Κρίτων – Ένας τύπος μποέμ
Ξεκλείδωσα την πόρτα και η γνώριμη μυρωδιά του σπιτιού με καλωσόρισε. Από τις μπαλκονόπορτες έμπαινε το φως των στύλων του δρόμου και από τα φωτισμένα μπαλκόνια των άλλων σπιτιών σηκώνονταν…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 29 από 41
Σελίδα 29
Σελίδα 29 από 41
Ένας θόρυβος μέσα στη νύχτα
Ένας δυνατός θόρυβος ακούστηκε μέσα στη νύχτα. Σαν να έσπασε κάποιο βάζο ή ένας σωρός από ποτήρια. Η Ξένια βγήκε αμέσως από το μπάνιο τυλιγμένη με μια πετσέτα ενώ ο Άλκης βρισκόταν ήδη ξαπλωμένος στο…
Ο Χρήστος και οι 12 Απόστολοι
_ Καλησπέρα σας. Να συστηθώ. Λέγομαι ο Χρήστος Άχρηστος. Δεν ξέρω γιατί είχε αυτό το επώνυμο ο πατέρας μου, όμως δεν υπήρξε άχρηστος από την στιγμή που απέδειξε πως είναι πραγματικός άντρας κάνοντας…
01000101
Απρογραμμάτιστα σε ποθώ. Δυαδικά σου ανήκω. Ένα σώμα έχω γεμάτο από καλώδια κι όμως ιδρώνει στη σκέψη σου. Αναβοσβήνουν οι λυχνίες μου σε ένα κύκλωμα που ασθενεί. Μια νοητή σειρά αλγοριθμική,…
Πράσινος παπαγάλος
Θυμάμαι. Χτυπούσαν οι καμπάνες αργόσχολα. Κι εγώ είχα μόλις αποκτήσει έναν πράσινο παπαγάλο. Αγκιστρωνόταν στο δείχτη του δεξιού μου χεριού και έφερνα το ράμφος του κοντά στη μύτη μου. Και του…
Τρίτη
Η Μαίρη πάλι άφησε τα αποτσίγαρα στο τασάκι και το τασάκι στον κοινόχρηστο χώρο. Πάμε ξανά: η Μαίρη δεν άδειασε το γεμάτο κωλοτασάκι της και το πρωί βρωμούσε τόσο πολύ το καθιστικό που σηκώθηκα κι…
Σήμερα παντρεύομαι…
Μία λευκή οπτασία με μακριά μαλλιά γεμάτα μπούκλες και ένα λουλουδένιο διακριτικό στέμμα στο κεφάλι, με κοιτάζει στον ολόσωμο καθρέφτη. Είμαι έτοιμη πρώτη φορά πριν την ώρα μου! Το νεανικό μου…
Η “δυσπεψία” της Ρούλας
Σαν χτες, ένα χρόνο πριν, τα έφτιαξα με τη Ρούλα. Ήταν η μέρα των γενεθλίων της. 5 Αυγούστου. Λιονταράκι αυτή, Ζυγός εγώ, ταιριάξαμε όπως ο τέντζερης με το καπάκι. Η Ρούλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην…
Αύριο
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ με βρίσκει μέσα στο αυτοκίνητο να οδηγώ στην άδεια πόλη, αξημέρωτα, με ένα μπουκάλι μπέρμπον στο χέρι. Οι σκέψεις μου θολωμένες, μεθυσμένες, σταματώ στα φανάρια και ξεχνώ…
Πέταγμα στην στατικότητα
Εκείνη ζέσταινε τα ακροδάχτυλά της με αργές νωχελικές κινήσεις σε μια προσπάθεια να ξεπιαστεί από τον ύπνο. Μια γνώριμη σιωπηλή καλημέρα, ήταν η πρώτη προς την γνώριμη φίλη, εκείνης της μποέμισσας…
Κάπου στα σύννεφα
Είχε μπει πρώτη στο αεροπλάνο. Δεν έβλεπε την ώρα να ξεκινήσει το ταξίδι. Χάζευε από το παράθυρο όταν ήρθε και κάθισε δίπλα της ένας άνδρας, περίπου στην ηλικία της. Του έριξε μια φευγαλέα ματιά και…
Στο 360
Κάποιοι απολαμβάνουν την ομορφιά κοιτάζοντας ένα λουλούδι. Το χρώμα, το σχήμα, τους στήμονες, τα σέπαλά του, την ηλιοτροπική του στάση. Βυθίζονται στο μίσχο του και απορροφώνται εντελώς. Λεηλατούν…
Πανελλήνιες αγωνίες
Σήμερα κλείνω τα δεκαοκτώ. Λένε πως ο χρόνος κυλάει σα νερό. Στη δική μου περίπτωση, πέρασε σαν αστραπή και βρέθηκα από τη νηπιακή ηλικία κατευθείαν στην ενήλικη, με όλο το ενδιάμεσο διάστημα να…
Κάποιος ονειροπόλος του απείρου
Αναμφισβήτητα... Το μικρό υπόγειο εργαστήριο, με το μοναδικό κίτρινο φως που εξέπεμπε από το ταβάνι, είχε γίνει το καταφύγιό του για πολύ καιρό τώρα. Η υγρή ατμόσφαιρα του, ο παγωμένος χώρος από την…
Δευτέρα, της Ρέας Ζαχαριά
Το περίμενα. Το προτιμούσα, βασικά. Μετά τη χθεσινή νύχτα, ήθελα το δικό μου χρόνο με σένα, μακριά από σένα. Ήθελα να μείνω μόνη μου σ’ ένα σπίτι που για μια βδομάδα θα γινόταν δικό «μας».
Νυχτερινή παρενόχληση
Ξύπνησε μέσα στη νύχτα με την περίεργη αίσθηση ότι μέσα στο σπίτι της δεν ήταν μόνη. Η κουρτίνα στην ανοιχτή της μπαλκονόπορτα κουνιόταν, είτε από το αεράκι της νυχτιάς, είτε από το πέρασμα απ ‘…
Σιρόκος, της Μαρίας Αμέντα
Το χέρι του ακολούθησε το τράβηγμα της πετονιάς και το σώμα του έγειρε προς την αντίθετη πλευρά για να κρατήσει αντίσταση. Ανασηκώθηκε παλαντζάροντας ελαφρά και άρχισε να τραβάει το διάφανο σύρμα. Η…
Τελευταίο θρανίο
Έτρεχα πανικόβλητος στο δρόμο. Έπρεπε να την προλάβω. Η καρδιά μου χτυπούσε πιο γρήγορα και από τα βήματά μου. Πιο γρήγορα και από τα λαχανιάσματά μου.
Ο τελευταίος χαρταετός
Η Νικολέτα καθόταν κουρνιασμένη στον καναπέ του ενιαίου χώρου που χαϊδευτικά αποκαλούσε σαλονοτραπεζοκουζινοχωλ- τόσο μικρό ήταν όλο της το σπίτι, τόσο ενιαίος εκείνος ο χώρος. Ένα μισοάδειο ποτήρι…
Ο σωσίας, της Λένας Μαυρουδή Μούλιου
Σε δύο μήνες παντρευόμαστε η Δήμητρά μου κι εγώ. Από τη μια η δουλειά μας, από την άλλη τα του γάμου μας, τρέχουμε και δεν φτάνουμε που λένε… Μόλις κλείσαμε τα ιατρεία μας… Που να πάρει η ευχή,…
