Δημοσιεύσεις
Αν δεν υπάρχει το αρνητικό χάνει την σημασία και την βαρύτητα του το θετικό Η στέρηση δημιουργεί την επιθυμία και τη χαρά επερχόμενης πληρότητας σε ψυχικό, πνευματικό, σωματικό και υλικό επίπεδο. Αν δεν στερηθείς τον έρωτα και την αγάπη δεν νιώθεις την ευτυχία κατά...
Κατακαλόκαιρο. Η αυλή γεμάτη λουλούδια. Τα δέντρα φιλοξενούν τον κυρ-Κότσυφα με την φαμίλια του και δεκάδες σπουργίτια τιτιβίζουν δεξιά κι αριστερά. Η οικογένεια μόλις έχει πάρει το πρωινό της, έχει κάνει την απαραίτητη καθαριότητα και είναι η ώρα της εκπαίδευσης....
Ξύπνησε όπως συνήθιζε στις οκτώ. Η ίδια καθημερινή ρουτίνα γέμιζε την σιωπή του πρωινού. Λίγος καφές, σκέτος μαύρος. Μερικά μπισκότα από αυτά που έτρωγε από παιδί. Αυτό ήταν όλο και όλο. Από καιρό εις καιρού άλειφε μια δυο φέτες ψωμί με την μαρμελάδα βερίκοκο που...
Μπήκε στο βαγόνι που σταμάτησε μπροστά του. Παραδόξως για την ώρα ήταν σχετικά άδειο. Έριξε μια γρήγορη ματιά για μια κενή θέση. Βρήκε τρεις αλλά προτίμησε αυτήν που ήταν απέναντι από τη νεαρή γυναίκα με τα κόκκινα βαμμένα μαλλιά. Κάθισε πριν προλάβει ο...
Διάγω την 8η δεκαετία της ζωής μου.Βρίσκομαι στην PA. των U.S.A.. Ήρθα στα 18 μου να παντρευτώ έναν ευκατάστατο Ελληνο-Αμερικάνο, όπως χιλιάδες νέων που κυνηγούσαν το Αμερικάνικο όνειρο.Παρακαλώ μη ρωτήσετε αν το… κυνηγητό μου απέδωσε καρπούς. Βλέπετε,...
Χρόνια το ‘χε το χούι. Και τού το ‘χα πει: άνθρωπέ μου, ο κόσμος τα μαξιλάρια τα ‘χει για να γλιτώνει το λυκόπιασμα, όχι για να χώνει μέσα το κεφάλι σαν τη στρουθοκάμηλο. Έβλεπε τότε το αστείον του πράγματος, μού ‘κανε κάτι κρα και κρου ανοιγοκλείνοντας...
Ήταν παραμονή πρωταπριλιάς και συνεχώς υπενθύμιζα στον εαυτό μου να είμαι προσεκτικός κατά την αυριανή μέρα, καθότι την πάθαινα πάντοτε από τους φαρσέρ. Δεν ξέρω ποιος ήταν ο λόγος αλλά με προτιμούσε αυτή η καθόλα εκνευριστική ομάδα ανθρώπων που όπως νόμιζα...
«ΆΚΟΥ. Πολύ μπερδεμένα μου τα λες και δεν καταλαβαίνω γρι. Κουβάρι. Που όμως δεν ξετυλίγεται ομαλά, όπως εκείνο της Αριάδνης ας πούμε, για να στο κάνω πιο σαφές. Γιατί, αν το κουβάρι της αρχαίας κορασίδος ήταν σαν αυτό το δικό σου, τότε ο δόλιος ο...
-Από πού είσαι; -Έχει σημασία; -Για να σε ρωτάω… -Από την Συρία, από την Παλαιστίνη, από την Υεμένη, από το Αφγανιστάν, από την Αφρική… -Από πού, όμως; -Πίστεψέ με, δεν έχει καμία σημασία. Το σίγουρο είναι, δεν είμαι εσύ, δεν είμαι σαν εσένα. Όλοι εσείς μας...
Την έλεγαν Λήθη. Ζούσε στοιχειωμένη στην ερειπωμένη σπηλιά της αλληγορίας. Είχε δίδυμη καρδιά. Τη μια γλυκά την κούρνιαζε στο στήθος στην άλλη του ερειψίτοιχου την τέχνη μάθαινε στα σκοτεινά. Απ’ την ρωγμή κοιτούσε τα άδεια των πουλιών κλουβιά. Πώς το...
