Το πιο πρόσφατο
Ένα κομμάτι απ’ την αγάπη
Θέλω να μου κόψεις ένα κομμάτι απ’ την αγάπη.
Ένα μικρό-μικρό κομμάτι απ’ την αγάπη εκείνη,
Που υψώνει σκάλα ψηλή και βέβαιη
Και σ’ οδηγεί στον ουρανό. …
Αρχική › Δημιουργοί › Α › Άντια Αδαμίδου
Δημιουργός
Άντια Αδαμίδου
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 2
Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν
Εικόνα από wikipedia.org
Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν,
είστε ηττημένοι. …
Ερωτικό
oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε
στο φως
μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου …
Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος
Οι μικροί γαλαξίες
Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ.
Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας …
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν – Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιὸ πολύ,
ὅμως ἡ δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ βαστάξει; …
Το γέλιο σου – Πάμπλο Νερούδα
Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις,
πάρε μου τον αέρα, αλλά
μη μου παίρνεις το γέλιο σου. …
Κενό
Δεν ξανάδαν φως αυτά τα μάτια.
Μόνο το απέραντο κενό
και ένα γιασεμί γερτό στο παραθύρι, …
Εξομολογήσεις
Αν κάτι με σκοτώνει,
Είναι που τα λόγια μου κρύφτηκαν πίσω από ένα ευχάριστο
…
Για τα αστέρια και τα όνειρα…
Κάθε φορά που παρατά κανείς ένα όνειρο
Πέφτει ένα αστέρι.
Και πέφτουνε βροχή τ’ αστέρια. …
Γκασέλα του απελπισμένου έρωτα
(Gacela del amor desperado)
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Η νύχτα αρνιέται να’ ρθει …
Συναποθανούμενοι
Εδώ σ’ αυτή την κλίνη
Τη σκαμμένη απ’ την αγάπη,
Για να χωράει το σώμα του έρωτα, …
Διαπίστωση
Είναι και αυτό που μου λείπεις.
Που το κρεβάτι μας είναι απλό, άψυχο διακοσμητικό.
Που έχει ποτίσει η κολόνια σου τα σωθικά του. …
Έρωτας, του Τάσου Λειβαδίτη
Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυό ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι βγάλανε μια κραυγή …
ΓΕΝΕΣΙΣ, του Τάσου Λειβαδίτη
Στην αρχή ήταν το χάος.
Μετά γεννήθηκα εγώ, μονάχος, σ’ ένα κόσμο ραγισμένο
μ’ έναν κουρελιασμένο Θεό που γύριζε από πόρτα σε πόρτα …
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις – Πάμπλο Νερούδα
Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία
κι ενώ μεν απ’ τα πέρατα με ακούς,
η φωνή μου εμένα δεν σε φτάνει. …
Η θάλασσα, Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους …
Μια γυναίκα, του Τάσου Λειβαδίτη
Μια γυναίκα
Ένα πλατύ, δροσερό χαμόγελο έτρεχε πάνω στο γυμνό κορμί σου
σαν ένα κλωνάρι πασχαλιάς, πρωί, την άνοιξη …
Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ, της Άντιας Αδαμίδου
Μοναξιά
Αν ενώσεις το βροχόνερο με το δάκρυ σου
το γέλιο σου με τον ήλιο …
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Τέλος
Τώρα που βρήκα πια μιαν αγκαλιά,
καλύτερη κι απ’ ό,τι λαχταρούσα, …
Ένα κομπλιμέντο…
Εάν το θες εσύ
Είσαι ο προορισμός ενός μακρινού ταξιδιού
Η τελειότητα των καλύτερων τρόπων …
