Μου ’πες πέντε   σκάρτα λόγια ’κείνη τη βραδιά κι από τότε δε σε θέλω πια Ήτανε και όσα είχα σβήσει από καιρό, μαζευτήκανε ηφαίστειο Σκάρτα λόγια πρόσεχε τη νύχτα να μη λες, αγριεύονται και φεύγουν, φεύγουν οι καρδιές μόνο γλύκα θέλει, θέλει η νυχτιά το σκοτάδι...

Έξω βρέχει και το διάστημα ανάμεσα στην αστραπή και τον κεραυνό μικραίνει… Κάποιες φορές, όταν κοιτάζω τα μάτια σου, σου ορκίζομαι μπορώ να δω την ψυχή σου. Και είναι σαν απέραντη θάλασσα, μια ουτοπία σε αυτόν τον ψεύτικο κόσμο… Και το ξέρω πως το για πάντα δεν...

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, περαστική είμαι. Δε γράφω ποιήματα. Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Εγώ μοναχά μια ψυχή έχω. Μια ψυχή που θέλει να μεταμορφώνεται σε λέξεις από μελάνι και να αποτυπώνεται γραπτώς σε μια κόλλα χαρτί… Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, ούτε άνθρωπος, ίσως,...

Άλλαζα με το νου τις εικόνες. Έβαλα μια αχτίδα να χρυσίζει στα μαλλιά έναν μεγάλο δρόμο που έχει μονάχα ορίζοντα  σε μάτια αγαπημένα. Έβαλα τα χρώματα της αρεσκείας μου στα ξερά φύλλα και ένα ποτάμι να κόβει στα δυο το σώμα. Δε μου ήταν δυσάρεστο να σκέφτομαι τη...

  ΤΑ ΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ Ο έρωτας ενσωματώνεται στο DNA ξενιστή τρώει ζωή εκκρίνει δηλητήριο, Κάθε στιγμή in vivo ένα κλικ της ψηφιακής μηχανής του θανάτου Ο ξενιστής εξόριστος στο ίδιο του το σώμα σβήνει Ο έρωτας ανθεκτικός αναζητά άλλον ξενιστή να...

  Σαν βρέξει δε θα βλέπεις τα δάκρυά μου. Σαν βρέξει δε θα με δεις που θα σκορπάω στάχτη το κορμί μου στην αγκαλιά τής θάλασσας. Σαν έρθει η καταιγίδα μη σταθείς να σκεφτείς ποια ήμουν και τι ήμουν για σένα. Τρέξε μακριά απ' τη φωτιά τού ουρανού μου σ' ένα απάγκιο...

Ακουμπισμένη σ’ ένα μεγάλο μπορώ, ανιχνεύω τις σημασίες μιας ζωής, που υπαινίσσεται συνεχώς, μελλοντικά, μεγάλα συναισθήματα, αναπόδεικτες αλήθειες και ανθρώπους με ευχέρεια προσφοράς. Κρυμμένη σ’ ένα μεγάλο μετά, αποθέτω τα φτερά μιας ουτοπίας και αποδίδω τις...

Φόβος είναι η καταγραφή στα κύτταρά σου της σάρκας σου που καίγεται και έχεις καταφέρει να επιβιώσεις με δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εγκαύματα στα δύο τρίτα του παιδικού σου σώματος, ύστερα από μία πυρκαγιά… Φόβος είναι η αποφυγή ακρωτηριασμού και η επιβίωσή σου,...

Όλα σαν όνειρο μαζί σου Σε άλλον κόσμο, σ' άλλη εποχή. Τότε που ένα κομμάτι ουρανού στα χέρια κράτησα. Μια φορά κι έναν καιρό; Για πάντα; Στο μέτρημα του χρόνου χάθηκα. Σε πήρε η νύχτα Μικρή νεράιδα του γιαλού και της σελήνης Σε πήρε η νύχτα Μα το φιλί σου σφραγίδα...

Έλειπα πάντα απ' την κάθε μας στιγμή, παρούσα σ' ένα παρόν που το εξόριζα. Νότα παράταιρη, σ' ένα τραγούδι που άφησες μισοτελειωμένο. Ατίθασα να μπαινοβγαίνω στη σύνθεσή σου και να νιώθω πως καμία αφιέρωση δε μου ταίριαζε κανένας στίχος δε με αποτύπωνε καμία ιδέα...

Η καρδιά σου, το ξέρω, αγαπά. Όμως ο χρόνος θα δείξει αν αξίζουν όλα αυτά ή αν θα νικήσει η θλίψη... Οι καρδιές είναι για ν’ αγαπούν και τα λόγια είναι για να πονάνε. Κράτησε όλα αυτά που σου πάνε κι άσε τ’ άλλα στη φωτιά να καούν Το ξέρω ο χρόνος είναι πάντα...

Δεν ήξερες αγάπη τι σημαίνει, ούτε γέλιο καν σου έμαθα να γελάς, σου έδειξα τι είναι αγάπη Δε μπορούσες να δώσεις, ούτε να πάρεις, δεν ήξερες τι να νιώσεις ή να κάνεις με όσα σου προσφέρθηκαν Τρόμαξες μόνο, φοβήθηκες γιατί ορμέμφυτα κατάλαβες πως κάτι διαφορετικό...

Μια φορά, Χριστέ, σε φίλησε ο Ιούδας Λένε, Εσύ το ήξερες μετά από αυτό τι σε περίμενε Από τότε πιστεύω ότι το φιλί Σε πιστό και προδοτικό ξεχώρισε. Από τότε λίγο Ιούδας όλοι είμαστε Λίγο Χριστός, αν είμαστε, με πεποίθηση δεν το λέω Το φιλί, χιλιάδες φορές, έτοιμο...

Αγαπημένε μου, αυτή είναι η τελευταία φορά που σου γράφω. Έχω τόσα πολλά να σου πω που δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω. Ευχαριστώ; Σ’ αγαπάω; Να προσέχεις; Να είσαι ευτυχισμένος. Να ντύνεσαι ζεστά και να προσέχεις εκεί έξω. Ξέρεις, ο κόσμος είναι σκληρός. Μα ποιον...

Είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη όταν καλούμαστε να παραθέσουμε την ταπεινή μας γνώμη για το έργο μεγάλων δημιουργών. Ειδικά όταν για την ποίηση τολμούμε να εκφέρουμε τη γνώμη μας σπανίως. Τούτη τη φορά αισθανθήκαμε την ευθύνη ακόμα μεγαλύτερη πιάνοντας στα χέρια μας...