Εκεί μπροστά στο νεροχύτη, πλένοντας όρθια τα πιάτα, το αποφάσισε. Καθάριζε τον ξεραμένο καφέ στα τοιχώματα του φλυτζανιού, όταν παρατήρησε τις μικρές καφέ κηλίδες στα χέρια της που αποκάλυπτε το τρεχούμενο νερό ανάμεσα στις σαπουνάδες. Πώς δεν τις είχε...
Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της...
Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα πού έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που συνεργαζόμουν. Προσδοκούσα σε μιαν έμπνευση που θα...
Στο γραφείο μου είναι μια κούπα καφές φουντούκι που μοσχοβολάει αχνιστός. Πρωί. Στα σπίτια απέναντι, τα αλουμίνια ξεσκεπάζονται, οι γλάστρες κλέβουν λίγο ήλιο και τα πατάκια ξαπλώνουν στα τσιμέντα. Στα φανάρια της διασταύρωσης, τα λεωφορεία αναστενάζουν...
Από το παράθυρο του Απρίλη, λείπει στην μέση του ορίζοντα ακριβώς ένα κομμάτι. Είναι λίγο γαλάζιο από τον ουρανό και λίγο καφετί από τα βουνά. Μελώνει με το κόκκινο της δύσης και γκριζαίνει σαν το θυμάται η κακοκαιρία. Από το παράθυρο του Απρίλη, λείπει...
Έξω ένας υπέρλαμπρος ήλιος. Τα τιτιβίσματα από το σχολείο καλά κρατούν. Άνθρωποι πάνε κι έρχονται. Νέοι και νέες, γεμάτοι όνειρα και προσδοκίες.Παρέες-παρέες κατευθύνονται προς το πανεπιστήμιο. Άλλοι κρατούν καφέ, κάποιοι και μια τυρόπιτα και...
Πάλι λυσσομανά ο γρέγος στο Αιγαίο. Χτυπιέται δίπλα το παραθυρόφυλλο μέχρι να ξεκαρφωθεί από τον τοίχο. Μπας και μείνει ολάκερα ίσιο το βλέμμα προς τη θάλασσα. Να μείνουν ολάνοιχτα παραθυρόφυλλα τα τσίνορα. Να μην σφαλίσουν στην αγωνία. Να κοιτούν...
- Όταν βαριέσαι, τι κάνεις;- Κάαααθεσαι…- Πολύ ωραία. Κι αν βαριέσαι κι αυτό το “κάαααθεσαι”;- Απλά, κάθεσαι.- Θα μου σπάσεις τα νεύρα τώρα;- Γιατί, καρδιά μου;- Έχω να κάνω τόσα πράγματα και δεν κάνω τίποτα.- Και λοιπόν;- Τι “και λοιπόν”; Τι δεν...
Καθόμουν για μέρες στο τελευταίο σκαλί της εκκλησίας του Αγ. Δημητρίου. Χάζευα τα παπούτσια και τις κάλτσες του κάθε επισκέπτη πιστού. Από τα σοσόνια τα σφιχτά που πνίγαν το δέρμα λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο, ξεχώριζα τις θεοσεβούμενες ηλικιωμένες....
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/_4j3skMTIWc?si=VhehJtTE_b9I6GG1Καθημερινή https://youtu.be/DEWF8P79OGg?si=OMiwcOwQci0jYTZW https://youtu.be/07cQk3ueQHc?si=-HYPUYYrSsC-JlG2Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα...
Αναλυτικά, όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββάτου και της Κυριακής συγκεντρωμένες σε ένα και μόνο σημείο!
Ιωάννα Μαργαριτίδου
Βασίλειος Ζήνας
Μαρκαντώνιος Τιθωνός
22ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης και Διηγήματος για το έτος 2026 Η Ένωση Λογοτεχνών Β. Ελλάδας (Ε.Λ.Β.Ε.) προκηρύσσει για το 2026 τον 22ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος, με ελεύθερο θέμα. Οι στόχοι του Διαγωνισμού είναι η ανάδειξη της σύγχρονης...
Προκήρυξη Α’ Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού από την Ένωση Ρουμελιωτών Βορείου Ελλάδος Η Ένωση Ρουμελιωτών Βορείου Ελλάδος, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 200 χρόνων από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου, προκηρύσσει διεθνή Λογοτεχνικό διαγωνισμό διηγήματος και ποίησης...
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
