Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Θεόδωρος Πάλλας

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Πλέουμε στο κουφάρι του καλοκαιριού Δίπλα μας κόλποι, ο Μέγας Γυαλός, η Μικρή Άμμος νησιά, της Αποκάλυψης, της Παναγιάς, της Λαγνείας Διαβήκαμε στον καιρό και σε μέρη δύσβατα Μάθαμε να χωρίζουμε τις θύμησες όπως χωρίζουν τα νησιά τους ανθρώπους τους -ντόπιοι,...

Το ‘χε συνήθειο από μικρή να παίζει ψηλά στην πλαγιά με τις πέτρες, σ’ εκείνον τον χώρο που τον έτρωγε αδηφάγα ο ήλιος, στην πλαγιά του βουνού που δεσπόζει πάνω από τον τόπο της. Στα πόδια της η θάλασσα, οι φωνές των παιδιών αδιάφορες, φιλικές και ξένες. Ο τόπος...

Ήτανε ωραίο το απόγευμα Ο ήλιος τραβούσε πίσω από τη βροχή Πιο μπροστά πήγαινες εσύ Είχες ένα γέλιο που απορούσε αν σε ακολουθούσε η βροχή ή ο ήλιος Πιο πέρα τα βουνά -θαρρείς κι απόκοσμα σ’ ένα σύμπαν ξένο και δίπλα οι άνθρωποι βουβοί Μετρούσαν το μπόι τους με το...

Κάποια βράδια ο κόσμος αναποδογυρίζει Φ.Σ. Κάποια βράδια κάθομαι στο παραθύρι  και κοιτώ εκείνον τον άνθρωπο που κάτω από τον φανοστάτη μαλώνει με το φως -αυτό πιστεύω Μπορεί βέβαια εκείνος να αναμετράται με τη δύναμη του φωτός να νικήσει το σκοτάδι ή να προσπαθεί...

Θεόδωρος Πάλλας Εξώφυλλο: Μαλακό Σελίδες: 186 ISBN: 978-618-210-099-8 Τιμή: 12,00 ευρώ Χρόνος έκδοσης: 2023 Εκδόσεις Ελκυστής«Προσπαθώ να μην έχω μνήμες, κι έτσι η απώλεια να μη με κατατρέχει, μιας και δεν έχω τίποτα να χάσω», της είπε. Εκείνη τον κοιτούσε, αυτός...

«ἔδε και σκότος ἀφεγγὲς καὶ τάρταρος καὶ σκώληξ» «Ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων» Ένα σκουλήκι ήλπισε να φτάσει πιο ψηλά από τη γη, υπόγειά της κατοικούσε, στο ακροτελεύτιο κλαράκι του πλάτανου, που τον έβλεπε για καιρό να σκιάζει ολόκληρη...

Ήταν όμορφος από παιδί. Σαν κορίτσι. Και άφηνε τα μαλλιά του να ανεμίζουν, του άρεσε ιδίως αν ήταν βαρύς Βαρδάρης. Σαν κορίτσι άφηνε τα μαλλιά του και τα μάτια του ήταν πράσινα, στο βάθος τους αδιόρατα βρεγμένα. Όπως ψιχάλα πέφτει για ένα λεπτό και αφήνει την...

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε. ...