Μια απλή αποτύπωση
Το σπίτι είχε κτιστεί το 1932. Ο συμβολαιογράφος της περιοχής όσο και να έψαξε στα χαρτιά του δεν βρήκε ούτε για δείγμα σχέδιο με πλήρεις διαστάσεις. Μόνο ένα ξεθωριασμένο χαρτί που τα μόνα νούμερα…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 28 από 41
Το σπίτι είχε κτιστεί το 1932. Ο συμβολαιογράφος της περιοχής όσο και να έψαξε στα χαρτιά του δεν βρήκε ούτε για δείγμα σχέδιο με πλήρεις διαστάσεις. Μόνο ένα ξεθωριασμένο χαρτί που τα μόνα νούμερα…
Περπατούσα όσο πιο αργά μπορούσα, αφήνοντας πνιχτές ανάσες συντροφιά για κάθε βήμα που θα με έφερνε κοντά του.
Όταν έφτασα στο πάρτι του Ηλία και της Τζένης, στη Φιλοθέη, ήταν περασμένες 11. Ο τεράστιος κήπος τους ήταν γεμάτος με κόσμο, η μουσική αρκετά δυνατά και τα φώτα χαμηλωμένα. Δυσκολεύτηκα λίγο να τους…
(Πριν αρχινήσω την σημερινή μας εξιστόρηση, οφείλω να ενημερώσω το πλατύ αναγνωστικό κοινό, ότι η αρχική μου πρόθεση ήταν η συγγραφή μιας άλλης ιστορίας. Λόγω οικονομικής στενότητας, γιατί κι εμείς…
Χρόνια την περίμενε αυτή τη μέρα. Ίσως και να είχε περάσει τη μισή της ζωή με αυτή την προσδοκία. Να καρτεράει υπομονετικά στο πίσω μέρος του μυαλού της. Οι άνθρωποι κατά τον Φρόιντ, όταν δεν είναι…
Δευτέρα σήμερα. Κάθομαι με τη Λίζα στον καναπέ και στο σπίτι απόλυτη ησυχία. Μετά από ένα χρόνο ξυπνάω και δεν χρειάζεται να τρέξω για να προλάβω τα πάντα. Θα πιω με την άνεση τον καφέ μου, θα πάρω…
Να ’σαι λοιπόν απέναντι από την κάμερα. Την έστησες στο τρίποδο, εδώ στο άδειο κακοφωτισμένο δωμάτιο. Θέλεις το φως να είναι φυσικό, ό,τι φως υπάρχει, και οι θόρυβοι που έρχονται από το δρόμο δε…
Είναι και εκείνες οι μέρες που μου λείπεις. Αρπάζω ό,τι βρω μπροστά μου και απασχολώ το μυαλό. Είναι οι ώρες εκείνες που μπορώ να κάνω το οτιδήποτε. Και να μη μου αρκεί. Μπορώ να φύγω με το…
Είχαν περάσει ήδη δύο μήνες που είχε μάθει για την αρρώστια του παιδιού της. Είχε πέσει από τα σύννεφα. Όλα τα περίμενε, αυτό όμως ποτέ. Να πεθάνει η ίδια, ναι. Άλλωστε μεγάλη ήταν ήδη σε ηλικία, τη…
Έσερνε τα πόδια του στην πυρωμένη άσφαλτο. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει τα ρούχα του και με μεγάλη προσπάθεια κουβάλαγε, αγκομαχώντας, το αυτοσχέδιο όχημα του. Εκείνος και εκείνο, η μόνη του περιουσία, η…
Ο Θωμάς, την τέχνη του, δεν την είχε σπουδάσει. Νεαρός, κουρεύοντας πρόβατα και γίδια είχε αποκτήσει μια κάποια επιδεξιότητα που αργότερα την εξέλιξε στο στρατό ασκούμενος στα άμοιρα κεφάλια των…
Η ασέληνη νύχτα με δυσκόλευε. Περπατούσα χωρίς να τολμώ να κοιτάξω πίσω. Γρήγορα, τόσο γρήγορα, λες κι είχα φτερά στα πόδια μου. Φωνή δεν έβγαινε από το στόμα. Λαχάνιασα από την αγωνία. Έφτασα σ’ ένα…
Το φεγγαρόφωτο την έλουσε και ξύπνησε. Κατάλαβε ότι είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσει η δική της ζωή. Τη νύχτα. Αλλά στην όμορφη, ευαίσθητη και τρυφερή πλευρά της. Γιατί η νύχτα έχει κι αυτήν την πλευρά,…
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Αρχιμήδης άκουγε τα ίδια λόγια από τη θεία Ισμήνη, η οποία χρησιμοποιώντας το φλιτζάνι του καφέ, του έλεγε να προσέχει και να προσέχει, σε βαθμό που του είχε κάνει τα…
Ο Μιχάλης είχε καταφέρει να περάσει σε σχολή στην επαρχία και να αποφοιτήσει, ενώ η κοπέλα του σπούδασε και τέλειωσε σε άλλη πόλη, δέκα ώρες απόσταση με το τρένο. Άντεξαν αυτά τα χρόνια χωριστά…
Η Αγγελική ήθελε να γίνει αεροσυνοδός. Το ήξερε ήδη μετά από εκείνο τον περίπατο στη Γλυφάδα, Κυριακή πρωί, πιασμένη χέρι - χέρι με τη μητέρα της. Το χέρι της μέσα στο άλλο χέρι είχε ιδρώσει και…
Την είδα να περνά από μπροστά μου. Σηκώθηκα και την ακολούθησα.
Ο Μάντακας, πρώην βιομήχανος πιλοποιός, διασκέδαζε την γεροντική του ανία λιθοβολώντας αδέσποτες γάτες και θηλυκά μη έχοντα στον ήλιο μοίρα. Τα καμώματά του στη γειτονιά μέσες άκρες γνωστά. Κι ως εκ…
?Ναι, όντως… υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που η αθλιότητα της ύπαρξής τους μοιάζει με την πόρνη που κοιμάται δίπλα τους!». Η φράση της μητέρας του, ερχόταν και ξαναερχόταν στη σκέψη του όπως ο δολοφόνος…
"Το φωτοστέφανο υπάρχει, μόνο που πρέπει να μη τ' αγγίξεις, να το θωρείς από μακριά. Είναι σα τη χρυσόσκονη στ' απαλά φτερά της πεταλούδας".