Δώρο μια φούστα
Μουσική υπέροχη και live, από μια πολυμελή ορχήστρα. Ο καβαλιέρος, άριστος χορευτής. Όλα τα εχέγγυα δηλαδή για έναν χορό αξέχαστο. Για εκείνον. Γιατί εκείνη έγειρε ξαφνικά στον ώμο του. Μετά, βάρυνε…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 18 από 41
Σελίδα 18
Σελίδα 18 από 41
Η ακτή
Αγέρωχος είχε βγει στο μπαλκόνι και αγνάντευε την παραλία. Αυτή η ακτή πόσα του θύμιζε και πόσα δε μπορούσε να θυμηθεί. Η προχωρημένη ηλικία του τον είχε νικήσει και τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό…
Όνειρο (2)
Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που κάθε μέρα κοιμόταν και λίγο περισσότερο.
Το στίγμα του φθινοπώρου
“Ο μόνος δρόμος είναι μια νέα αρχή...”, σκέφτηκε ο Μανώλης κοιτάζοντας τον πρώτο ήλιο του Φθινοπώρου ν' ανατέλλει από το παράθυρο του σπιτιού του στο ακριτικό Καστελλόριζο. “Θα το κάνω για μένα, κι…
Η προαγωγή
Τρία χρόνια περίμενε ο Αντώνης αυτή τη στιγμή και τώρα δεν είχαν μείνει παρά μόνο είκοσι λεπτά. Καθισμένος στον καναπέ του σαλονιού προσπαθούσε να μαντέψει πως θα είναι το πρώτο βλέμμα που θα…
΄Ονειρο (1)
Κοιμήθηκα και είδα ένα όνειρο. Δεν σας ενδιαφέρει το περιεχόμενό του, αν και ήταν ένα ασυνήθιστο όνειρο, ομολογουμένως όχι πιο ασυνήθιστο απ’ ό,τι είναι κατά κανόνα τα όνειρα που βλέπουμε όλοι. Αυτό…
Still life
Με τη γυναίκα μου κλείσαμε προχθές 40 χρόνια γάμου. Παντρευτήκαμε πολύ νέοι, πολύ αθώοι, αβάσταχατα άπειροι. Αν δεν είχε προκύψει η εγκυμοσύνη στο πρώτο παιδί... μπορεί να ήταν τα πράγματα αλλιώς,…
Η συνάντηση
Η νύχτα ήταν παγερή και ο άνεμος λυσσομανούσε. Το χιόνι είχε σχεδόν καλύψει το χωματόδρομο, που διαγράφοντας καμπύλες στην πλαγιά κατέληγε στο μοναχικό πανδοχείο στην κορυφή του λόφου. Ένας άνδρας…
Η πλατεία
Η πλατεία μας, με το παρεκκλήσι του Μητροπολιτικού Ναού της περιοχής και την πιτσιρικαρία χωρισμένη είτε σε ομάδες είτε ενωμένη σαν μια γροθιά, που έπαιζε τα αγαπημένα παιδικά παιχνίδια. «Α μπε μπα…
Φαλάφελ
Κάθε μέρα στον πεζόδρομο της Αιόλου, στο ύψος της Αγίας Ειρήνης, γίνεται το έλα να δεις από κόσμο. Σε σημείο να μην αντιλαμβάνεσαι τις εναλλαγές της εβδομάδας. Έχεις πάντα την αίσθηση ότι είναι…
Αχ, έρωτα!
-Γιατί συννέφιασε έτσι; αναρωτήθηκε η μαμά μου, η κυρία Δάφνη.
Ο εφιάλτης του Μπρίστολ
Ήταν φθινόπωρο του 1819 όταν ο κ. Άρθουρ και η γυναίκα του η κα. Ρόζι αποφάσισαν να πάρουν το μοναχοπαίδι τους, τον Μπρους και να μετακομίσουν από το δυτικό Λονδίνο σε ένα παλιό αγρόκτημα λίγες ώρες…
Με ένα χαμόγελο και ένα νεύμα
Πέρασα μέρες και νύχτες αναστενάζοντας για τα λάθη και τα προβλήματα της καθημερινότητάς μου. Περπατούσα και σκεφτόμουνα, σκεφτόμουνα και περπατούσα. Πάντα με σκυμμένο το κεφάλι. Τι ψάχνουμε πράγματι…
Η επίσημη αγαπημένη
Η θάλασσα καταγάλανη. Ένα ελαφρό αεράκι πηγαινοφέρνει τα κύματα, που πολύ θέλουν να παίξουν με την ακτή, αλλά και με ό,τι βρίσκεται στον παφλασμό τους. Παρ’ όλο που είναι προεόρτια του χειμώνα, τούτη…
Το αίμα
Ο κυρ Μελέτης ήταν θυρωρός στη διπλανή με την δική μας πολυκατοικία. Τρελαινόμουν, μα την αλήθεια, να κάθομαι μαζί του στο θυρωρείο και να ακούω να μου διηγείται ιστορίες που τις έζησε εκεί μέσα στη…
Ωραία Ελένη
Ο Μενέλαος, βασιλιάς της Σπάρτης, ήταν ένας τριχωτός κρεμανταλάς. Είχε τόσες πολλές τρίχες αλλά δεν ξυριζόταν, γιατί τα γένια του μεγάλωναν ακόμα πιο γρήγορα και γιατί, όταν ξυριζόταν, οι τρίχες ήταν…
Πρόσφυγες Δροσουλίτες
Περπάτησαν πάνω στη θάλασσα, σχεδόν τη χάιδεψαν. Με τα σκισμένα τους παπούτσια, τα γδαρμένα από τα βράχια τους πόδια. Στεριές και στεριές που περίμεναν να βρουν δίχως του φόβου τη θηλιά. Σχημάτιζαν…
Κάθε φέτα από καρπούζι
Δύσκολα κι εκείνα τα χρόνια. Φτωχικά. Όταν όμως τα κοιτάζεις από μια απόσταση, καταλαβαίνεις πως ο χρόνος έχει τη μοναδική ικανότητα να ξεθωριάζει καθετί στενάχωρο, να λειαίνει τις τραχιές γωνίες του…
Ο Ταρζάν του κυρίου Τριανταφυλλάκη
Ήταν ένας δρόμος. Χαραγμένος από τα βήματα των ανθρώπων που έμεναν στο πλάι του. Με πέτρες και χώματα. Και σκόνη τα καλοκαιρινά απογεύματα. Με ανταύγειες τα δειλινά και με το μάτι να χάνεται στον…
Η συμπόνοια ενάντια στην απονιά
Γεννήθηκα από μια υπέροχη μάνα, λίγο αλήτισσα και αλανιάρα, αλλά υπέροχη. Μαζί με τα αδέλφια μου, που δεν ήμαστε από τον ίδιο πατέρα, δεν την αφήναμε σε ησυχία. Την κυνηγούσαμε συνέχεια από πίσω και…
