Ο διπλούς πέλεκυς
'H αρένα του ταύρου είναι μια βαφή που εισχωρεί μέχρι την ψυχή σου'' MAIPH PAINΩ, O Ταύρος απ΄τη θάλασσα
Αρχική › Δημιουργοί › Γ › Νίκος Γιαννόπουλος
Δημιουργός
Νίκος Γιαννόπουλος
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 3
Τρία κλικ
Γνωρίστηκαν τυχαία… αναπάντεχα. Ένα κλικ στο facebook μια μέρα που διέθεταν πιθανόν λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο -κανείς ποτέ δεν ομολόγησε στον άλλον γιατί. Έτσι, έγιναν φίλοι.
Κάιν
"Στην παραπάνω ιστορία, προσπάθησα να διηγηθώ την εξέλιξη μιας ήττας" Χόρχε Λούις Μπόρχες -«Η αναζήτηση του Αβερόν»
Η Ρίτα και το σωματίδιο του “Θεού”
Εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη, το κεντρικό αμφιθέατρο του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστήμων «Δημόκριτος» ήταν κατάμεστο από κόσμο. Όλοι ανέμεναν με ανυπομονησία -τρόπος του λέγειν- την διάλεξη…
Ο ήρωας
Το κοσμικό Αυγό και η κοιλιά εκείνης της γυναίκας που ήταν η μητέρα του. Ο Πίθος της Πανδώρας, και της Δηιάνειρας, του Ακάμα, αλλά κι αυτό που μέσα τοποθέτησε τον Εριχθόνιο η Αθηνά. Ο Δούρειος Ίππος.…
Πηνελοπιάδα
Σύμφωνα με νεότερα ιστορικά ευρήματα, στην ευρύτερη περιοχή της Ιθάκης, η Πηνελόπη δεν έπλεκε λόγω των μνηστήρων. Ο προκομμένος της έφυγε ξαφνικά για την Τροία, παίρνοντας μαζί του όλο τον αξιόμαχο…
Ο Αντιγραφέας
''Όσοι αντιγράφουν καταλεπτώς ένα συγγραφέα, το κάνουν μ΄ έναν τρόπο απρόσωπο, το κάνουν επειδή συγχέουν αυτόν τον συγγραφέα με τη λογοτεχνία, το κάνουν επειδή υποπτεύονται πως, αν δεν τον…
Μια ιστορία επιστημονικής πραγματικότητας
?Αν ξαναζούσα τη ζωή μου, τα πράγματα ίσως να ήταν καλύτερα». Δεν μπορώ να καταλάβω πώς αυτή η φράση κόλλησε στο μυαλό μου. Μου άρεσε μ’ έναν τρόπο και ίσως να γίνονταν η αφορμή να γράψω μια ακόμα…
Λεων(ίδας), ο τελευταίος
Να ‘μαι λοιπόν στο τρόλεϊ για Κυψέλη. Η ώρα 10 και 34 πρώτα. Πάω Φωκίωνος να δω ένα φιλαράκι απ’ τα παλιά. Ένα γεροξεκούτη μπαγάσα που μόλις χώρισε. Το τρόλεϊ τίγκα στη δυστυχία, εγχώρια και…
Άμλετ
?Να ζεις ή να μην ζεις; Αυτή είναι η ερώτηση. Τι συμφέρει τον άνθρωπο; Να πάσχει, να αντέχει σωπαίνοντας τις πληγές από μια μοίρα που τον ταπεινώνει χωρίς κανένα έλεος ή να επαναστατεί; Ποιος…
Το παπούτσι
Σήμερα είναι τα γενέθλια της. Είπα να περάσω να της ευχηθώ. Αγόρασα και τα αγαπημένα της τρουφάκια. Ανέβηκα στον τέταρτο και χτύπησα το κουδούνι της. Μου άνοιξε. Μόλις με είδε, και πριν προλάβω να πω…
Όπου αυτός προσπάθησε να κάνει αυτό που πρέπει
Μοιάζει λίγο με παραμύθι γατί συνέβη σε χρόνο παλαιό και σκονισμένο. Τότε δηλαδή που η σκόνη από τους χωματόδρομους άφηνε μια άσχημη γεύση στο στόμα, οι αποστάσεις κάτι χοντρούς κάλους στα πόδια και…
Η Βενετία στη Σαχάρα
Όταν έφτασα στο πάρτι του Ηλία και της Τζένης, στη Φιλοθέη, ήταν περασμένες 11. Ο τεράστιος κήπος τους ήταν γεμάτος με κόσμο, η μουσική αρκετά δυνατά και τα φώτα χαμηλωμένα. Δυσκολεύτηκα λίγο να τους…
Έρως πτερόεις (με το ΚΤΕΛ Καβάλας)
(Πριν αρχινήσω την σημερινή μας εξιστόρηση, οφείλω να ενημερώσω το πλατύ αναγνωστικό κοινό, ότι η αρχική μου πρόθεση ήταν η συγγραφή μιας άλλης ιστορίας. Λόγω οικονομικής στενότητας, γιατί κι εμείς…
Η “δυσπεψία” της Ρούλας
Σαν χτες, ένα χρόνο πριν, τα έφτιαξα με τη Ρούλα. Ήταν η μέρα των γενεθλίων της. 5 Αυγούστου. Λιονταράκι αυτή, Ζυγός εγώ, ταιριάξαμε όπως ο τέντζερης με το καπάκι. Η Ρούλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην…
Δυο χρόνια αργότερα, δυο χρόνια νωρίτερα
Όταν προσπαθείς να θυμηθείς γεγονότα από το παρελθόν, διαπιστώνεις ότι όλα καλύπτονται από μια πυκνή ομίχλη. Αυτό που βλέπεις είναι μόνο κάποιες αδρές πινελιές. Ο χρόνος, σαν το νερό, εξαφανίζει τις…
Περί Αθανασίας[1] και άλλων ανεκπλήρωτων απωθημένων επιθυμιών
–Κάνουμε παιδιά για να νικήσουμε το θάνατο. Oι γυναίκες. Εμείς οι άνδρες κάνουμε άλλα πράγματα μια και δεν μπορούμε να τεκνοποιήσουμε, κτίζουμε, φιλοσοφούμε, κάνουμε τέχνη, εφευρίσκουμε. Αλλά όλα…
Love in progress (Μέρος Δ’)
Έφτασε επιτέλους ο πολυαναμενόμενος Αύγουστος. Ο Γιάννης δεν ήταν πια ο ίδιος άνθρωπος. Τις μέρες που πέρασαν, βίωσε ένα επώδυνο αίσθημα απώλειας, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να ωριμάσει…
Love in progress (Μέρος Γ΄)
Η εκδήλωση στο πνευματικό κέντρο καθυστερούσε να αρχίσει. Ο βασικός λόγος ήταν η μεγάλη προσέλευση του κοινού που συνωστιζόταν προκειμένου να μπει νωρίς στην αίθουσα. Ο Σοφοκλής δε φανταζόταν ότι θα…
Love in progress (Μέρος B’)
Απ’ το πρωί της Δευτέρας, ο Γιάννης ήταν άφαντος. Επέστρεψε στο χωριό αργά το απόγευμα. Πήγε στο σχολείο κι άρχισε να δουλεύει το φιλμάκι με τους μαθητές. Ήλπιζε ότι θα το ολοκληρώσει μέχρι το τέλος…
