Αρχική › Δημιουργοί › Γ › Νίκος Γιαννόπουλος
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Σύμφωνα με νεότερα ιστορικά ευρήματα, στην ευρύτερη περιοχή της Ιθάκης, η Πηνελόπη δεν έπλεκε λόγω των μνηστήρων. Ο προκομμένος της έφυγε ξαφνικά για την Τροία, παίρνοντας μαζί του όλο τον αξιόμαχο πληθυσμό της Ιθάκης, τα καλύτερα παιδιά που λέμε, και για είκοσι χρόνια δεν έστειλε στο παλάτι ούτε ένα ευρώ. Η Πηνελόπη δεν ήταν…
Διαβάστε →Όταν χωρίζουμε με τον άνεμο κάθομαι στο μπαλκόνι μου και κοιτάζω τ’ αστέρια. Εκατομμύρια χρωματιστά αστέρια σ’ όλα τα μεγέθη και σ’ όλες τις ηλικίες, σεργιανούν στον ατέλειωτο ουρανό. Εκεί, λοιπόν,…
Σήμερα το πρωί ξύπνησα στις 8. Έπρεπε να ‘μαι στη δουλειά μου, μα εγώ ήμουν ακόμη στο κρεβάτι μου. Δεν προλάβαινα να πλύνω ούτε το πρόσωπό μου. Έβαλα γρήγορα τα ρούχα μου και βγήκα στο δρόμο.
Το ποτάμι κύλαγε πάντα χαμογελαστό και παιχνιδιάρικο. Το νερό του διάφανο έτρεχε τραγουδώντας από δω κι από κει, χαρούμενο. Κάθε στιγμή κι άλλο τραγούδι. Κι έτσι κάποτε έφτανε και χυνόταν όλο μαζί…
Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε; Χρόνια; Αιώνες; Κανείς δεν θυμάται πια.
Όταν πέθανε ο Θεός, ο Άνθρωπος έγινε κύριος κληρονόμος Θεός αυτού του Κόσμου. «Εγώ μπορώ να τον κάνω πάλι Παράδεισο», είπε και χωρίς πολλή σκέψη ρίχτηκε με τα μούτρα στη δουλειά.
Στο φεγγάρι μια μέρα έφτασε ένα διαστημόπλοιο ή πύραυλος ή όπως αλλιώς το λένε. Είχε κόκκινο χρώμα κι ένα μόνο αστροναύτη τον Ιβάν. Όταν προσεληνώθηκε, ο Ιβάν πήδηξε κάτω φωνάζοντας. «Αυτός ο τόπος…
