Ο αέρας παίρνει τη σκιά μου Τη σκορπάει στους δρόμους με μανία Αλύπητα γδέρνομαι από την ταχύτητα Το φως σκοντάφτει πάνω μου και κοντοστέκεται Να μου αφήσει μια αχνή λάμψη Ως ένδειξη συμπαράστασης στην αμυδρή μου ύπαρξη Ή να με προσπεράσει με αδιαφορία Αφήνοντάς με...

Βαρύγδουπες δηλώσεις τη μέρα συνωστισμένοι μπροστά σε άγραφες σελίδες γυρεύουμε να γράψουμε για το νόημα της ζωής. Με εικόνες μέσα σε κόσμο ηλεκτρονικό ταξιδεύουμε Αντέχουμε λέμε λίγο ακόμα μπορούμε να περιμένουμε λίγο ακόμα να κάνουμε κάποια σχέδια ακόμα, να...

Κομμένα πρόσωπα σκορπισμένα στους δρόμους ακέφαλα περπατούν τα κορμιά με ένα νήμα δεμένοι, μαριονέτες της ρουτίνας είμαστε καθρέφτες. Άνοιξη και καλοκαίρι στα πλακόστρωτα κλαίνε Φθινόπωρο και Χειμώνας στα πεζοδρόμια με μαραμένα τα χέρια. Βγαλμένα τα μάτια από το...

Έχασα το δρόμο μου μια νύχτα δίχως άστρα κοιτώντας το πληγωμένο φεγγάρι στον ουρανό ανήμπορο να μου δώσει το φως του. Μέσα στα αβέβαια βήματά μου να έρθω σε ρήξη με το χρόνο ξέπεσα σε έναν φαύλο κύκλο να προσπαθώ να μετρήσω τις στιγμές, που δεν έγδαρε ο πόνος....

Έβαλα όλους τους ήχους στο αθόρυβο βγαίνω εκτός αφήνοντας τυπικά να στέκει η παρουσία μου στο χώρο. Η μέρα με προστάζει για μια μικρή απόδραση παράξενο αφού δεν έχει ήλιο μια άνοιξη μουτρωμένη και κατσούφα διαμαρτύρεται έξω από το παράθυρό μου και ψάχνει...

Τίποτα το ιδιαίτερο θα απαντήσεις και σήμερα σε ερωτήσεις πανομοιότυπες και τυπικές λευκές εικόνες θα βαραίνουν στα βλέφαρά σου και άχρωμες χειραψίες θα κουράζουν τα χέρια σου. Τίποτα το ιδιαίτερο δεν συνέβη θα πεις τα γεγονότα της μέρας βαλμένα προσεκτικά σε...

Βαρύ στα βλέφαρα το δάκρυ βαθύ στα μάτια το σκοτάδι τρέμει η καρδιά πίκρα γεμάτη βουβή στην προσμονή γυρεύει χάδι. Βαριά στα σύννεφα η βροχή χαράδρα απάτητη η ψυχή ποιος κράτησε μαχαίρι κοφτερό τη χαραυγή σημάδεψε με αίμα πικρό. Βαριά η καρδιά απ’ τον λυγμό στο...

  Η μέρα σκεβρώνει την ύπαρξή σου σε κερνάει αθεράπευτες τύψεις σου στήνει παγίδες με εναλλαγές από το μαύρο στο άσπρο σε σπρώχνει μέσα σε βαθύ σκοτάδι και ύστερα σε πνίγει με φως. Αργείς να συνηθίσεις όλα γίνονται πάντα τόσο γρήγορα το μυαλό σου μπερδεύεται...

    Πληγώνονται οι εποχές απ’ το στερνό σου αντίο βαθιά η πληγή αίμα πικρό στάζει απ΄ την πηγή αίμα πικρό κυλούσε στην ψυχή. Ερχόσουν κι έφευγες και πάντα ήσουνα εκεί ήσουν παντού ήσουν η κάθε στιγμή η φλόγα της καταιγίδας η ζεστή ήσουν χαρά ήσουν...

