(Η 21η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης)

Συγγνώμη Ειρήνη…
Συγγνώμη που πέρασε η μέρα σου κι εγώ δεν είπα ούτε λέξη για Σένα.
Συγγνώμη που δεν είπα πως χωρίς Εσένα δεν υπάρχει αύριο, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης.
Συγγνώμη που δεν είπα ότι δυστυχώς δεν “πουλάς”, γιατί έχει πλέον το μονοπώλιο ο πόλεμος.
Συγγνώμη που δεν είπα πως στο βωμό της απληστίας, οι θάλασσες γίνονται κενοτάφια, οι βάρκες γίνονται φέρετρα και τα κίτρινα σωσίβια μοιάζουν με τις μωβ πένθιμες κορδέλες που δεν γράφουν καν το όνομα των αγγέλων.
Συγγνώμη που δεν είπα πως για κάθε σχολείο και νοσοκομείο που κλείνει, ανοίγει ένα εργοστάσιο όπλων και μια φυλακή, εκεί που δεν υπάρχει ούτε ένα λευκό περιστέρι παρά μόνο τα κοράκια της πολεμικής μηχανής.
Συγγνώμη Ειρήνη που δεν είπα ότι δεν σου έφτιαξαν στεφάνι γιορτινό με λουλούδια οι λαοί σου, σήμερα που γιορτάζεις.
Είναι βλέπεις σχεδόν όλοι βυθισμένοι στην κατάθλιψη και στριμωγμένοι στα στενά της ανέχειας.
Συγγνώμη Ειρήνη…
Ίσως αύριο να δω το περιστέρι σου τ’ ολόλευκο στ’ όνειρό μου…
Καληνύχτα Ειρήνη…

–

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη