Μοναξιά
Όταν η μοναξιά γίνεται αφόρητη έτοιμη να σε πλακώσει σαν βράχος οι τοίχοι μοιάζουν σαν κελιά, πέφτουν επάνω σου. Ο αέρας σου κόβει την πνοή σου στερεί τη μυρωδιά, η σιγή νεκρώνει τα πάντα. Μιλάς με…
Κατηγορία
Λόγος και λογοτεχνία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
396 άρθρα · σελίδα 13 από 20
Όταν η μοναξιά γίνεται αφόρητη έτοιμη να σε πλακώσει σαν βράχος οι τοίχοι μοιάζουν σαν κελιά, πέφτουν επάνω σου. Ο αέρας σου κόβει την πνοή σου στερεί τη μυρωδιά, η σιγή νεκρώνει τα πάντα. Μιλάς με…
Μελετάω προσεκτικά τη μορφή σου αλλά δε διακρίνω καθαρά το τί μπορεί να είσαι.
- Τόσα χρόνια πέρασαν από κείνη τη μέρα, που Σ’ ευχαριστώ από τα τρίσβαθα της ψυχής μου γι αυτό που μας χάρισες: Τη δεύτερη ευκαιρία. Ευκαιρία ζωής.
ένα νόημα που δυστυχώς θα πρέπει να το ανακαλύψεις βλέποντας όχι μόνο τις ευχές,
Κάθιδρος και αφαλατωμένος, ο Θεόδωρος Υφ. άνοιξε, νωρίς το μεσημέρι της επομένης που συμπλήρωσε τα 74 του χρόνια, την πόρτα του τριανταπεντάχρονου παλιού ψυγείου του. Έβγαλε τη μια από τις δυο…
Το χέρι απλωμένο και πέτσινο. Το άλλο να του κρατά τον αγκώνα. Να μην φύγει. Στην άκρη του το τσιγάρο. Μια ριπή αγέρα τράβηξε μια γερή ρουφηξιά κι ο καπνός χύθηκε στο χώρο. Το βλέμμα στο κενό. Ο νους…
Κάνει λίγη ψύχρα απόψε. Η θάλασσα γλείφει τα γυμνά δάχτυλα των ποδιών μου. Είναι σκοτεινή και με τρομάζει. Είναι μυστήρια και με γοητεύει. Κλείνω τα μάτια και τη νιώθω που με χαϊδεύει. Με καλεί να…
Την είχα μπροστά μου. Ολόλευκη και απαλή. Φτέρωμα πουλιού που έχει απλωθεί στο πολύ φως. Ή επιδερμίδα μωρού που προσπαθεί να βρει τη ζωή. Κι εγώ να την εκλιπαρώ με τα μάτια να μου μιλήσει. Να μου πει…
Βυθισμένη στην άβυσσο του πόνου προσμονή σε ένα άγγιγμα ελπίδας για μια ζεστή αγκαλιά. Κάτω από το αμυδρό φως της λάμπας μόνη, με γυμνές πατούσες, με κλειστές γροθιές, με τρύπιες τσέπες. Περπατώντας…
Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Στη Γάζα κυνηγάνε κακούς τρομοκράτες. Σε σχολεία, σε φτωχογειτονιές, σε νοσοκομεία, σε παρέες ανύποπτων αγοριών στην παραλία.
Ένα ακόμα βράδυ. Σκέψεις και σκέψεις και σκέψεις... Ο καπνός του τσιγάρου του φεύγει ψηλά, διαλύεται. Σαν την ψυχή του. Τον κοιτάζει, ο χώρος έρημος, πού είναι το γέλιο της; Χάθηκε κι αυτό, σαν τα…
H σκέψη και μόνο της επιστροφής με αποδιοργάνωσε. Από τη μια ήθελα να αποφύγω το ταξίδι και το ανακάτεμα των αναμνήσεων, από την άλλη, η ανάγκη για την υπογραφή όλων αυτών των χαρτιών έκανε…
Σουρούπωνε κι οι σταγόνες της βροχής στο τσίγκινο γλαστράκι της βεράντας, καλωσόριζαν το φθινόπωρο. Πετάχτηκε γρήγορα από τον καναπέ να μαζέψει τα ρούχα, πριν η βροχή δυναμώσει. Η πρώτη φθινοπωρινή…
Η Χαρά Κρέτα γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και είναι απόφοιτος Τεχνολογικού Επαγγελματικού Εκπαιδευτηρίου στην ειδικότητα των Γραφικών Τεχνών. Από μικρή ασχολείται με τη φωτογραφία, τη συγγραφή…
Τον γνώρισα μια δεκεμβριάτικη μέρα, που έριχνε καρεκλοπόδαρα. Κοσμοχαλασμός! Ένα χειμωνιάτικο πρωί που είχα φύγει από το σπίτι σαν τρελή… Σκεφτόμουν με απόγνωση πως η ζωή κυλούσε σαν το νερό, ενώ…
Οι ποιητές κι οι συγγραφείς μαζεύτηκαν στον κήπο ένα βράδυ, να βρούνε όπως λένε θέλουν τ' απόλυτο το φως μες στο σκοτάδι.