Αρχική › Δημιουργοί › Π › Μαριάνθη Πλειώνη

Δημιουργός

Μαριάνθη Πλειώνη

20 δημοσιεύσειςΙστορίες του βιβλίου, Λόγος2014–2016

Το πιο πρόσφατο

ιστορίες μπονσάι – το ebook

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το νέο συλλογικό βιβλίο σύντομων ιστοριών, «ιστορίες μπονσάι», όπως προέκυψε από τη δράση «μικρές ιστορίες».

εκδόσεις τοβιβλίο · Κριτική: Πόπη Κλειδαρά · 10.10.2016

Διαβάστε →

Όλα τα άρθρα

Σελίδα 1 από 1

Απουσία, της Μαριάνθης Πλειώνη

Μικρές ιστορίες · 02.11.2015

Ταξιδιάρικο πουλί η θύμηση, φτεροκοπά πάνω στις βουβές ώρες, πάντα μ’ έναν ήχο αναχώρησης διαπεραστικό να τη σφραγίζει. Όπως αλλάζει απότομα ο ζεστός νοτιάς, φορώντας του βοριά το πανωφόρι και μ’ ένα…

Σιωπηλός άγγελος

Ιστορίες του βιβλίου · 02.04.2015

Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο…

Γλαυκή παραμυθία

Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις · 13.03.2015

Το καλοκαίρι άρχιζε νωρίς, όταν ήμαστε παιδιά, σχεδόν από τη στιγμή που μεγάλωναν οι μέρες. Η νύχτα που ερχόταν όλο και πιο αργά, μας έδινε τη χαρά να παίζουμε ώρες πολλές στη γειτονιά και να…

Αρτάνη

Ιστορίες του βιβλίου · 03.10.2014

Η μοναξιά και η απελπισία μάχονταν στο προσκεφάλι του, θηρία κι οι δυο ανυποχώρητα. Ο ύπνος και ο θάνατος σκάλωσαν πάνω του διεκδικώντας μερίδιο. Τα δάχτυλα χαλάρωσαν, η τελευταία ρουφηξιά γλίστρησε…

Σημεία στίξης

Ιστορίες του βιβλίου · 29.07.2014

Σουρούπωνε κι οι σταγόνες της βροχής στο τσίγκινο γλαστράκι της βεράντας, καλωσόριζαν το φθινόπωρο. Πετάχτηκε γρήγορα από τον καναπέ να μαζέψει τα ρούχα, πριν η βροχή δυναμώσει. Η πρώτη φθινοπωρινή…

Ο δικός μου αδερφός

Ιστορίες του βιβλίου · 29.05.2014

Ο δικός μου αδελφός δεν μου έφερε δώρα, όπως έκαναν τα μικρότερα αδελφάκια των φίλων μου, όταν επέστρεψαν από το μαιευτήριο στο σπίτι. Αντίθετα, μου έφερε τη μαμά κλαμένη, με τα μάτια κόκκινα κι ένα…

Η γιορτή του χρόνου στη Μαργαριτοχώρα

Παραμύθια · 18.05.2014

Ο ήλιος άπλωνε τα μαλαματένια του δάχτυλα στην ανατολή, εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό που οι μαργαρίτες φόρεσαν τα γιορτινά τους. Ήταν πανέμορφες με τ’ άσπρα και τα κίτρινα καπέλα τους, μια μεγάλη…

Το ταξίδι

Λόγος · 10.05.2014

Ήταν πολύ γέρος πια. Κόντευε τα ενενήντα. Έβλεπε, άκουγε, περπάταγε. Όλα από λίγο. Αυτό που τον κρατούσε ζωντανό, του έδινε όρεξη για ζωή, ήταν ο περίπατος που έκανε τα δειλινά, βαδίζοντας αργά στο…