Αρχέγονο πετράδι
Η Μαρία Γουλιδάκη μεγάλωσε και σπούδασε στο Ηράκλειο Κρήτης. Είναι Τεχνολόγος Γεωπόνος, αλλά τις όμορφες ώρες αποσπούσαν πάντα εκείνες που μελετούσε λογοτεχνία ή έγραφε ποίηση. Έτσι, αποφάσισε κάποια…
Κατηγορία
Ποίηση
3,281 ποιήματα · σελίδα 161 από 165
Σελίδα 161
Σελίδα 161 από 165
Μάνα
Ολόασπρη αγκαλιά στην ξαστεριά της μάνας μου η αγάπη στον γαλανό ουρανό με χρώματα φανταχτερά γράφω το όνομα της *** Με το άγιο μύρο από του στήθους της το κρίνο τον πόνο του κορμιού γλυκαίνω στο…
Η μεταφορά στην ποίηση
Η ποιητική γραφή, διαχωριζόμενη από τ’ άλλα παραδοσιακά είδη του έντεχνου γραπτού λόγου, πάντα διεκπεραίωνε μια λειτουργία που την αυτονομούσε: πρόκειται για τη δυνατότητα να μετασαρκώνει τις ιδέες,…
Μοναξιά
Είναι από κείνα τα βράδια που θέλεις να κρατήσεις αγκαλιά φεγγάρια άστρα και φιλιά, μα για μόνη συντροφιά έχεις μολύβια και χαρτιά να γράψεις για τη μοναξιά για την αγάπη την παλιά. Λόγια θέλεις να…
Δυστυχία δεν υπάρχει
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που τα χέρια ενώνονται κι αίσθηση ζεστασιάς αποπνέει τ' άγγιγμά τους, δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που οι καρδιές ανταμώνονται δίχως στάλα να νοιάζονται ποιο χρώμα έχουν, ποιο…
Ίδια του κύκλου
ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ Τις μέρες της αλήθειας γυρεύουμε το θαύμα ίδια του κύκλου
Ζενιθ και Ναδίρ
Ένα τετραγωνικό όλο κι όλο, ένας κοινόχρηστος χώρος μιας πολυκατοικίας, ο φωταγωγός. Παίρνει άλλη διάσταση ο χώρος ανάλογα με την ονομασία που θα του δώσεις, τον αισθάνεσαι ως το σπουδαίο ιερό στο…
Είδα
Είδα το φως στο απέναντι νησί και μέρωσε η καρδιά μου και ο αέρας που φυσά σκόρπισε τα κλαδιά μου, ο ήλιος μήπως και τα δει και διαβεί και σκεπάσει την γη με χρυσό πανί.
Πρέπει ν’ αρχίσω απ’ την αρχή
Πρέπει να μείνω για λίγο μόνος να βρω την άκρη της ενοχής! Μπορεί να φταίω μπορεί και όχι είναι για μένα πράξη τιμής.
