Μεθυσμένα φεγγάρια στου Δερβίση τη φούστα
Μεθυσμένα φεγγάρια
στου Δερβίση τη φούστα
στροβιλίζεται η νύχτα …
Αρχική › Δημιουργοί › Δ › Ζωή Δικταίου
Δημιουργός
Μεθυσμένα φεγγάρια
στου Δερβίση τη φούστα
στροβιλίζεται η νύχτα …
Το σ’ αγαπώ που ήθελα να πω
έγινε άστρο
και κράτησα στα χέρια …
Θαλασσινό αεράκι, ξημερώνει όπως παλιά
Ήρθες ξανά κι έγινε γνώριμος ο δρόμος
Νοτιά του Μάρτη, τα αφίλητα αγαπώ, …
Στοιχειωμένες ζωές σε τούτη την Πόλη.
Γέμισε ψιθύρους το όρος
και κραυγές αιώνων η πλατεία …
Στο φως, προσεύχεσαι.
Αισθάνεσαι δίχως να φοβάσαι πια τους ίσκιους,
ελεύθερος, …
Ογρή είναι ακόμη η γη
απ' τις θαλασσαρμύρες των ματιών
κι από αίματα αθώων. Ογρή. …
στα χείλη σου το μέλι,
η νύχτα απ' τ' αφανέρωτα
τα μυστικά σου θέλει. …
το παίζω μοιραία
μα εντός,
ψυχή μου, λαθραία …
Δρόμοι τ' ουρανού
στα έγκατα του νου
η σκέψη χρόνια καίει …
Παλιέ μου φίλε
Με φωνές, τα χρόνια δε γυρίζουν πίσω
Ποτέ δε ρώτησες, γιατί με φέρνει η βροχή …
Παρηγορημένη από την απόφαση
σκόρπισε το σύννεφο των ματιών της στον άνεμο
καστανά μάτια γεμάτα κανέλα και μέλι …
Λέξεις, αυτές που έκρυψα,
κοίταξε, από τον κήπο της μνήμης
διάλεξα τις λέξεις …
Βρήκα δυο φιλιά
στην τριανταφυλλιά
στης καρδιάς σου το κύμα …
που αγαπά τη σιωπή...
όταν ψίθυρος γίνεται
η φωνή σου τη νύχτα, …
που τις νύχτες
τα άστρα μού τάζει
και το χάρτη …
Απόψε κράτησα στην άκρη τ' ουρανού
γαλάζια φύκια απ' τον ωκεανό της μοίρας
απόψε η σκέψη σου πλημμύρισε το νου …
Πέθανε... χτες στο ξημέρωμα
είχα αγαπήσει περισσότερο απ' όλα
τη μετέωρη γαλήνη στα μάτια του …
τα χείλη σφραγίζουν το τελευταίο αντίο
κλειστά μυστικά φιλντισένιες στιγμές
μενεξέδες στολίζεται ο ορίζοντας το δειλινό …
άγγιγμα διστακτικό, σύντομο
ο ίδιος πάντα μεταλλικός ήχος
πάνω στη σκουριά ορίζει το παρελθόν. …
Το πείσμα και η σιωπή σε σημαδεύουν
πως να βαστάξει η νιότη τόσο φως
μακριά το πέλαγος …