Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη

Δημιουργός

Μάχη Τζουγανάκη

342 δημοσιεύσειςΠοίηση, Ιστορίες του βιβλίου2014–2020σελίδα 16 από 18

Σελίδα 16

Σελίδα 16 από 18

Ο Αστέρης και το αστέρι του

Ιστορίες του βιβλίου · 06.04.2015

Ο μικρός Αστέρης, ήταν ένα αγόρι ξανθό με φακίδες και άτακτα τσουλούφια που πάντα πέταγαν προς τα πάνω, σα να κοιτούσαν συνεχώς στον ουρανό. Από τότε που τον θυμάμαι να τρέχει στη γειτονιά, πάντα…

Έσμα

Ασύγγνωστη νύχτα · 23.03.2015

Στα χέρια της κρατούσε ένα χαρτί από διαφημίσεις. Πριν λίγο μοίραζε τέτοια φυλλάδια στο απέναντι φανάρι ένας όμορφος νέος. Την πλησίασε, της γέλασε και της έδωσε ένα. «Έλα, πάρε και εσύ! Ποτέ δεν…

Η Ποίηση

Ποίηση · 21.03.2015

Απ' τ' άσπρο το παράθυρο κρύβεται μια γυναίκα
με αγαλμάτινη μορφή, πίσω απ' την κουρτίνα
Δειλά απλώνει τη ματιά στο φόρεμα της μέρας …

Τόλμα!

Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις · 12.03.2015

Ο καπετάν Σίφης γυάλιζε τη μικρή του φίλη στο λιμάνι. Έχουνε χρόνια σχέση οι δυο τους. Απίστευτα ταξίδια. Έχουν ψαρέψει μαζί, έχουν βρεθεί σε φουρτούνες, έχουν περάσει στεναχώριες μαζί και έχουν…

Έρχονται…

Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις · 23.02.2015

Έριξα το κέρμα μου αποφασιστικά, τα ανυπόμονα μάτια μου στρίμωξα στους φακούς και κοιτάζω με αγωνία να το βρω εκείνο το πρώτο ανθάκι. Με ξεγέλασε βλέπεις και πάλι η αμυγδαλιά και είπα άνοιξη το…

Πάντα θα είναι η αρχή…

Ιστορίες του βιβλίου · 19.02.2015

Στο στενό δρομάκι με τις μωβ χορταστικές βοκαμβίλιες, μία γιαγιά περπατά σιγανά, με βήματα απαλά, σαν εκείνα που κάνει κάποιος που ονειρεύεται ότι πατεί στα σύννεφα, σαν εκείνα που κάνει όποιος…

8 και μισή, της Μάχης Τζουγανάκη

Τίτλος σπουδής · 07.02.2015

Καθισμένος στο πεζούλι της παλιάς ερειπωμένης μονοκατοικίας με σκυμμένο το κεφάλι, ο Κ. Πέτρου ανάμεσα στις ξεραμένες βοκαμβίλιες και τις λασπωμένες πέτρες του κήπου παίρνει βαθιές ανάσες. Η φωνή του…

Με λένε… βροχή, της Μάχης Τζουγανάκη

Πεζογραφία · 21.01.2015

Τη θυμάμαι να μπαίνει γενναία. Άνοιξα την πόρτα και με καλησπέρισε με χαμόγελο. Φάνταζε τόσο αληθινό. Και τόσο δυνατό. Σχεδόν το ζήλεψα. Κάθισε απέναντί μου και έπαιζε με τα χέρια της. Ήμουν πάντα…