Η ζήλεια
Δεν ξέρω αν την αγάπησα ποτέ. Δεν ξέρω αν την πόνεσα ποτέ. Δεν ξέρω αν νοιάστηκα ουσιαστικά κι αληθινά ποτέ γι’ αυτήν.
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αθηνά Μαραβέγια
Δημιουργός
Δεν ξέρω αν την αγάπησα ποτέ. Δεν ξέρω αν την πόνεσα ποτέ. Δεν ξέρω αν νοιάστηκα ουσιαστικά κι αληθινά ποτέ γι’ αυτήν.
Η Μαριάνθη είχε στο πορτοφόλι της τα τελευταία ψιλά. Ήθελε ακόμα πέντε μέρες για να πληρωθεί. Στο σπίτι τους είχε όλους τακτοποιημένους… Φαγητό υπήρχε, οι λογαριασμοί όλοι πληρωμένοι, το παιδί το…
- «Αν είχε συμβεί κάτι, θα μας είχαν ειδοποιήσει. Μην βάζεις κακό με τον νου σου. Μην ανησυχείς. Κάπου θα έχουν πάει και θα γυρίσουν.»
Δεν ξέρω τι λένε για το λάλημα του αηδονιού. Έχουν γραφτεί πολλά και συνηθίζουμε να λέμε, όταν κάποιος έχει μελωδική φωνή, πως τραγουδά σαν το αηδόνι. Οφείλω να ομολογήσω πως δεν το έχω ακούσει δια…
Σαν θέλεις να ξεφύγεις από όλα όσα σου μαυρίζουν την ψυχή, τι κάνεις; Από το να σκέφτεσαι ξανά και ξανά, χωρίς -το κυριότερο- να μπορείς να δώσεις λύση, τι μπορεί να κάνεις;
Χάσκει σαν κουφάρι ξεδοντιασμένο, ξεκοιλιασμένο, ακρωτηριασμένο. Εκεί που άλλοτε έσφυζε από ζωή. Από γέννες με την μαμή στο σπίτι, από παιδικές φωνούλες, τον βήχα –εκείνον τον απαίσιο βήχα του…
Ο Παναγιώτης κι η Μαργαρίτα εργάζονταν στην ίδια εταιρία, σε διαφορετικά τμήματα, στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο και στα διπλανά κτίρια. Εκείνος, ένας καλοκάγαθος ογκώδης νέος άντρας γύρω στα τριάντα,…
Η Αντιγόνη βρίσκεται σ' έναν ολόλευκο διάδρομο, πάνω στο φορείο, λίγο πριν μπει στο χειρουργείο. Πάνω από την μεγάλη πόρτα που την χωρίζει, υπάρχει ένα λευκό ρολόι τοίχου και οι δείχτες του δείχνουν…
Αθήνα. Καρδιά του καλοκαιριού με τους καύσωνες να χτυπάνε κόκκινο συναγερμό σε όλη τη χώρα. Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Ώρα τρεις. Διάδρομος αναμονής έξω από την Μονάδα…
- Κι έρχεται η ώρα του απολογισμού, λέμε τώρα… Τι πήρες και τι έδωσες την χρονιά που πέρασε.
-Καλά δεν ήταν στην Τουρκία; Γιατί ήρθαν εδώ; Ποιος τους κάλεσε;
Πνίγεσαι. Θέλεις τόσα να πεις και άλλα τόσα να κάνεις και δεν σου το επιτρέπουν οι καταστάσεις, μα πάνω απ' όλα η ανατροφή σου, οι αξίες σου. Για πόσο καιρό, όμως, θα καταπιέζεσαι;
Κλειδιά ξεχασμένα. Κλειδιά περασμένα σ’ έναν κρίκο. Κάτι άλλο έψαχνε από το πρωί, μα δε θυμάται τώρα τι. Άγγιξε τούτα τα κλειδιά. Τα πήρε στο ροζιασμένο χέρι του, έκλεισε το συρτάρι, προχώρησε στην…
Η αίθουσα είναι κατάμεστη. Άνθρωποι κάθε ηλικίας. Άνθρωποι που νοιάζονται για τον συνάνθρωπο, που νοιάζονται να γίνουν και οι ίδιοι καλύτεροι. Οι σημερινές ομιλίες έχουν σαν θέμα τις μειονοτικές…
Αποχωρισμοί…
πόνος αβάσταχτος.
Αποχωρισμοί οριστικοί …
- Και τι σημαίνει αυτό; Θέλω να σου είμαι το πιο απαραίτητο ον στην ζωή σου.
Βγήκα στη γύρα
παγανιά
κι είπα …
Σκέψεις ανάκατες κι έτσι όπως είναι, έτσι και τις καταθέτω. Χωρίς φιοριτούρες, χωρίς καλλωπιστικά στοιχεία, χωρίς ιδιαίτερη και δεύτερη σκέψη…
Και πάει λέγοντας. Πόσο εύκολα και απερίσκεπτα κρίνουμε «οι μεγάλοι» τα παιδιά όποιας ηλικίας και αγνοούμε πώς και πόσο τα τραυματίζουμε.
Θέλω να φωνάξω,
να ακουστώ
στα πέρατα της οικουμένης. …