Τελοσπάντων
Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια.
Κατηγορία
Ποίηση
3,281 ποιήματα · σελίδα 2 από 165
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 165
Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι
Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν…
Ελένη, η ωραία
Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη…
Ο θάνατος πριν τον θάνατο
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου…
Η Ελευθερία Είναι Σκληρή
Πώς τα φέρνει ο καιρός. Εποχή φέρνεις καινούργια, θυμίζεις παλιά. Μ’ αρέσει να την αισθάνομαι που έρχεται, με χαϊδεύει απαλά. Γνώριμη η φυγή. Και πάλι ο χρόνος θα κυλήσει. Ζωή αίνιγμα, γαργαλάς…
Ο κύκλος
Και που πάντοτε ξεκινά τη διάλυση της ζωής αυτής, τη δυσφήμιση της σκέψης αυτής και βάζει μπροστά την προβολή της διαφοράς από άλλο σημείο κάθε φορά.
Ο ουρανός με τ’ άστρα
Τον κοίταξα.Για πρώτη φορά κατάλαβα,πως ο ήλιος μπορεί να κατοικήσειμέσα στα μάτια ενός ανθρώπου.
Ξέρεις…
Ξέρεις, ήμουν πάντα μοναχικό άτομο,μετρημένοι οι φίλοι μου στα δάχτυλα του ενός χεριού.Ξέρεις, δεν μιλούσα ποτέ πολύκαι πάντα έλεγα «δεν με αφορά».Κι όμως με αφορούσαν όλα.Οι άνθρωποι που έφευγαν…
Στη Δέσποινα
Στης νύχτας την πρόσχαρη και ανοιχτή αγκαλιά,κόρη του ουρανού και αδελφή των άστρωνμε μάτια βαθυγάλαζα και χείλη ροδοκόκκινα,την απλωσιά του ουρανού απλώνεις παραπέρατο μικροστένεμα της γης πιο δώθε…
Υποδύομαι τον εαυτό μου
Αχάραγα ξυπνώ και βάζω τη στολή μου,χαμόγελο πικρό και ένα γκρι κουστούμι,κάθομαι με τον καφέ και βλέπω απ’ την αυλήνα χάνεται η ζωή μου σ’ ένα τηλεπαιχνίδι.
ΟΑΣΗ
Τοπία ερήμου που καθηλώνουν την απεραντοσύνη του στοχασμού και προσγειώνονται στην έκθαμβη κοιλάδα της περίφρασης, ρωτούν. Καραβάνι η ανακάλυψη ενός περιπετειώδους ήλιου που φημίζεται για το δρόμο…
Αποφοίτηση
Ακούω για αποφοίτηση, για θρανία που αδειάζουν,για εξετάσεις και στιγμές που τώρα πια αλλάζουν.Όμως όταν αλλάζεις περιβάλλον, δεν σημαίνει πως ξεχνάς,ούτε πρέπει να σκοπεύεις όσα έζησες να…
Απ’ την αρχή
σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου
Ερωτικός Τελεστής του Ασυμβίβαστου
Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός…
Βαθισκίωτη οικειότητα
Σαν δύο δέντρα που οι ρίζες τους μες στη σιωπή του χρόνου ανταμώνουν και μες τα βάθη της ψυχής στην ίδια αγάπη στεριώνουνΈτσι και εμείς, κι αν οι συνθήκες μας φυλάσσουν μακριά, έχουμε πάντα μια κρυφή…