Τα χέρια μου στάχτη κι ευχή γδαρμένα και ξερά με μια φλόγα βροχή βροχή, που έχει θεριέψει και ποτίζει μέσα μου το χθες να μπορώ να κοιτάζω το εμπρός με ανοιχτές τις πληγές. Τα χέρια μου φίλος και εχθρός έσπειραν πίκρα και θέρισαν φως άνθισαν στην καρδιά μου...

Φωνές εσείς των περασμένων ρωγμές εσείς του ανέφικτου ρίζες που πλαγιάσατε στη γη με τις ψιχάλες της βροχής βλαστήσατε και δέντρα καρπερά υψώσατε καμωμένα από σιωπή. Φωνές εσείς και ψίθυροι μικροί               εικόνες σιγανές τα λόγια, που ζωγραφίσατε με χρώματα...

Τίποτα το ιδιαίτερο δεν θα συμβεί και σήμερα εγώ θα εξακολουθήσω να κάνω τον γελωτοποιό εσείς θα χειροκροτήσετε κατενθουσιασμένοι με αυτό το παρατεταμένο χειροκρότημα, που καλεί τον καλλιτέχνη ξανά και ξανά στη σκηνή εγώ βέβαια δεν είμαι καλλιτέχνης μόνο ένας...

  Σε αγκαλιάζω θλίψη το δάκρυ σου στολίδι το δάκρυ σου η μελωδία ενός λεπτού. Ενός λεπτού σιγή και αφήνομαι στη μουσική ενός λεπτού ταξίδι του κόσμου το παράθυρο ανοίγω και βγαίνει ο νους στην πλώρη του ουρανού. Στα σύννεφα το βλέμμα ελευθερώνω μορφές και...

Μη μου μιλάτε τώρα σας παρακαλώ η σιωπή μου κρατάει αποστάσεις ασφαλείας τα χέρια μου σφίγγονται σε γροθιές η καρδιά μου χτυπάει πολύ γρήγορα πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια γκρεμίζεται ο πόνος πάνω στα μελίγγια μου και σκορπάει μαζί με τόσους αναρίθμητους θορύβους...

Θα ανταλλάξουμε τα δώρα μας ως είθισται Κι όπως ορίζουν οι συμβατικές μας υποχρεώσεις Πάνω σε συμβάσεις κτίστηκε η ζωή μας Μας χειρίστηκαν τόσο έντεχνα «Δούναι και λαβείν» Όρος απαρέγκλιτος Η ένδειξη ευγνωμοσύνης Φορέσαμε τότε τα υποκριτικά χαμόγελα Κατάπιαμε τα...

Να περάσεις λες από το μπλόκο και να τρέξεις επιτέλους ελεύθερος. Να συντρίψεις την παγίδα, που σου έστησαν από παιδί. Από τα σπάργανα ακόμα σε μια φυλακή να κάνεις μόνο ότι σου λένε οι άλλοι να μην ρωτάς και πολλά να υπακούς σιωπηλά να μιλάς λίγο ή και καθόλου η...

Νύχτα χλωμή με πρόσωπο θολό δίχως αστέρια, δίχως φεγγάρι στέκομαι μέσα σου και περιμένω να έρθουν για λίγο οι αναμνήσεις μου από τα χρόνια τα παιδικά. Να θυμηθώ τους φίλους να θυμηθώ τα γέλια τους και τις κινήσεις τους δεν μπορώ φυσικά να παίξω μαζί τους έχω...

Δεν σας προσκάλεσα ποτέ έχω μάθει τη διαδρομή μέσα στο σκοτάδι μου απ’  έξω και ανακατωτά δεν χρειάζομαι οδηγούς ή συνοδοιπόρους και ειδικά εσάς. Μου έχετε σταθεί σαν κόμπος σφιχτός στο λαιμό και με πνίγετε μου κλέβετε την ανάσα μου και τον αέρα λιμνάζετε στα...

Πεταλούδα μικρή σε ανθισμένη πασχαλιά στέκεις ακίνητη με στραπατσαρισμένα τα φτερά σου δεν σε βοηθά ετούτη η άνοιξη το φως του ήλιου δεν ζεσταίνει τα βλέφαρά σου. Βουβή σπαράζει η καρδιά και ο νους σου άβουλος θεριά φροντίζει σέρνει ο κόσμος γύρω σου αέναη κατάρα...