Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Από το παράθυρο του Απρίλη, λείπει στην μέση του ορίζοντα ακριβώς ένα κομμάτι. Είναι λίγο γαλάζιο από τον ουρανό και λίγο καφετί από τα βουνά. Μελώνει με το κόκκινο της δύσης και γκριζαίνει σαν το θυμάται η κακοκαιρία. Από το παράθυρο του Απρίλη, λείπει ένα κομμάτι θέας. Είχε φορεμένη πάνω της την καλοσύνη και την αγνότητα. Την…
Διαβάστε →Καθόμουν για μέρες στο τελευταίο σκαλί της εκκλησίας του Αγ. Δημητρίου. Χάζευα τα παπούτσια και τις κάλτσες του κάθε επισκέπτη πιστού. Από τα σοσόνια τα σφιχτά που πνίγαν το δέρμα λίγο πιο πάνω από…
Μια πόρτα μισάνοιχτη είχε η Μαριώ. Καθόταν στο σαλόνι της με τον τιρκουάζ καναπέ και τα κίτρινα θαμπά ριχτάρια. Η γάτα της η Αμαλία με το ένα γκρι μάτι την συνόδευε σε τούτες τις νεκρές ώρες σχεδόν…
Η Αλεξάνδρα ήταν μία από τις διαδικτυακές μου μαθήτριες. Όχι, δεν της δίδασκα ούτε φιλοσοφία, ούτε κάτι παρόμοιο. Θα έλεγε κανείς πως ήμουν ο μέντοράς της. Αν με ρωτούσες να σου απαντήσω ειλικρινά…
Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Πίσω από κάτι χαλασμένα ξυπνητήρια γύριζα το μοχλό να κουρδίσει ο χρόνος. «Ψιτ! Ξύπνα με όταν ανθίσει ο τόπος, ναι;» σ’ το είπα δυο φορές. Μία από μέσα μου, και μια απ’ έξω…
?Κάτσε πέντε λεπτά», της είπε σαν στριφογύριζε στην κουζίνα. Έπινε τον καφέ του τραβώντας γενναίες ρουφηξιές κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. Έξω η μέρα φώναζε να την ζήσεις. Κι εκείνος λαχτάραγε το…
Η κυρά Βασιλική αξημέρωτα έκοψε τους ανθούς από τα κολοκύθια του κήπου της. «Με την ανάσα τους να τους κόβεις», έλεγε του πρωτότοκου γιου της, του Μανόλη, που την ρώταγε πώς φτιάχνει τέτοιες…
Ετών 50 και κάτι. Με την τύχη της μη φαλάκρας και την φράση «καλά στέκεται για την ηλικία του» να τον συνοδεύει σε ψιθύρους και κουτσομπολιά. Βαστά χρόνια παντρεμένος με την συνομήλικη γυναίκα του…
Χαμήλωσε ψυχή μου να σε δω. Μεγάλωσες αγάπη μου. Ψήλωσες. Δυο μέτρα άντρας έγινες. Θυμάσαι; Σου έπιανα από εδώ τα χέρια και τα έσφιγγες και πάλευες να σηκωθείς από το κρεβάτι. Κοκκινισμένος.…
Πήρα ένα τσιγάρο από το πακέτο. Σήμερα θα το ρίξουμε έξω. Με ένα μπουκάλι ουίσκι κάθισα στην βαθιά πολυθρόνα. Η μπαλκονόπορτα ανοιχτή μύριζε από κρεβάτια ιδρωμένα. Κοίταξα την αντανάκλασή μου στο…
Σήμερα το δηλώνω. Ερωτευμένος μα και ερωτεύσιμος. Αρωματισμένος, καλλωπισμένος και με δώρα στο χέρι ψαγμένα από ειδικούς και ειδικές. Βιβλία και βιβλία και ανθοπωλεία πολυτελείας. 103 και 1…
Κάτω από το πουκάμισό του ένα μαχαίρι στερεωμένο με μονωτική ταινία. Πίεζε το στήθος του όπως περπατούσε, φοβούμενος πως θα του πέσει. Με τόσες μπλούζες από μέσα και το πουκάμισο περασμένο από μέσα…
Ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ίδια. Ξύπνησα πριν το ξυπνητήρι και μηχανικά το έκλεισα. Ο ήλιος είχε ήδη αρχίσει να τρυπώνει από τα ρολά κι ας ήταν πρωί ακόμα. Τέτοια ώρα θα κοιμάσαι, σκέφτηκα. Ύστερα…
Κρατούσα την κουπαστή με τα χέρια σφιχτά πάνω της νιώθοντας το παγωμένο σίδερο και την ξεφτισμένη μπογιά να με γδέρνει, αγναντεύοντας το λιμάνι που ολοένα και πλησίαζε. Προσπάθησα από τόσο μακριά να…
Το τηλέφωνο χτύπησε. Χρονιά από εκείνες, με μια εφηβεία που είχα σίγουρα καταπιεί. Μαγείρευα σπέσιαλ ομελέτα για τη μικρή ανιψιά παριστάνοντας το σεφ και εκείνη ξεκαρδιζόταν. Τι όμορφο γέλιο. Ακόμα…
Περπάτησαν πάνω στη θάλασσα, σχεδόν τη χάιδεψαν. Με τα σκισμένα τους παπούτσια, τα γδαρμένα από τα βράχια τους πόδια. Στεριές και στεριές που περίμεναν να βρουν δίχως του φόβου τη θηλιά. Σχημάτιζαν…
Ξεκίνησα εντελώς βαριεστημένα τη διαδρομή. Δουλειά, σπίτι, έτοιμο φαγητό, σκουπιδοσακούλες, λερωμένος νεροχύτης, ένα μαξιλάρι στον ιδρώτα και ύπνος. Για να κάνω και πάλι τα ίδια την επόμενη μέρα. Η…
?Ο αέρας φυσά την ανάγκη σου», έγραψε και σήκωσε το κεφάλι του ψηλά στο μικρό καφενεδάκι. Ο ζεστός αέρας άγγιξε τα ξερά χείλη του. Ένιωσε διψασμένος κι ήπιε από το ποτήρι με το παγωμένο νερό που…
-Χαμογέλα. Σε βλέπει η θεία. Τι το ‘θελες το σκουλαρίκι μου λες;
Ξεκούμπωσε το πουκάμισό της. Κι ύστερα έγειρε μπροστά του προκλητικά.
