Πριν λίγο καιρό μετακόμισε σε μια καινούρια σχετικά συνοικία μια οικογένεια, οι γονείς με ένα κοριτσάκι επτά ετών που την έλεγαν Ιωάννα. Είχαν αγοράσει ένα μεγάλο σπίτι με μια μεγάλη αυλή κι ένα πολύ μεγάλο  κήπο. Ο κήπος ήταν γεμάτος από πολύχρωμα λουλούδια και...

Αθήνα, στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο χειμώνας έχει αποφασίσει δειλά-δειλά να παραχωρήσει τη θέση του στην άνοιξη. Το κρύο δεν είναι τόσο τσουχτερό, η βροχή, όμως, παραμένει να ταλαιπωρεί τους ανθρώπους, μα τροφοδοτεί τη φύση. Τα δέντρα έχουν αρχίσει να βγάζουν...

Όταν με πιάνει η νοσταλγία για τα χρόνια τα παλιά, για τα χρόνια της νιότης, ο γεροπεθερός μου απορεί και λέει: «Καλά, ας ήξερα τι είναι αυτό που σου άρεσε από τα τότε! Για να τα πάρουμε ένα ένα και από την αρχή: Εσύ βέβαια, σαν μικρή που ήσουν, δε συμμετείχες στις...

Ζούσαμε στο ίδιο κελί. Η ρουτίνα κλείδωσε ό,τι πηγή υπήρχε σε οποιαδήποτε μορφή μαγείας. Έτσι, παραδόθηκα. Πέταξα τα κλειδιά των ονείρων μου στο ωκεανό και τα κοίταζα μέχρι να φτάσουν στον πάτο. Έπνιξα τις κραυγές μου και άπραγος παρακολουθούσα όλα γύρω μου να...

Ο ίδιος ήταν διαγνωσμένος με παρανοϊκή σχιζοφρένεια και έπρεπε να λαμβάνει συνεχώς τη φαρμακευτική του αγωγή διαφορετικά κινδύνευαν όλοι από αυτόν και αυτός από τον ίδιο του τον εαυτό. Εκείνη ήταν διαγνωσμένη με μανία. Όλα είχαν έντονα χρώματα και ζωντάνια, όπως...

Οι αχτίδες του ήλιου βαμμένες κίτρινες, τα βουνά καταπράσινα, ο ουρανός γαλάζιος, η θάλασσα μπλε βαθύ, το χιόνι λευκό, οι παπαρούνες κόκκινες... Όλα αυτά τα χρώματα μαζί, λες και είχαν μετακομίσει στο σπίτι μας και εγκατασταθεί για τα καλά, χρόνια τώρα. Βλέπετε,...

Πριν από μερικά μόλις χρόνια, δεν ήθελα να έχω παρτίδες μαζί της. Την απέφευγα, όπως ο διάολος το λιβάνι. «Από τώρα στην πολυθρόνα; Θεός φυλάξοι!», έλεγα. Με τρόμαζε καλέ, η ιδέα της πρόωρης κοινωνικής μου, αποστρατείας. Ερχόταν στιγμές, που την έβλεπα για...

Πάνε τρεις μήνες από τότε που έπιασα αυτή τη δουλειά κι αν με ρωτήσει κάποιος αν είμαι ευχαριστημένος ή όχι, ειλικρινά, δεν ξέρω τι να του απαντήσω. Είμαι ο νυχτερινός φύλακας του αρχαιολογικού μουσείου της μικρής μας πόλης, με το τόσο ένδοξο παρελθόν και το τόσο,...

Το αυτοκίνητο σταμάτησε στην πόρτα της εκκλησίας. Ένα παλιό Fiat μοντέλο του 1995, άσπρο και με ένα βαθούλωμα στο πίσω «φτερό», δείγμα κάποιας απροσεξίας του ιδιοκτήτη. Η Ανατολή κοίταξε μέσα από το παράθυρο τον Άγγελο που την περίμενε στα σκαλιά της Αγίας Μαρίνας....

Ναι σε εσάς ομιλώ. Σε όλες εσάς τις νεόπλουτες, επιδειξιομανείς, φαμφαρολόγες. Δεν μπορείτε να τα καταφέρετε όλα με το χρήμα και για το χρήμα. Δεν θα φτάσετε ποτέ τους ντόμπρους, ευπρεπείς και με όλη τη σημασία της λέξεως πλούσιους από τζάκι, που την πληρώνουν με...

Η Εβελίνα μένει μόνιμα στην Αθήνα και συγκατοικεί με τον σύντροφό της, τον Γεράσιμο. Η Εβελίνα και ο Γεράσιμος είναι μαζί σαν ζευγάρι εδώ και πέντε χρόνια και είναι πολύ αγαπημένοι. Όλα κυλάνε ήρεμα μεταξύ τους, μέχρι που ο Γεράσιμος παίρνει μία προαγωγή στην...

Τίποτα δεν πονάει περισσότερο από το να βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς να πονάνε. Να ξέρεις πως ό,τι κι αν κάνεις, δε θα είναι αρκετό. Να νιώθουν τόση θλίψη μέσα τους και να μη μπορείς να την πάρεις μακριά. Ένα χαμόγελό τους να σε κάνει πιο χαρούμενη/ο από...

Το ξέρω πως όλοι κάνουμε τα λάθη μας. Είτε πορευόμαστε μαζί τους, είτε θέλουμε και τα διαπραγματευόμαστε με τον εαυτό μας. Λάθη που τα κριτικάρουμε, τα αρχειοθετούμε, αλλά το καλύτερο, τα αφήνουμε πίσω μας, για να μας θυμίζουν το πόσοι ευάλωτοι και ευαίσθητοι...

Κάποιος σε κυνηγάει. Στο βλέμμα σου ο πανικός. Ο φόβος και το τρέμουλο κάνουν το κορμί σου να σμπαραλιάζεται. Σαν γυαλί που σπάει, έχεις σκορπίσει στο πάτωμα. Δίχως αίμα στις πληγές. Με το πρόσωπό σου άδειο, χωρίς κάποιο χαρακτηριστικό. Και γύρω σου να τριγυρίζουν...

Από το ανοικτό παράθυρο φάνηκε στο βάθος η θάλασσα. Το ελαφρύ αεράκι φούσκωνε ξανά και ξανά τη λευκή κουρτίνα. Πλησίασε το περβάζι, άπλωσε τα χέρια της και την τράβηξε παράμερα. Τα μάτια  μίκρυναν. Είδε ξανά εκείνη την παραλία, τα ίχνη της πάνω στην υγρή άμμο, τα...

Το σώμα του κάνει γκελ από τον έναν τοίχο στον άλλον. Κάπου αλλού, τα αηδόνια τραγουδούν. Μέσα στο διαμέρισμά του, μόνο βοή. Και ρύπανση. Αναμετριέται με το ταβάνι. Τα βάζει με το πάτωμα· του κλουβιού του. Και πώς να ζήσει μιαν ολόκληρη ζωή περιορισμένος; Για πού...