Με την ψευδαίσθηση του Έρωτα που δεν αποβιώνει ποτέ, γερνάς
Με μια αστραπή ξέσπασαν το θυμό τους τα σύννεφα πάνω απ' την πόλη
κυλάει ήρεμα τώρα η βροχή στο πλακόστρωτο,
η βροχή είναι μνήμη. Αύριο με μια άλλη βροχή... …
Αρχική › Δημιουργοί › Δ › Ζωή Δικταίου
Δημιουργός
Ζωή Δικταίου
Σελίδα 3
Σελίδα 3 από 5
Χάνεται ο Έρωτας σε αφύλακτες διαβάσεις
Χαϊδεύω νύχτα
τη σιωπή του φεγγαριού
κουράστηκε η ψυχή …
Αύριο της μοίρας η μορφή με μαύρες βλεφαρίδες
Έχεις, το πείσμα που φωτίζει η αστραπή στα μάτια
κι η νύχτα σε δασκάλεψε να λες λόγια σκληρά
πνίγομαι στο ποτήρι σου με την καρδιά κομμάτια …
Παλιά η κορνίζα και το τζάμι της θολό
Ποιο δάκρυ κύλησε
διαμάντι ακριβό
στα αφίλητα τα ωραία σου τα μάτια …
Ρωτούσες αν έχει αντικλείδι η ζωή
Κοίτα στα μάγουλα τα ρόδα, ανθίσανε
τα πότισαν χρόνια και χρόνια σταγόνες αγωνίας και η απουσία.
Τα μάτια πέλαγα να ταξιδεύεις αλαργινά του νου …
Μου λείπεις, της Ζωής Δικταίου
Μου λείπεις,
η μοναξιά πάγωσε τη μνήμη
η μέρα προχωρά …
Αναμνήσεις και θλιμμένες στιγμές κρεμασμένα άστρα
Φως απαλό της αυγής
σκορπίζει τις βαριές σκιές,
τινάζοντας στον πρωινό ορίζοντα …
Τόσο εύκολα παραδώσαμε την αγάπη
Μένουν μονάχα τα κόκκινα μήλα κρεμασμένα στα κλαδιά
να μου θυμίζουν εσένα
και να αντανακλούν την προσδοκία …
Νύχτες, αυτές που σε ξυπνά ένας ψίθυρος
Άμμος, βυθός καθαρός, βλέπεις αυτά που θες
κι αυτά που δεν θες. Μαθαίνεις με τον καιρό
να απαντάς σε κάποιες ερωτήσεις …
Είπες, να ξεκουράσω την ψυχή απ’ την άρνηση
Είπες, να ξεκουράσω την ψυχή
απ' την άρνηση
έχει μείνει πολύς δρόμος ακόμη, …
Αργεί η ψυχή
Ανάμεσα σε θαλασσινούς ορίζοντες
ζεστά απομεσήμερα
και σκόνη Μαγιάτικου ουρανού …
Για τα φθινόπωρα
με φθινοπωρινές βροχές
ακούω το ξημέρωμα φωνές
που με καλούν …
Μ’ ένα μαύρο σταυρό στην καρδιά
δεν έχω χρέη
περιττή στην πολιτεία του τσιμέντου
και στους δρόμους τ' ουρανού απαίδευτη …
Ο χρόνος Αύριο… με μπλε τριαντάφυλλα
Σκοτάδι βαθύ κλείνεις τα μάτια,
βελούδο και σκόνη της μνήμης
αφήνεσαι μα δεν ξεχνιέσαι …
Να ξανανοίξω την ομπρέλα μη βραχείς
Να σε δω
να περπατάς ανέμελα
μέσα στον κόσμο των ανθρώπων …
Κρέμονται οι λέξεις μα τα χείλη δεν ανοίγουν
Χαϊδεύω νύχτα
τη σιωπή του φεγγαριού
κουράστηκε η ψυχή …
Ζωές παράλληλες
Ζωές παράλληλες,
να σε κοιτάζω μόνο δε μου φτάνει
φοράς τη σκέψη μου, …
Στο φως του κεριού να ξορκίσω την απουσία σου
Μουδιασμένες οι μέρες
κι ο φόβος, μαργαριτάρι
κρεμασμένο στο λαιμό …
Με την αλήθεια της απουσίας
Η σκέψη βυθίζεται σιωπηλά
στη μεθυσμένη νύχτα του θρήνου
και στη γαλήνη των ματιών, …
Να δέσουν Αύριο… οι γοργόνες δαχτυλίδια
Στον αφρό της θάλασσας
κρίνα και ρόδα ονειρεύεσαι
η λύπη δε μπορεί να πλησιάσει …
