Σε εποχή γεμάτη βία και επιφανειακή επίδειξη, η επίκληση του μύθου και η στρέψη της προσοχής στο ειδυλλιακό φυσικό περιβάλλον μαζί με το ρομαντισμό που περικλείει μοιάζει να αποτελεί μία ανάγκη της καλλιτεχνικής δημιουργίας που ενισχύει μέσω της αντίθεσης με το...

Ο γραφικός μου χαρακτήρας επαναστατεί· το λάμδα πολεμά το έψιλον και γίνεται ένας παράξενος εμφύλιος πριν έρθει μια λέξη και υποτάξει τα πάντα στην περιώνυμη ταξιαρχίας της. Αυτά συμβαίνουν το βράδυ· το πρωί τα πουλιά ερωτεύονται το πρόσωπο της μέρας και καταλήγει...

Σεπτέμβριος. Εποχικοί ασθενείς. Επαίτες φθινοπωρινής υγείας. Από θάλαμο σε θάλαμο. Ζωή. Και Θεός. Εν λευκώ. - Θεός είπες; Εσύ τον έλεγες μπαγάσα. - Ακόμα τον λέω. Τον θέλω όμως εδώ. Να κοιτά. Δικαίωμά του να μην υπάρχει. Μου αρκεί να βλέπει. Οι νοσοκόμες τραγουδούν...

Καθημερινές ψευδαισθήσεις του εαυτού και του εγώ μου Μάλλον νόμιζα πως ήμουνα μια άλλη Ήθελα το αυτονόητο και το ιδανικό μου Με κούρασε του σήμερα η χθεσινή του πάλη. Άλλαξα τα χρώματα μα η απόχρωση ίδια και το μυαλό ευνούχισα να μην παραδωθεί Γέμισα τα γύρω μου...

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό παλιά, πολύ παλιά, μια ιστορία. Μιλούσε για έναν Δράκο φοβερό που ζούσε μέσα στα βιβλία. Δεν του άρεσαν τα χέρια τα πολλά δεν ήθελε καθόλου φασαρία πεταγόταν πάντα στα κρυφά ζητώντας μαύρο αίμα κι αγωνία. Καιγόταν όποιος ήθελε να γράψει...

Ξεθύμαναν τα τριαντάφυλλα στον κήπο. Έμειναν πάνω τους λίγες στάλες προσμονής, υπολείμματα μεγάλων σκέψεων που γεννήθηκαν κοντά στα δειλινά. Ο ήλιος -κάποτε- έφτιαχνε νικητές στα περιθώρια του χρόνου. Άφηνε την αλήθεια των αρίστων να κρύβεται στα πέταλα των...

Πεταλούδα μικρή σε ανθισμένη πασχαλιά στέκεις ακίνητη με στραπατσαρισμένα τα φτερά σου δεν σε βοηθά ετούτη η άνοιξη το φως του ήλιου δεν ζεσταίνει τα βλέφαρά σου. Βουβή σπαράζει η καρδιά και ο νους σου άβουλος θεριά φροντίζει σέρνει ο κόσμος γύρω σου αέναη κατάρα...

«Η ποίηση, όπως και κάθε δημιουργία, ενέχει στοιχείο θανάτου, είναι συγχρόνως πένθος γι’ αυτό που έχει χαθεί. Η εγκατάλειψη του παλαιού —ποτέ δεν είναι απόλυτη— είναι συχνά αναγκαία ούτως ώστε να υπάρχει κίνηση ελεύθερη και ν’ ανασαίνει η ζωή, σε ορισμένες δε...

Ταμπέλες φανερές, κόρες μοναχές σημάδια του θεού, γονιού μοναδικού κόκκινες φωτεινές αναβοσβήνουν ορφανές εμπόδια στημένα ανθρώπου φορτωμένου Ποζάρουν ωραία σε κάδρα μοιραία εικόνες ζωντανές μιλάνε στις ψυχές γράμματα συνθέτουν λέξεις φιλικές εύκολες, εύγευστες,...

Τις λέξεις, μου ζητάς, να τις λερώσω, δεν είδες φαίνεται πως λιώνει ο ήλιος με τη σκέψη σου, στη δύση, ν’ αντέξεις, κι ένα όρκο θα σου δώσω στο φως να κρέμεται το σ’ αγαπώ κι εκεί, ο καιρός να το αφήσει. Τη λύπη, δε σου γύρεψα να σβήσεις από το πάθος κάτι ακόμη μου...

Αθώα σαν όνειρο από άσπρο μετάξι χαμόγελα στις κούτες που τα ’χουνε στοιβάξει Μαριονέτα έγινες που την έχουνε ράψει Πρέπει να υπακούς Γονείς και πατριούς Γύρεψες την τύχη σου σε έφηβο αγόρι η πείνα σε θέρισε, ψιλό το πανωφόρι Άδοξο τέλος σε άδοξο λαβ στόρι Και σου...

Ούτε μισά, ούτε σπασμένα Στους καμμένους δεν αρμόζουν φτερά. Και τι να τα κάνουν; Να τα χαραμίσουν Πετώντας πάνω από στάχτες κι ερείπια; Από ψυχές τσακισμένες; Δεν αντέχουμε άλλο πια. Τα ’χουμε από καιρό παρατήσει. Αποδεχτήκαμε το χάος. Μέχρι και να τ’ αγαπήσουμε...

Στη ζωή μου έλαχε Να αντέξω να παλέψω Μα ποτέ δε θέλησα Όνειρα άλλου να κλέψω Μονάχη μου εδιάβηκα Δύσκολα μονοπάτια Ποτέ δεν καταδέχτηκα Να κάμω καρδιά κομμάτια Τα όνειρα που έγειραν Σ’ αυτής το προσκεφάλι Να τα βιάσω με μιας Δική μου η αγκάλη Να τα φωλιάσω...

Καμιά σπουδή πάνω στον άνεμο· οι ρίζες του φωτός δίνουν την πλουραλιστική δίψα τους στο κενό των αντιφάσεων. Στην διαπασών τα λυρικά πουλιά κρέμονται επάνω στα σύρματα σαν νότες σε μια παρτιτούρα του ουρανού. Δεν ξέρω πώς αποφλοιώνεις την καταστροφή και την...

«Κάποιος που έχει μια ιδεολογία και απλά χρησιμοποιεί την ποίηση εργαλειακά, δεν είναι επικίνδυνος για κανένα καθεστώς και για κανένα σύστημα. Είναι προβλέψιμος και κατ’ επέκτασιν ακίνδυνος. Κάποιος όμως που κινείται από την ομορφιά και την μαγεία της ποίησης, δεν...

''So You Want To Be A Writer'' Αν δεν εκρήγνυται από μέσα σου σε αντίθεση όλων, μην το κάνεις. Εκτός αν έρχεται απροειδοποίητα από την καρδιά, το μυαλό, το στόμα και το έντερό σου, μην το κάνεις. Αν πρέπει να κάθεσαι για ώρες αγναντεύοντας την οθόνη του υπολογιστή...

Ο ήλιος πισωγύρισε στον ουρανό μου επάνω σαν είδε πως συννέφιασε στης ζήσης μου το πλάνο. Το σύννεφο γκριζάρισε του ορίζοντα την άκρη κι εφόρτωσε στην πλάτη του πέντε καντάρια δάκρυ. Ο άνεμος το γύριζε στου στρόβιλου τη δίνη κι ο ήλιος ο βιγλάτορας ένα φιλί του...