Αρχική › Δημιουργοί › Γ › Νίκος Γιαννόπουλος

Δημιουργός

Νίκος Γιαννόπουλος

87 δημοσιεύσειςΙστορίες του βιβλίου, Στήλες ανενεργές2015–2019σελίδα 4 από 5

Σελίδα 4

Σελίδα 4 από 5

1. Πάρτι γενεθλίων

Στήλες ανενεργές · 01.09.2016

Αν τα οικονομικά σου είναι καλά μπορείς να έχεις τη σπιταρόνα σου και τη γραφειάρα σου. Αν όμως τα οικονομικά σου γλύφουν το πεζοδρόμιο τότε ένας μίζερος χώρος 50 τετραγωνικών με δυο δωμάτια,…

Ισημερίες

Μικρές ιστορίες · 17.08.2016

[…] Τότε ο Αναξίμανδρος έσκυψε και χάραξε πάνω στο χώμα τον κύκλο με το κέντρο του και είπε: «αυτό είναι ό,τι έγραψα, αυτό είναι το Σύμπαν. Βλέπετε…», είπε, «σ’ αυτόν τον Κόσμο που κατέγραψα εδώ, η…

Το παπούτσι

Ιστορίες του βιβλίου · 10.08.2016

Σήμερα είναι τα γενέθλια της. Είπα να περάσω να της ευχηθώ. Αγόρασα και τα αγαπημένα της τρουφάκια. Ανέβηκα στον τέταρτο και χτύπησα το κουδούνι της. Μου άνοιξε. Μόλις με είδε, και πριν προλάβω να πω…

Μελό

Μικρές ιστορίες · 03.08.2016

Ο πληγωμένος μουσικός ένιωσε να τα χάνει και τα τέσσερα μετά τον απάνθρωπο χωρισμό του με την πολυαγαπημένη του μούσα, εκείνο το βροχερό πρωινό. Για την ακρίβεια, αυτή έφυγε αφήνοντας του ένα…

Ο Καζανόβας περιπλανώμενος

Μικρές ιστορίες · 27.07.2016

Πρώτα δυο βλέμματα. Ένα πακέτο άφιλτρα τσιγάρα και μια εφημερίδα πρωινή, ακουμπισμένα σ' ένα τραπεζάκι καφενείου, παρέα μ' έναν αχνιστό καφέ. Ήχοι από μια άλλη γλώσσα, χέρια σε χέρια να κυλιούνται,…

Αριάδνη

Ποίηση · 20.07.2016

Χρόνια πολλά,
με πάθος και νοσηρότητα
σε παρακολουθώ σαν Αράχνη. …

Όπου αυτός προσπάθησε να κάνει αυτό που πρέπει

Ιστορίες του βιβλίου · 13.07.2016

Μοιάζει λίγο με παραμύθι γατί συνέβη σε χρόνο παλαιό και σκονισμένο. Τότε δηλαδή που η σκόνη από τους χωματόδρομους άφηνε μια άσχημη γεύση στο στόμα, οι αποστάσεις κάτι χοντρούς κάλους στα πόδια και…

Η Βενετία στη Σαχάρα

Ιστορίες του βιβλίου · 06.07.2016

Όταν έφτασα στο πάρτι του Ηλία και της Τζένης, στη Φιλοθέη, ήταν περασμένες 11. Ο τεράστιος κήπος τους ήταν γεμάτος με κόσμο, η μουσική αρκετά δυνατά και τα φώτα χαμηλωμένα. Δυσκολεύτηκα λίγο να τους…

Ο Χαμένος Παράδεισος

Παραμύθια · 23.06.2016

Όταν πέθανε ο Θεός, ο Άνθρωπος έγινε κύριος κληρονόμος Θεός αυτού του Κόσμου. «Εγώ μπορώ να τον κάνω πάλι Παράδεισο», είπε και χωρίς πολλή σκέψη ρίχτηκε με τα μούτρα στη δουλειά.

Καθρέφτης

Διασταυρώσεις · 20.06.2016

?Υπάρχει κάποιο είδος φυσικού νόμου σύμφωνα με τον οποίο οι οργανισμοί αιχμαλωτίζονται από το περιβάλλον τους. Ο οργανισμός υφίσταται μια μορφή φαντασιακής αιχμαλωσίας σε μια εξωτερική εικόνα. Είναι…

Αναζητώντας μια λέξη…

Μονόλογοι · 16.06.2016

Σήμερα όλη μέρα ψάχνω μια λέξη. Όπως όταν ντύνεσαι για να πας σε ραντεβού και ξαφνικά κάτι λείπει. Μια ζώνη, ένα μαντίλι, ένα κόσμημα. Αισθάνεσαι ότι όλα θα πάνε στράφι αν δεν το βρεις. Ότι όλα θα…

Ένα λεπτό…

Μικρές ιστορίες · 09.06.2016

Μονάχα ένα λεπτό. Έλειψα μόνο ένα λεπτό από το σπίτι. Αλλά όταν γύρισα βρήκα τη σκόνη να ‘χει πάει παντού. Όλα στην ίδια θέση ήταν, μα σκοροφαγωμένα και παλιά. Και τα κλειδιά τα βρήκα σκουριασμένα.…

Ταξίδι στο φεγγάρι

Παραμύθια · 02.06.2016

Στο φεγγάρι μια μέρα έφτασε ένα διαστημόπλοιο ή πύραυλος ή όπως αλλιώς το λένε. Είχε κόκκινο χρώμα κι ένα μόνο αστροναύτη τον Ιβάν. Όταν προσεληνώθηκε, ο Ιβάν πήδηξε κάτω φωνάζοντας. «Αυτός ο τόπος…

Η “δυσπεψία” της Ρούλας

Ιστορίες του βιβλίου · 23.05.2016

Σαν χτες, ένα χρόνο πριν, τα έφτιαξα με τη Ρούλα. Ήταν η μέρα των γενεθλίων της. 5 Αυγούστου. Λιονταράκι αυτή, Ζυγός εγώ, ταιριάξαμε όπως ο τέντζερης με το καπάκι. Η Ρούλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην…

Περί Αθανασίας[1] και άλλων ανεκπλήρωτων απωθημένων επιθυμιών

Ιστορίες του βιβλίου · 04.04.2016

–Κάνουμε παιδιά για να νικήσουμε το θάνατο. Oι γυναίκες. Εμείς οι άνδρες κάνουμε άλλα πράγματα μια και δεν μπορούμε να τεκνοποιήσουμε, κτίζουμε, φιλοσοφούμε, κάνουμε τέχνη, εφευρίσκουμε. Αλλά όλα…