Πανάγιο το χώμα στη γη των Ελλήνων Που κρύβει τ΄ αστέρια στη γη του θεού Άμμωνος Λαχταράει η ψυχή να βιώσει την ένδοξη μνήμη Του Στρατηλάτη Μακεδόνα Που ένωσε τους λαούς τριών ηπείρων Που τιθάσευσε τα εσώτερα πάθη του Για να τιμήσει την πατρίδα του Και το χώμα των...

Φωτεινά αγαπώ, η λύπη των ημερών με πεισμώνει, θέλω κι άλλες κι άλλες αθωότητες. Περίεργα που αφήνομαι στο πλάνεμα του φεγγαριού και μέσα στων σελίδων τη θαλπωρή. Τα νύχια μου μεγαλώνουν, γρατζουνούν την ιδεατή σου υπόσταση, ο καιρός των αποφάσεων είναι πάντα...

κριτική του Δήμου Χλωπτσιούδη στην ποιητική συλλογή της Τζένης Φουντέα-Σκλαβούνου «στο βάθος ύπνος, 44 χαϊκού με...

Οι αγγελικές ματιές των αστεριών στολίζανε το δάσος. Τραγουδώντας προσκαλούσαμε τις νύμφες να πεταχτούν μέσα απ’ τα έλατα. Η πανσέληνος δεν έβγαινε προτού κοιτάξει το είδωλό της στο ρυάκι. Και οι κραυγές των λύκων μου θυμίζανε πως πέρασα το χέρι μου στην πλάτη σου...

Όπως κινήσαμε μαζί κοντά μισό αιώνα έτσι και θα τελειώσουμε της ζήσης τη σταγόνα... Θα με κρατάς, θα σε κρατώ κι όπου 'θελε μας βγάλει αυτή η στράτα της ζωής, που 'ναι για μας μεγάλη... Το χέρι μου στο χέρι σου φωλιά και χελιδόνι δε μ' άφησε ούτε στιγμή να απομείνω...

Απόψε θέλω να κρυφτώ κομμάτι μιας παρένθεσης, έν’ αποτύπωμα αγκαλιάς σ’ ένα παλιό σου ρούχο… Απόψε θέλω να χυθώ στην κόψη μίας πένας μετάγγιση θε να γίνω φωνή στην αίσθησή σου… Απόψε χτίζω γέφυρα χρόνια να πραγματώσω καμπύλη επαναφοράς, κλέφτης στη λογική μου....

Ναι, το θέμα είναι σοβαρό και ποτέ αφηρημένο Έχει μέσα του ιδέες, αντιλήψεις, προκαταλήψεις, αλλά Ολα έχουν κέντρο και επίκεντρο, γνώσης και απόγνωσης Μα σταθερές μεταβλητές, με αξία και σημασία. Συμπεριλαμβάνουν τρόπους, απονομές και διανομές Ρόλων, επιτυχιών,...

Ιδανική παρουσία κρυμμένη στο φεγγαρόφως Οι ουρανοί χλώμιασαν... Το ίδιο κι η όψη... Λίμνη τ' όνομά σου στο σπαραγμό της καρδιάς μου. Δώρισαν οι μαγικοί σου καρποί ζωή στην ύπαρξή μου Τ' άψυχο νησί σε καρτερεί ακόμη... Ίσως ακόμη νοσταλγεί τη χαραυγή... Σκυθρωποί...

     Χαμένος στην παράνοια του «αυτο-κυνηγητού» παγιδεύομαι σε τρυφερή ημιτέλεια, κανακεύοντας τους ώμους του εγωισμού μου. Σαν άλλος αυτόχειρας εκούσιας τυφλότητας αγναντεύω το σώμα λες και χάθηκε μέσα στο είναι. Μπερδεμένος σε διασταυρούμενες ροές συνειδητού και...

