Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Το 2018 ήταν μια λογοτεχνικά εξόχως δημιουργική χρονιά για τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net. Πάρα πολλοί πεζογράφοι και ποιητές δημοσίευσαν τις δημιουργίες τους στην ιστοσελίδα κι άφησαν τις λέξεις και τα λόγια τους να ταξιδέψουν στο χώρο του διαδικτύου ώστε να γίνουν κτήμα των πολλών αλλά ταυτόχρονα να κριθούν για το έργο…
Διαβάστε →"Κι είναι αυτός ο χορός στο ταβάνι του μεγάλου δωματίου που δεν με αφήνει να κοιμηθώ. Κλείνει κανείς τα μάτια του σαν βλέπει ξυπνητός τα όνειρά του;"
"Σε φορώ χρυσάνθεμο στο στήθος μου. Σε βαστώ ακέραιο μέσα στους χτύπους της καρδιάς μου. Σε ηχώ σαν καμπάνα γιορτή μου."
"Στο γόνατό μου φύτεψα μια αμυγδαλιά. Ποιο βήμα τάχα να μπορεί να αντισταθεί σε μια πρόωρη Άνοιξη;"
"Επιστρέφει συχνά το πρόσωπό σου στην κουρτίνα του παραθύρου. Έχει το σχήμα του φεγγαριού πάνω σε έναν ήλιο. Κάπως έτσι μπερδεύεται η νύχτα με την μέρα μου"
"Πάνε μέρες που με ακολουθούσε μια νότα. Της ζήτησα -σχεδόν την παρακάλεσα- να μου δώσει έναν καλό λόγο για όλο αυτό το κυνηγητό. Μου είπε με μια ανεπιτήδευτη φυσικότητα πως είμαι το πεντάγραμμό της"
"Δεν το περίμενε κανείς μας τούτο το δέντρο στην μέση του σαλονιού. Μα σαν δοκιμάσαμε τους καρπούς του συμφωνήσαμε όλοι μας σιωπηλά πως κάπου εδώ πρέπει να κράταγε ο χρόνος τις ρίζες του"
"Σε κάποια γωνιά του δωματίου ένα βάζο σε λείπει. Τριαντάφυλλο που δεν μύρισε. Ένας χειμώνας δεν το έζησε. Για να πενθεί μια ολόκληρη Άνοιξη"
"Πάνω στον ώμο μου φτερό αποδημητικού πουλιού. Για εκείνο το ταξίδι που μου χρωστώ δεν μίλησε κανείς"
Ο έρωτας θεός και άθεος μαζί. Χρωστά και δεν ξεχρεώνει. Κερνά και κλέβει μαζί. Ο έρωτας το αποτύπωμα της καρδιάς και οι πληγές της. Τα λάθη της και τα σωστά της. Οι ενοχές και οι παραδοχές. Οι…
τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο με χαρά παρουσιάζουν τη συλλογή διηγημάτων της Μάχης Τζουγανάκη
Στα χέρια της κρατούσε ένα χαρτί από διαφημίσεις. Πριν λίγο μοίραζε τέτοια φυλλάδια στο απέναντι φανάρι ένας όμορφος νέος. Την πλησίασε, της γέλασε και της έδωσε ένα. «Έλα, πάρε και εσύ! Ποτέ δεν…
Έτρεχε με τα χέρια στα αυτιά του. Προσπαθούσε να σταματήσει τις φωνές που άκουγε. «Κοίτα τον, ούτε αυτό δεν κατάφερε να κάνει! Μια αποτυχία σκέτη είναι!». Πίεσε κι άλλο τα αυτιά του και συνέχισε να…
Στο στενό δρομάκι με τις μωβ χορταστικές βοκαμβίλιες, μία γιαγιά περπατά σιγανά, με βήματα απαλά, σαν εκείνα που κάνει κάποιος που ονειρεύεται ότι πατεί στα σύννεφα, σαν εκείνα που κάνει όποιος…
Τη θυμάμαι να μπαίνει γενναία. Άνοιξα την πόρτα και με καλησπέρισε με χαμόγελο. Φάνταζε τόσο αληθινό. Και τόσο δυνατό. Σχεδόν το ζήλεψα. Κάθισε απέναντί μου και έπαιζε με τα χέρια της. Ήμουν πάντα…
- «Μικρέ μου ηρέμησε! Κοίτα τη θάλασσα πόσο όμορφη είναι!» μου ’λεγε με το βλέμμα του βυθισμένο στα γαλαζοπράσινα νερά
Η εγγονή μου, το Ρηνιώ, είναι το πιο έξυπνο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Σας το λέω να το ξέρετε αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το μάθετε και ποτέ. Θα πρέπει να το τελειώσω το κείμενο κι εγώ είμαι…
Τον κοίταξε με τα έντονα πράσινα μάτια του επιθετικά. Ύστερα κοίταξε με παράπονο τον υπόλοιπο χώρο. Σα να πάλευαν δυο θεριά μέσα του. Μα το ένα το πρωτόγονο, εκείνο που κάνει την καρδιά του να χτυπά…
Ο μικρός Πέτρος με το ροδαλό του μάγουλο και τα αφράτα του χέρια κατεβάζει λαίμαργα το κρουασάν σοκολάτας στην κουζίνα κουνώντας ρυθμικά το πόδι του ακούγοντας μουσική από το καινούριο του κινητό.…
Μέσα στην παγωμένη γκαρσονιέρα, τυλιγμένος με μια παλιά κουβέρτα, προσπαθώντας να τιθασεύσει το τρέμουλό του, ένας καστανός 40άρης με γαλάζια μάτια, κάνει τις πιο αστείες γκριμάτσες. Γελάει και…
