από Ομάδα σύνταξης | 19.11.2025 | Βιβλιοκριτικές, Παιδική λογοτεχνία
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Μικροί μου φίλοι είμαι βέβαιη ότι όλοι αγαπάμε τα σπορ! Είναι τόσα πολλά που σίγουρα μπορούμε να βρούμε εκείνο ή εκείνα που μας ταιριάζουν περισσότερο, εκείνα που θα έχουν στην καρδιά μας μια ξεχωριστή θέση. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, μα...
από Ομάδα σύνταξης | 18.11.2025 | Ποίηση
Μπλέξαμε σε συμπληγάδες αφανείς. Σε δίχτυα κεντημένα απ’ της αράχνης τον ιστό. Εκεί στα πέρατα της συμφοράς, της ομιχλώδους κι ασαφούς ανηφοριάς, γονάτισαν τα σκέλη μας και κάματος μας βρήκε. Μας συνεπήρε έπαρσης γιγάντια αστραπή. Μας τύφλωσε εμβρόντητα της λαίλαπας η...
από Ομάδα σύνταξης | 17.11.2025 | Ποίηση
Κάθε κύτταρο γνωρίζει τον θάνατο. Δεν είναι σφάλμα. Είναι μέρος του κύκλου, του ίδιου του συστήματος. Η καρδιά μου χτυπά όχι μόνο για μένα, αλλά για ό,τι αναγεννάται, μέσα μου. Η ζωή και ο θάνατος εναλλάσσονται σαν ηλεκτρόνια που μεταπηδούν από τροχιά σε τροχιά. ...
από Ομάδα σύνταξης | 16.11.2025 | Ποίηση
I. Ο Εραστής του Μέσου Όρου – Περί της Ψευδούς Ισορροπίας – Ζυγίζει τα πάντα.Την απόσταση ανάμεσα στα βλέμματα.Το βάρος μιας εξομολόγησης.Τον ήχο της επιθυμίας.Κάθε του απόφαση,μια προσεκτική αφαίρεση του ρίσκου. Μη λείψει η γαλήνη –μα και μη ξεχειλίσει η δίψα. Έμαθε...
από Ομάδα σύνταξης | 16.11.2025 | Ποίηση
Στο βούρκο και στην κόλαση βυθίστηκε η αγάπη. Με μια ριπή εκκωφαντική σφηνώθηκε στα βάθη. Καμιά του κόσμου προσταγή δεν μπόρεσε να σώσει, τον πόνο που στα έγκατα μας έχει πια βαλτώσει. Σ’ ερημικό τοπίο στέκονται πουλιά και τον κυκλώνουν. Στα βάθη και τα τάρταρα με...
από Ομάδα σύνταξης | 15.11.2025 | Βιβλιοκριτικές
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Όσοι νομίζουν ότι η αγάπη έχει μόνο γλύκα, είναι γελασμένοι. Τόσο η γλύκα της όσο και η πίκρα της κονταροχτυπιούνται και μάχονται μεταξύ τους για το ποιος θα εδραιωθεί, ποιος θα κερδίσει, ποιος θα καταφέρει να κατατροπώσει τον άλλον. Εγώ θα...
από Ομάδα σύνταξης | 14.11.2025 | Ποίηση
Σαν κάστρο που κατέρρευσε στου ανέμου τη ριπή, οι λέξεις μου κι οι σκέψεις μου δεν άντεξαν τη γη. Λαθραία τώρα ίπτανται στη γαλανή τη σφαίρα, ποτέ όμως δεν δέχτηκαν τη συντροφιά του αέρα. Κι έτσι σαθρές πια έγιναν και πλάγιασαν στο χώμα, τόσο που εκεί βλαστήσανε...
από Ομάδα σύνταξης | 13.11.2025 | Βιβλιοκριτικές, Παιδική λογοτεχνία
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Τα βιβλία που θα σας παρουσιάσω σήμερα, τα λάτρεψα ιδιαίτερα! Είναι κομμάτι της σειράς «Μπες στην ιστορία», η οποία αποτελείται από 4 τίτλους τους οποίους και σας παραθέτω, # η συμπεριφορά # ο εκφοβισμός # η συμφιλίωση # τα συναισθήματα ...
από Ομάδα σύνταξης | 12.11.2025 | Βιβλιοκριτικές, Παιδική λογοτεχνία
γράφει ο Πάνος Τουρλής Τα μέλη της οικογένειας Γκρίφιν ζουν στο βουνό κι αποφασίζουν φέτος το καλοκαίρι να κάνουν διακοπές με υποβρύχιο, ώστε να γνωρίσουν θάλασσες και ωκεανούς. Ποια πλάσματα ζουν στους άγνωστους βυθούς; Τι κινδύνους μπορεί να συναντήσει κανείς...
από Ομάδα σύνταξης | 11.11.2025 | Ποίηση
Περάσαμε του κόσμου τα σκοτάδια. Στο λυκαυγές βρεθήκαμε σ’ ανύποπτη στιγμή. Κι όπως το γυροφέρναμε στο ασήκωτο το κρύο, ξάφνου κι ευθύς λαμπάδιασε της γης η χαραυγή. Νερό δε βρήκε πια κανείς στου γυρισμού το δρόμο κι όποιος το ομολόγησε ψέματα θα ‘χε πει. Κι αν στης...
