Άκου Ευρώπη
Καλότυχη δεν θα ‘λεγα στις μέρες μας,
πως είσαι Ευρώπη
και δεν θα νιώθεις τη χαρά που άλλοτε …
Αρχική › Δημιουργοί › Δ › Ζωή Δικταίου
Δημιουργός
Καλότυχη δεν θα ‘λεγα στις μέρες μας,
πως είσαι Ευρώπη
και δεν θα νιώθεις τη χαρά που άλλοτε …
Αύριο... θα φύγω
νιώθω αυγή, έρχεσαι να προλάβεις,
μα θα ' ναι νύχτα σκοτεινή …
Αλλεπάλληλες οι μεταμφιέσεις
πόσα προσωπεία φοράς
επιστρατεύοντας …
Φορώντας το κοραλλένιο κολιέ
χορεύουν το χορό της βροχής
ξυπόλητες νεράιδες …
Το νου αδειάζω απ' τα γιατί
και την καρδιά απ' τα πρέπει
άγραφος χάρτης η ψυχή …
Ορκίστηκες,
στον ορίζοντα της θάλασσας
τελευταίο καθρέφτισμα στα υγρά τζάμια του σταθμού …
οι πολιτείες ξένες
ταξίδια δίχως γυρισμό
σε νύχτες προδομένες …
Ποιό δάκρυ κύλησε
διαμάντι ακριβό
στα αφίλητα τα ωραία σου τα μάτια …
Πετάξανε οι σταυραετοί ως τις ψηλές μαδάρες
ανοίξανε οι καστρόπορτες οι κλειδαμπαρωμένες
για να διαβούνε λεύτεροι οι σαραντάπηχοι άντρες. …
πως στα χέρια μου βρέθηκε
στης ψυχής μου τα μάτια
Ένας Έρωτας δάκρυσε …
μην περιφέρεσαι
στο σκοτάδι που σε χρεώνει ενοχές
και μην χτυπάς το κεφάλι …
Πιο πέρα,
απ' τη γαλήνια θλίψη των ματιών σου
στων οριζόντων τις γραμμές του δειλινού …
Η νύχτα φεύγει,
στο κυνήγι μιας σκιάς
πάλι μονάχη …
Νυχτώνει.
Ξένη μεταξύ ξένων προσποιούμαι
από αμηχανία την οικειότητα. …
Απόψε,
γονατίζω μπροστά στο φεγγάρι
απόψε, …
καθώς θυμάμαι
το χρόνο που προσπέρασε
και τ' όνειρο μου ξέχασε …
σε υπόγειες και ουράνιες στοές
με το άρωμα ενός ρόδου
στα χείλη για φιλί …
στης ψυχής το γαλάζιο βυθό
δυο ζωές, δυο φορές προδομένες
οι αλήθειες εκείνες …
Λιγοστό το χώμα ξερό
κι' αυτό ζυμωμένο με θαλασσαρμύρες
και δάκρυα. …
Κι όμως,
είναι κάτι μάτια
που δεν ξέρουν τι σημαίνει ενοχή …