Ο ανάποδος καθρέφτης
Σώσε με Φρέσκο το αίμα Στον τοίχο κυλάει ο πόνος Χρώμα κόκκινο Στο σώμα Το σύνθημα φωνάζει Σώσε με Νεκρές οι λέξεις Στα μάτια ανταμώνουν τις σιωπές Κοίτα με Ξεριζώνω την ψυχή Αλλότρια τα κομμάτια Η…
Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 2 από 14
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 14
Φιμωμένη κραυγή
Η Ιφιγένεια, γόνος πλούσιας οικογένειας, ζούσε μες στη χλιδή. Με το ιδιωτικό της σχολείο, τα πανάκριβα ρούχα, τα ταξίδια της. Ότι επιθυμούσε το είχε.
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
Μικρά πλασματάκια που ήταν καταδικασμένα όμως να ζήσουν στο σκοτάδι. Εδώ και κάμποσο καιρό ήταν τιμωρημένα και δεν είχαν ούτε ένα ελαφρυντικό. Αν και τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τον ήλιο, τα…
Κλέφτης ονείρων
Όνειρο! Μια λέξη που σε πολλούς προκαλεί ωραία συναισθήματα. Πολλές είναι οι φορές που ακούς από κάποιον να σου λέει «να κυνηγάς τα όνειρα σου». Τι γίνεται όμως όταν το όνειρο γίνεται ελπίδα και η…
Ένας φόβος κι ένα χάδι
Τι να θρηνήσω πια τις νύχτες τις κομματιασμένες στου φεγγαριού τις ατέλειωτες τις σιωπές μαράθηκαν τα γιασεμιά μου απάντηση καμιά δεν πήρε η καρδιά μου
Δεύτερη ζωή δεν έχει
Μικρές στιγμές ειρήνης Στον βοριά του φθινοπώρου, στα κλαδιά που σιγά σιγά απογυμνώνονται, ο αποχαιρετισμός στα κίτρινα φύλλα. Τα δέντρα που στέκουν αγέρωχα, ο άνεμος θα σαρώσει τα ίχνη. Η εποχή θα…
Μπλε γραμμή
Ήθελα να σου γράψω. Αντί να σου πω. Μη φανταστείς τίποτα συνταρακτικό. Μα δεν σου έγραψα. Ούτε σου είπα. Πάντα δίσταζα με τα λόγια. Έψαχνα τις κατάλληλες λέξεις, μα δεν τις έβρισκα. Μπλέκονταν και…
Μπλε γραμμή
Μέρα ανοιξιάτικη λουλουδιασμένη χτυπάει το τζάμι μου ο ήλιος μα έχω φύγει από καιρό πολύ μακριά με το βαρύ αμπέχονό μου πήγα στον κόσμο των νεκρών κι ας έχει τόση παγωνιά εδώ δεν με πειράζει.…
Η μετακόμιση των χρωμάτων
Οι αχτίδες του ήλιου βαμμένες κίτρινες, τα βουνά καταπράσινα, ο ουρανός γαλάζιος, η θάλασσα μπλε βαθύ, το χιόνι λευκό, οι παπαρούνες κόκκινες... Όλα αυτά τα χρώματα μαζί, λες και είχαν μετακομίσει…
Δεύτερη ζωή δεν έχει
Αν θες να πεις “σ’ αγαπώ”, κάν’ το γρήγορα. Μην περιμένεις να ξεθυμάνει...
Της ψυχής τα κρατημένα
Σαν πολύτιμο θησαυρό έκρυβε τα συναισθήματά της, ποτέ δεν τα εξωτερίκευσε, ήταν αποκλειστικά δικά της. Τα χείλη της μπροστά στους άλλους πάντα χαμογελαστά μα όταν έμενε μονάχη, αιμορραγούσαν σιωπηλά.…
Κράτα τον παππού ζωντανό
Σκέψη πάλι σου πέρασε, τώρα από το μυαλό σου. Μη τύχει και θανατικό δεις εσύ εμπρός σου. Τον άτυχο πατέρα σου, διόλου δε λογαριάζεις, παραδόπιστη έγινες, το άδικο εκθειάζεις φέρσιμο που του κάνατε,…
Το τίποτα φοβάμαι
Του εγώ μου απεσταλμένοι φόβοι κόκκινοι βαμμένοι ανασφάλειες θαμμένες στο συμβιβασμό κρυμμένες.
Το τίποτα φοβάμαι
Τις εβδομάδες που θα ’ρθουν ξαφνικά κι απρόσμενα. Τη Δευτέρα που θα ξημερώσει δίχως φως, χωρίς ήλιο. Την Τρίτη με τα μελαγχολικά μεσημέρια και την Τετάρτη με τα μονότονα απογεύματα. Της Πέμπτης το…
Κράτα τον παππού ζωντανό
Ο παππούς μας ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Όλα κι όλα είχε δύο εγγόνια, εμένα και τον ξάδερφό μου, το Νικολάκη. Στρατιωτικός στο επάγγελμα, ήταν αυστηρός και σοβαρός με τους υπόλοιπους. Όταν έβλεπε…
