φύγεις τώρα είναι βοριάςΜάνα δεν ξέρω να...
Η εκδίκηση των ονειροπαρμένων

Η εκδίκηση των ονειροπαρμένων

Βάζει στα χείλη κραγιόν και στα μαλλιά της πλατίνα.Η βροχή τη μεθά πιο πολύ απ΄τα λόγια εκείνα.Και μουρμουράει σιγανά κι όλο ξεχνάει για την Τροία.Μα δεν μπορεί να ξεχάσει τί προκαλεί τρικυμία. Η Άρνη, λέει, τους χλευάζει κι όλο τις μνήμες κεντά.Κι η θάλασσα...
Φυσικές εργασίες/το σκάψιμο, ή αλλιώς για τη γραφή

Φυσικές εργασίες/το σκάψιμο, ή αλλιώς για τη γραφή

  γράφει ο Μιχάλης Κατσιγιάννης   Φυσικές εργασίες/το σκάψιμο, ή αλλιώς για τη γραφή   Μιχάλης Κατσιγιάννης   Συνεχίζω τη συνομιλία, μια συνομιλία-φάντασμα/ όργανο/ στρώμα/ πλάσμα που σκορπίζει τόσο το φως όσο και τη φωτομέτρηση – και τους διάφορους φωτομετρητές....
Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου – Κλαίρη Θεοδώρου

Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου – Κλαίρη Θεοδώρου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Για σήμερα σας έχω ένα βιβλίο τρόμου. Ένα βιβλίο ξέχειλο αγωνία, ανατροπές και εντάσεις. Στην παρουσίαση που θα ακολουθήσει, δεν θα αναφέρω πολλά από τα πρόσωπα της ιστορίας για να μην προκαλέσω σύγχυση και επιπλέον κάποια τα οποία θα αναφέρω,...