Η μετακόμιση των χρωμάτων
Στη θύμιση του καλοκαιριού η σκέψη μου πλανιέται. Το πορτραίτο του φεγγαριού στον αφρό της θάλασσας δε λησμονιέται. Φθινοπώριασε… Κόντρα στον άνεμο βαδίζω. Τα άστρα ξεψύχησαν στον ουρανό. Τα…
Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 4 από 14
Σελίδα 4
Σελίδα 4 από 14Η ζωή είναι κουράγιο
“Άντεξε ρε μάνα, πού θα πάει; Θα περάσει και τούτη η φουρτούνα.” μονολογούσε σε μια γωνιά ο μερακλής Παναής, που δεν μπορούσε να καταλάβει καλά καλά πώς έβρισκε και ο ίδιος το κουράγιο και τα έλεγε…
Δώδεκα ευρώ και τέσσερα λεπτά
Περίμενε τη σειρά της στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Τρία άτομα ήταν μπροστά της, μα όλοι τους είχαν δυο πράγματα μόνο, δεν θα αργούσαν. Κοίταξε το καλάθι της. Δυο πράγματα είχε κι εκείνη. Είχαν φύγει…
Το τίποτα φοβάμαι
Τα πάντα στη ζωή καταλήγουν στον θάνατο. Το μόνο βέβαιο και σίγουρο, το μόνο αναπόφευκτο και φυσικά απροειδοποίητο και ανεξέλεγκτο.
8 και μισή
Η βροχή είχε επιστρέψει. Δε μου έκανε πια εντύπωση, εδώ στα μέρη του Βορρά η συννεφιά έχει γίνει συχνός επισκέπτης. Μια θα σου βγάλει μια ηλιαχτίδα ξαφνικά για τη γλύκα, μα έπειτα στάλες με ένα φόντο…
Η ζωή είναι κουράγιο
Σε κοιτώ κατάματα Δεν τρέχω να το βάλω Στα πόδια έμαθα απλά Τον αγώνα μου να καταβάλλω
Δεύτερη ζωή δεν έχει
-Μαριάννα! Όχι Μαρι -άννα. Ούτε Μαρι -άνθη. Σιγά μη με πεις και Αφροξυλάνθη δηλαδή. Μαριάννα! Με "γου"! Κατάλαβες;
Ανταριασμένες σιωπές
Στον αέρα πλανούνται νέφη, σύννεφα απελπισίας, απομόνωσης, μα κυρίως μοναξιάς καθοριστικής και αποτελεσματικής από τη μέχρι τώρα πορεία και στάση στη ζωή απέναντι καθώς και από την παθητική του…
Δεύτερη ζωή δεν έχει
-Μαριάννα με λένε. -Συγγνώμη; -Μαριάννα! Όχι Μαρι -άννα. Ούτε Μαρι -άνθη. Σιγά μη με πεις και Αφροξυλάνθη δηλαδή. Μαριάννα! Με "γου"! Κατάλαβες; Ορίστε. Το είπα και ησύχασα. Ύστερα έβαλα τη σάκα μου…
Ο ανάποδος καθρέφτης
(Σκέψεις που διαβάζονται και αντίστροφα, απ’ το τέλος προς την αρχή!)
Οχτώ και μισή
Η ώρα ήταν πέντε το ξημέρωμα όταν ο Μιχάλης και ο Βασίλης, επέστρεψαν από τη βραδινή τους βόλτα και τέσσερις το μεσημέρι όταν ξύπνησαν. Τηγάνισαν αυγά, μπέικον και πατάτες για να φάνε. Η γάτα του…
Το τίποτα φοβάμαι
επειδή μπορεί ίσως να αναγνώριζε, μέσα σε κάποιον αόριστο καθρέφτη
Το τίποτα φοβάμαι
Δε νοσταλγώ, επιθυμώ Τα πάντα να προσφέρω Είναι οι λέξεις χαρακιές Θυμάμαι και υποφέρω
Της ψυχής τα κρατημένα
Δόλια μου ψυχή Μην κλαις και μην σπαράζεις Τα άδικα φερσίματα Μην τα αναπαράγεις.
Μπλε γραμμή
Τα πρώτα μου γράμματα τα χάραξα πάνω σε μια μπλε γραμμή. Φρόντιζα να είναι καλογραμμένα και να μην πέφτουν κάτω απ' αυτήν. Δεν τα κατάφερνα πάντα, μα δε το έβαζα κάτω. Μεγαλώνοντας, η μπλε γραμμή με…
Το τίποτα φοβάμαι
Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήρθα αντιμέτωπη με τους φόβους μου. Έτρεμα σαν ανέβαινα κάπου ψηλά και χρειαζόταν να κοιτάξω κάτω, φοβόμουν μην τυχόν στο δωμάτιο όπου βρισκόμουν χαθεί ξαφνικά το φως και…
Ο ανάποδος καθρέφτης
Κάθε πρωί ξυπνούσε Με μια αίσθηση κάπως βαριά Οι υποχρεώσεις μπροστά του Βήματα ανιαρά, Άτολμα, κυρίως ανούσια
Ζωή σε δόσεις
Τη μάθαμε μας έμαθε Φαρμάκια μας ποτίζει Μα άλλους πάλι ανέγγιχτους Έτσι μας ορίζει.
