Αρχική › Δημιουργοί › Κ › Βάσω Καρλή
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε. Τελικά όμως είχαν δίκιο.Κάτι παρόμοιο συνέβαινε και με τους φίλους του. Ό,τι…
Διαβάστε →Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε…
Η Ιφιγένεια, γόνος πλούσιας οικογένειας, ζούσε μες στη χλιδή. Με το ιδιωτικό της σχολείο, τα πανάκριβα ρούχα, τα ταξίδια της. Ότι επιθυμούσε το είχε.
Μικρά πλασματάκια που ήταν καταδικασμένα όμως να ζήσουν στο σκοτάδι. Εδώ και κάμποσο καιρό ήταν τιμωρημένα και δεν είχαν ούτε ένα ελαφρυντικό. Αν και τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τον ήλιο, τα…
Οι αχτίδες του ήλιου βαμμένες κίτρινες, τα βουνά καταπράσινα, ο ουρανός γαλάζιος, η θάλασσα μπλε βαθύ, το χιόνι λευκό, οι παπαρούνες κόκκινες... Όλα αυτά τα χρώματα μαζί, λες και είχαν μετακομίσει…
Σαν πολύτιμο θησαυρό έκρυβε τα συναισθήματά της,
ποτέ δεν τα εξωτερίκευσε, ήταν αποκλειστικά δικά της.
Τα χείλη της μπροστά στους άλλους πάντα χαμογελαστά …
Ο παππούς μας ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Όλα κι όλα είχε δύο εγγόνια, εμένα και τον ξάδερφό μου, το Νικολάκη. Στρατιωτικός στο επάγγελμα, ήταν αυστηρός και σοβαρός με τους υπόλοιπους. Όταν έβλεπε…
Στο παραθύρι σου και απόψε ήρθα δειλά-δειλά
σου χτύπησα απαλά το τζάμι, μα εσύ δεν έβγαλες μιλιά.
Τα δάκρυα στο πρόσωπό σου κύλησαν καυτά, …
Πρωτομηνιά σήμερα. Κοντεύει να του φύγει το κεφάλι. Αντί να καλωσορίσει το μήνα με χαμόγελο και αισιοδοξία, κάθε τέτοια μέρα πνίγεται. Με βαριά καρδιά σηκώνεται πρωί-πρωί και πάει. Πού πάει; Όπου παν…
Τα πρώτα μου γράμματα τα χάραξα πάνω σε μια μπλε γραμμή. Φρόντιζα να είναι καλογραμμένα και να μην πέφτουν κάτω απ' αυτήν. Δεν τα κατάφερνα πάντα, μα δε το έβαζα κάτω. Μεγαλώνοντας, η μπλε γραμμή με…
Φοβάμαι τη στιγμή που θα βρεθείς κοντά μου
δεν είναι αλήθεια, ίσα-ίσα θ' αναθαρρήσει η καρδιά μου.
Φοβάμαι μην έρθει το πρωί και έχεις εξαφανιστεί …
Όταν αντίκρισε για πρώτη φορά το "φως" της νύχτας ήταν 8 και μισή. Ο ερχομός της, έδωσε χαρά σε όλη την οικογένεια, και το όνομα αυτής "Χαριτωμένη". Προικισμένη με όλες τις χάρες όσο μεγάλωνε γινόταν…
Στον καθρέφτη μου κοιτάχτηκα με αγωνία και με έπιασε μια μελαγχολία. Δεν ήμουν εγώ, ήταν μια άλλη μ' αναποδογυρισμένο κεφάλι.