από Ομάδα σύνταξης | 11.11.2025 | Βιβλιοκριτικές
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Από τη στιγμή που πήρα το βιβλίο στα χέρια μου, ένιωσα να με κατακλύζουν πολλά συναισθήματα. Ένα υπέροχο και αισθαντικό εξώφυλλο, ένα οπισθόφυλλο γεμάτο γρίφους και μια ιστορία την οποία ξεκίνησα να διαβάζω με αγωνία. Κεντρικό και κομβικό...
από Ομάδα σύνταξης | 9.11.2025 | Ποίηση
ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΑΓΚΥΡΩΣΕΙΣ Ποιητικό Δίπτυχο για τη Μη-Μετρήσιμη Ζωή Εισαγωγικό σημείωμα Ποιητική ανατροπή της μετρησιμότητας Το παρόν δίπτυχο ποιημάτων γεννήθηκε ως απάντηση στη βαθιά ανάγκη να ειπωθεί το ανείπωτο: εκείνο που δεν χωρά σε πίνακες, φόρμες και συστήματα...
από Ομάδα σύνταξης | 9.11.2025 | Ποίηση
Ήμουν κάποτε χρυσάνθεμο. Το σχήμα μου η μορφή σου. Κάθε πέταλο μου μια πτυχή του εαυτού σου που κανείς τους δεν μπόρεσε να δει. Ας’ τους να πιστεύουν πώς δεν ήσουν δα και τόσο ξεχωριστός. Μα που να ήξεραν πώς εσύ με πότιζες, εσύ μου έδινες ζωή. Χάρη σε σένα άνθιζα....
από Ομάδα σύνταξης | 9.11.2025 | Ποίηση
Αρρώστια της πόλης τα στενά και ξεχασμένες ώρες, τα περπατάς και σού ‘ρχονται εικόνες κάποιων ζωών, άλλων ζωών και της δικής σου, όμως κανένας πια δεν ξέρει, ούτε ποιες ήταν, ούτε τι απέγιναν… όλα μιλάνε κι εσύ το αισθάνεσαι κι ας μοιάζουν σιωπηλά.. όμως...
από Ομάδα σύνταξης | 8.11.2025 | Βιβλιοκριτικές, Παιδική λογοτεχνία
γράφει ο Πάνος Τουρλής Η δασκάλα αναθέτει στα παιδιά της τάξης της να γράψουν «μια πρόταση με πολλή φαντασία». Ο μικρός πρωταγωνιστής της ιστορίας μας δεν έχει έμπνευση αλλά το βράδυ συμβαίνει κάτι αναπάντεχο: βρέχει μολυβάκια! Πώς θα συμβάλλει αυτό το φαινόμενο...
από Ομάδα σύνταξης | 8.11.2025 | Ποίηση
Ξόδεψα ότι είχα και δεν είχα, σ’ άκουσα, σ’ ανάθρεψα. Φτωχή ψυχή και άδειο βλέμμα άνθρωπος λένε, κι ύστερα πρέπει, ναι, και ίσως φταίνε. Ήθελα λέξεις να ειπωθούν, έψαχνα κουβέντες να σου αποσπάσω, και τώρα πανσέληνο κάθομαι και βλέπω και η καρδιά μου μιλάει και...
από Ομάδα σύνταξης | 7.11.2025 | Ποίηση
τι ’ν τα νιάτα, τι ’ν η δόξα, ε; ένα έργο τέχνης, η αποθέωση της φύσης — τα Θεοφάνια! κι όλα αυτά για ένα σύντομο λεπτό, ένα δίσεκτο έτος… θέλουν να αφαιρέσουν από μας, να σβήσουνε με στάχτη τη φωτιά μας — της νεότητας την άσβεστη φωτιά. ελεεινοί, ελεεινοί! είχατε...
από Ομάδα σύνταξης | 7.11.2025 | Ποίηση
Τα ουράνια θάλπονται στη λάμψη του ήλιου, τα φύλλα θροΐζουνε στην άκρη του Νείλου. Μια καμάρα ελπίδες φλυαρούν κι ανθίζουν, των λόγων οι ρίζες, την ψυχή στηρίζουν. Χτυποκάρδια ονείρων τα πουλιά κελαηδούν, τα γέλια των φίλων, τα παιδιά που πηδούν. Τί κι αν είμαι...
από Ομάδα σύνταξης | 6.11.2025 | Βιβλιοκριτικές, Παιδική λογοτεχνία
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Πριν λίγες ημέρες, σας παρουσίασα δύο από τα τέσσερα βιβλία της υπέροχης σειράς των εκδόσεων Παρισιάνου Α. Ε., η οποία φέρει τίτλο έτοιμοι για μάθηση. Τώρα, ήρθε η σειρά να σας παρουσιάσω τα επόμενα δύο βιβλία, εξίσου αξιόλογα και διδακτικά!...
από Ομάδα σύνταξης | 5.11.2025 | Ποίηση
Ολόκληρη ζωή υποσχεθήκατεμα την αφήσατε λειψήνα σέρνει την ντροπή της στο σκοτάδιψάχνοντας, ψαχουλεύοντας στα σκουπίδια.Να κοιτάζει με θλίψη, με παράπονοτης ρημαγμένης τους ζωή, τα αποκαΐδια. Να ψάχνει συνεχώς, για δανεικάέχοντας απολέσει, τα όποια ιδανικά. Ένα ακόμα...
