Λευκό ποινικο μητρώο
Ξεκίνησα εντελώς βαριεστημένα τη διαδρομή. Δουλειά, σπίτι, έτοιμο φαγητό, σκουπιδοσακούλες, λερωμένος νεροχύτης, ένα μαξιλάρι στον ιδρώτα και ύπνος. Για να κάνω και πάλι τα ίδια την επόμενη μέρα. Η…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 19 από 41
Ξεκίνησα εντελώς βαριεστημένα τη διαδρομή. Δουλειά, σπίτι, έτοιμο φαγητό, σκουπιδοσακούλες, λερωμένος νεροχύτης, ένα μαξιλάρι στον ιδρώτα και ύπνος. Για να κάνω και πάλι τα ίδια την επόμενη μέρα. Η…
?Ο αέρας φυσά την ανάγκη σου», έγραψε και σήκωσε το κεφάλι του ψηλά στο μικρό καφενεδάκι. Ο ζεστός αέρας άγγιξε τα ξερά χείλη του. Ένιωσε διψασμένος κι ήπιε από το ποτήρι με το παγωμένο νερό που…
Την Παρασκευή εξαφανίστηκε όλη μέρα. Δεν έβγαλε το σκύλο βόλτα, δεν μαγείρεψε, δεν έστρωσε τα κρεβάτια, δεν απαντούσε στα τηλέφωνα, αλλά πήγε γυμναστήριο, κομμωτήριο, έκανε μασάζ, χαλάουα, απολέπιση,…
Περπατούσα αμέριμνος στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, όταν σταμάτησα για δυο λεπτά να κοιτάξω κάτι παπούτσια σε μια βιτρίνα. Δίπλα μου, μία κυρία στην ηλικία μου έκανε το ίδιο πράγμα. Λογικά θα ήθελε να…
-Χαμογέλα. Σε βλέπει η θεία. Τι το ‘θελες το σκουλαρίκι μου λες;
?Στάσου να πάρω το σφυγμό σου. Στον καρπό σου, στο λαιμό, στον κρόταφο, πού συνήθως ακούγεται πιο καλά; Το «μοτεράκι», είναι δεν είναι σε καλή κατάσταση, έχει σαφείς ενδείξεις: Ρυθμικοί και μέτριοι…
Ξεκούμπωσε το πουκάμισό της. Κι ύστερα έγειρε μπροστά του προκλητικά.
Αλλάζουν οι άνθρωποι με τον καιρό. Τα μάτια τους αλλάζουν με κάθε στροφή της γης και μαζί τους αλλάζει ο κόσμος, προς το καλύτερο, προς το χειρότερο, κανείς δεν ξέρει. Απλώς αλλάζει, επιφανειακά…
Μπροστά στην είσοδο του ασανσέρ, στο ισόγειο ενός δωδεκαώροφου κτιρίου, μια γυναίκα, πενήντα ετών, κρατάει με το αριστερό της χέρι το γιο της, δεκάεξι ετών, που είναι παιδί με νοητική υστέρηση. Στα…
Στη γωνία του θεάτρου, η Αλεξάνδρα δεν χειροκροτεί. Το έργο τελείωσε. Ο κόσμος σηκώνεται. Πάει τα πόδια της στο πλάι μηχανικά για να περάσουν οι διπλανοί. Κρατά τη τσάντα αγκαλιά. Τα δάχτυλα σφίγγουν…
Η Σίλια μένει μόνιμα στην Αθήνα, εργάζεται σαν φιλόλογος σ' ένα σχολείο και είναι παντρεμένη με τον Αχιλλέα. Ο γάμος τους, όμως, είναι καθαρά συμβατικός, κάθως έγινε μετά από παρότρυνση και πιέσεις…
Πλησίαζε η πρώτη επέτειος της σχέσης τους και η Μάρθα ήθελε να του κάνει ένα δώρο ξεχωριστό, όχι από τα συνήθη και τετριμμένα όπως ένα ακριβό ρολόι ας πούμε, ή μια φιρμάτη φωτογραφική μηχανή, ή ένα…
Ο διευθυντής την παρατηρούσε έκπληκτος προετοιμάζοντας τον εαυτό του να της μιλήσει. Εκείνη, κοιτώντας χαμηλά κάπου στο βάθος, έπαιζε αφηρημένη με το φερμουάρ της τσάντας της. Ο διευθυντής τής είπε:…
Βράδυ Σαββάτου. Κόντευε δέκα η ώρα. Μια βραδιά μαγική στην αυγή του καλοκαιριού. Νοτισμένο θαλασσινό αεράκι δρόσιζε το πρόσωπο της Χριστίνας. Το δέρμα ρουφούσε την ευεργετική δροσιά, μετά την…
Μετρούσε τα άλφα της μέρας της πάνω από έναν καφέ καραβίσιο κυριολεκτικά. Απλωμένη στο κατάστρωμα, με το σκυλί να χουζουρεύει στα πόδια της, αέρα στα μαλλιά της κι έναν παλμό να ξεφεύγει από τους…
Το πόσο μού αρέσει σαν σε βλέπω ή σε ακούω από τηλεφώνου να γελάς, δε φαντάζεσαι. Ιδιαίτερα, όταν πηγή και αιτία του γέλωτα είμαι εγώ. Νιώθω σαν να επιτελώ κάτι σαν δημιουργικό έργο, σαν να κάνω κάτι…
Θυμάμαι σαν ήμουν μικρούλα και άκουγα κεραυνούς και έβλεπα αστραπές να σχίζουν τα ουράνια, αισθανόμουν δέος και υπέθετα ότι κάποιο είδος πολέμου γίνεται κει ψηλά. Ανείπωτος φόβος με κυρίευε, γιατί…
Το είχαν στο ξεκίνημα της κοινής τους ζωής στο μπροστινό μπαλκόνι. Ήταν ένα μικρό, μακρόστενο τραπέζι, με γυάλινη επιφάνεια και άσπρο καγκελωτό σκελετό. Φερ-φορζέ τα λέγανε τότε αυτά και ήταν της…