Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Τα χέρια της ιδρώνουν. Τα σκουπίζει βιαστικά πάνω στο παλτό της. Μεσάνυχτα και κάτι. Ο δρόμος γεμάτος από κόσμο στα στενά. Παρέες που πίνουν μπύρες και τραγουδάνε και κάποιοι άλλοι μοναχικοί που τρώνε στα γύρω φαστφουντάδικα χαζεύοντας. Μια πόλη ντυμένη με το καθημερινό της ξενύχτι. Το βήμα της ολοένα και αγριεύει. Προχωρά…
Διαβάστε →Βιαστικά περπατούσα στο δρόμο, βυθισμένος στις σκέψεις μου όταν με φόρα έπεσε πάνω μου ένα τεράστιο Like! Το κοίταξα από πάνω ως κάτω. Από κοντά μου φαινόταν ακόμα πιο άσχημο και κακοφτιαγμένο.…
Αλλάζω συνεχώς τραγούδι στη λίστα μου. Τα αυτιά μου έχουνε τρυπήσει από τους ίδιους ήχους. Μονότονα κυλά η μουσική στα αυτιά. Όλα έχουνε δημιουργηθεί, σκέφτομαι. Όλα έχουνε εκτελεστεί με νότες και…
Τσιγάρου καύτρα κι απόψε εδώ στον καπνό σου τυλίγομαι και καρτερώ μαρτυρικά το πύρινό σου δαχτυλίδι Να περάσει ανάμεσα πιστός και τρωτός ο εκπαιδευμένος εαυτός Να χειροκροτήσει με δέος το εγωιστικό…
Ο κύριος Γλυπτάκης, όνομα και πράμα, είναι ένας σπουδαίος γλύπτης τεραστίου μεγέθους φήμης. Τα έργα του κοσμούν διάφορα πολιτιστικά κέντρα και η τεχνική του διδάσκεται στη Σχολή Καλών Τεχνών ως μία…
Ο καπετάν Σίφης γυάλιζε τη μικρή του φίλη στο λιμάνι. Έχουνε χρόνια σχέση οι δυο τους. Απίστευτα ταξίδια. Έχουν ψαρέψει μαζί, έχουν βρεθεί σε φουρτούνες, έχουν περάσει στεναχώριες μαζί και έχουν…
Έριξα το κέρμα μου αποφασιστικά, τα ανυπόμονα μάτια μου στρίμωξα στους φακούς και κοιτάζω με αγωνία να το βρω εκείνο το πρώτο ανθάκι. Με ξεγέλασε βλέπεις και πάλι η αμυγδαλιά και είπα άνοιξη το…
Πάνε μέρες που ο παπά Μανώλης ξημεροβραδιάζεται στο δρόμο έξω από το χωριό που χτίζεται η καινούρια εκκλησία. Το έλεγε χρόνια τώρα ο δήμαρχος να φτιάξουνε μια εκκλησία μεγάλη έξω από το χωριό σαν…
"Γεννήθηκα με ένα χάρισμα. Ταλέντο το λένε οι περισσότεροι. Εγώ ξέρω ότι έχω ένα άστρο. Εκεί πάνω στο μπράτσο κάποιος άγγελος το χάραξε. Και ξέρω και ποιος άγγελος ήταν. Ο πατέρας μου. Ήταν μια…
Έκλεισε τα ρολά στο σαλόνι και τις κουρτίνες. Έσβησε το φως και άναψε μονάχα ένα χάρτινο φωτιστικό δαπέδου εκείνο με το κέρινο φως... δώρο γάμου από την καλή της φιλενάδα. «Για τα σκοτάδια σας»…
Σαν πέθανε η κυρά Μαρία το σπίτι άρχιζε να αδειάζει... Κοσμήματα και αντίκες μοιράστηκαν στους συγγενείς και ο δικηγόρος ξεκίνησε τις διαδικασίες για να δοθεί το σπίτι στη μακρινή της ανιψιά ως όριζε…
Η εγγονή μου, το Ρηνιώ, είναι το πιο έξυπνο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Σας το λέω να το ξέρετε αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το μάθετε και ποτέ. Θα πρέπει να το τελειώσω το κείμενο κι εγώ είμαι…
Ο Τάσος και ο Θόδωρος αδέρφια απ’ τα καλά μεγάλωσαν κοντά-κοντά φίλοι καλοί γινήκαν στα δύσκολα ενωνόντουσαν στα εύκολα γελούσαν κι ο χρόνος πέρναγε γλυκά σε τούτο το νησί
Τον κοίταξε με τα έντονα πράσινα μάτια του επιθετικά. Ύστερα κοίταξε με παράπονο τον υπόλοιπο χώρο. Σα να πάλευαν δυο θεριά μέσα του. Μα το ένα το πρωτόγονο, εκείνο που κάνει την καρδιά του να χτυπά…
Μέσα στην παγωμένη γκαρσονιέρα, τυλιγμένος με μια παλιά κουβέρτα, προσπαθώντας να τιθασεύσει το τρέμουλό του, ένας καστανός 40άρης με γαλάζια μάτια, κάνει τις πιο αστείες γκριμάτσες. Γελάει και…
