Φανερά – Μυστικά
Αχ ζωή
Στον ιστό της αράχνης
Ακουμπά το μαζί …
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
Αχ ζωή
Στον ιστό της αράχνης
Ακουμπά το μαζί …
Από τα βάθη τση καρδιάς μονολογεί τ’ αμπέλι
Στάζουνε μέσα μου ευχές στάζουνε σαν το μέλι
Να χαμηλώναν τα βουνά να σμίγαν οι ανθρώποι …
Δεν ξεπέσαμε αγαπητέ μου
κι ας μας έριξαν στο σκοτάδι
Σε τούτο το ανέλπιδο μπουντρούμι …
Γράφω κάτι αστείο
Στο μικρό μας βιβλίο
Να το λέμε κι οι δύο …
Πρώτος νεκρός
ο ήχος σα σφαίρα
παγώνει τη μέρα …
Στα σκαλιστά σου πετράδια ζωή φιλόξενη ζωή γελαστή
Μετάξια απλώνουν στη στεριά χρυσάφι στάζει ο ήλιος
Στις περήφανες κορυφές λευκές φορεσιές του χειμώνα …
Ω εσείς αγαλμάτινες μορφές
και νεκρές σιωπές
στο πέρασμα του χρόνου …
Μην αρνηθείς μη μ’ αρνηθείς
Αν είσαι εδώ και δε χαθείς
Τότε μπορεί να ξαναρθείς …
Δέντρο ζωής
Λυγισμένα τα κλαδιά σου όμορφα στέκουν
Πράσινα και ξερά τα φύλλα σου σκορπίζουν …
Ο Έρωτας μου ευλόγησε τη ζωή
Θυμιάτισε το ιερό της Αγάπης
Και άναψε κερί της Προσμονής …
Η άνοιξη έφυγε σου λέω
μα εσύ επιμένεις
πως πίσω μου στέκει... …
Σ’ αυτόν που στέκει πίσω σου
Και το σπαθί βαστάει
Να ξέρεις πως τη νίκη σου …
Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι τη βροχή
έχει εκείνο το κάψιμο στο σώμα σαν πέφτει
κι ανακατεύει τον ιδρώτα με τις σταγόνες της …
Κι έπιασες σαν μικρός θεός εκείνη την παλέτα και μου ζωγράφισες με φόντο μια θάλασσα
Θάλασσα ήταν είμαι σίγουρη και έβαλες εκείνο το σπίτι- σα βάρκα φαινόταν κατακόκκινη
και μέσα εσύ ο καπετάνιος ο αρχηγός και εγώ η νοικοκύρισσά του που καρτερά στο ταξίδι …
Για την Α.
Είμαι εκείνο το γράμμα που δε θα διαβάσεις εύκολα ούτε και θα κρατήσεις
Θα το τσαλακώσεις και θα το πετάξεις βιαστικά στο καλάθι με τα σκουπίδια …
Έτσι το θέλησε ο Θεός
Να ξεκορμίζουμε απαλά
Από της μήτρας το Σκοτάδι …
Άνοιξη είναι -μου ‘λεγες- με τον Απρίλη στο καΐκι
Ο Μάης βάζει τα καλά του για να ‘ρθει
Τα λούλουδα προβάρουν στον καθρέφτη …
Ορίστε συμμορφώνομαι
Γράφω σωστά το ποίημα
Στο τώρα προσγειώνομαι …
Σε έχω κρυμμένο σε ένα νησί
Πίσω από βράχους αλμυρούς
Εκεί στη χρυσαφένια άμμο. …
Κι ύστερα θα πούμε ένα δυνατό δεν πειράζει
Και θα βάλουμε ένα ποτήρι με παγωμένο κρασί
Και λίγη μουσική να παίζει στο δωμάτιο …