Άλλη μια νύχτα μοιάζουν να ’ναι αληθινά τα πιο παράξενα σημάδια στο σκοτάδι, να καθρεφτίζονται σε κρύσταλλα νερά σαν φώτα οι πόθοι της ψυχής κι αυτό το βράδυ. Δεν είναι ρούχο το σκοτάδι δανεικό να το φορούν οι σκέψεις έτσι απλά στους ώμους· είναι σεντόνι στης...

Άθυρμα στη βούληση των θεών ήμουν εγώ. Σε μια παρτίδα Γκο μαύρος, άσπρος παίκτης. Μια ακόμα πέτρα που θα αφαιρεθεί από το γκόμπαν. Μια ακόμα που έμεινε εκτεθειμένη _ατάρι. Παιχνίδι στρατηγικής η ζωή μας. Μόνη διαφορά ότι αυτή συνεχίζεται και μετά το pass. Σπατάλησα...

Ήταν το βράδυ που η βροχή ζωγράφιζε τα χείλη σου στο τζάμι. Στην οδό Γούναρη είχαν απομείνει κάτι ναρκομανείς. Ανήμποροι να διαφυλάξουνε την αποσύνθεσή τους. Η Εύη τραγουδούσε γι’ αυτούς που τους κομμάτιασε η αγάπη. Εγώ παρηγορούσα τα ερείπια πίνοντας το αγαπημένο...

Ἀνάποδα τό τραγούδι τῆς θάλασσας ἀκούσαμε καί ναυαγήσαμε ταξίδια ἀταξίδευτα, τρυκυμίες ἱστορίες, κι εἶναι ἄλλοτε στην ἐπήρρεια τῶν κυμάτων, ποῦ φέρνουν ἀναμνήσεις παράξενα λιμάνια, κι ἀταίριαστα ἀσπρόμαυρα σύννεφα, κι εἶναι ἄλλοτε τῆς γλυκόλαλης θάλασσας, τά...

Καθισμένη σε μια θέση λεωφορείου με ακουστικά σφηνωμένα στα αυτιά για να μην ακούω τίποτα πέρα από τις σκέψεις που με κατακλύζουν κάθε φορά που κάθομαι σε αυτήν την άβολη θέση. Οι μέρες που φεύγω από όλους αυτούς κι αυτά με φωτίζουν. Μου δίνουν δύναμη. Με κάνουν...

Καθένα άστρο είναι ένα παραμύθι τ’ ουρανού. Πολλά άστρα - σαν αποζημιώσεις επ’ αόριστον του ονειροπαρμένου. Όταν προχωρά βαρύ το σκοτάδι, ακούγεται ένας σιγανός ψίθυρος απ’ τα κορμιά των δέντρων - Νεράιδες χορεύουν κάτω από το φως της σελήνης και πανέμορφα ξωτικά...

          Κι εσύ πονάς και ματώνεις, κι έρχονται εκείνοι, που δεν ξέρουν ή που αρνούνται να γνωρίσουν τον πόνο που κρύβεις μέσα σου. Και περνούν οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια, και σε ποδοπατούν, λες και γεννήθηκαν για να σε...

Πείσμα και γινάτι Θα βγάλουνε το μάτι Αυτό της υπομονής Καρτέρι και ραχάτι. Δεν ξαποσταίνει πια στιγμή Η σκέψη δεν κωφεύει Μοναχά ζητά να δει Αποφάσεις αναμοχλεύει. Να βρει και να αποσπαστεί Απ' τον τροχό της μοίρας Αλόβητη καραδοκεί Να πεις της κακομοίρας. Μη...

Πάνω από το σκήνωμα της ιστορίας, αλυχτούν νιόκοποι προφήτες και κριτές, βυσσοδομούν παλιοί ταγοί και στοχαστές και οι άλλοι σωπαίνουν και ισορροπούν συνωμότες βέβηλοι και απαθείς λιτανευτές. Όλοι τους το γνωρίζουν και ομονοούν πως τούτη η έκπτωτη γνώση και αξία...