Φραγκολεβαντίνικα
-Εγώ; Γελώ εγώ; Βρε, ότι δε βλέπεις καλά είναι πολύ απλά γνωστόν, το ότι δεν ακούς κιόλας, δεν το ’ξερα. Δε μου λες; Νοείται γέλιο άηχο; Αυτό τότε ονομάζεται χαμόγελο, για να ξέρουμε και τι μολογάμε…
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αθηνά Μαραβέγια
Δημιουργός
-Εγώ; Γελώ εγώ; Βρε, ότι δε βλέπεις καλά είναι πολύ απλά γνωστόν, το ότι δεν ακούς κιόλας, δεν το ’ξερα. Δε μου λες; Νοείται γέλιο άηχο; Αυτό τότε ονομάζεται χαμόγελο, για να ξέρουμε και τι μολογάμε…
Αθήνα, στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο χειμώνας έχει αποφασίσει δειλά-δειλά να παραχωρήσει τη θέση του στην άνοιξη. Το κρύο δεν είναι τόσο τσουχτερό, η βροχή, όμως, παραμένει να ταλαιπωρεί τους…
Φόβος είναι
η καταγραφή στα κύτταρά σου
και έχεις καταφέρει να επιβιώσεις …
Και φτάνει η ώρα να το πεις.
Δεν το πιστεύεις.
Δεν το σκεφτόσουν ποτέ. Κι όμως… …
Αρχές καλοκαιριού. Μια-δυο τα σχολεία κλείνουν. Οι πρόβες των παιδιών της έκτης τάξης, για την παράσταση που θ’ ανεβάσουν στο τέλος της χρονιάς, για ν’ αποχαιρετίσουν το Δημοτικό, έχουν φτάσει στο…
Μεταφέρω την ιστορία όπως μου την είπαν. Η αλήθεια είναι πως της πρόσθεσα κάποια «καλλωπιστικά» στοιχεία, όπως και της αφαίρεσα σκληρές λέξεις, εικόνες και ωμότητες.
Σκέψεις σκόρπιες στο νου,
εικόνες παντού.
Από κάπου να πιαστείς …
-Καλώς μας ήρθες! Πώς πέρασες; Ήταν όμορφα; Ξεκουράστηκες; Γέμισες τις μπαταρίες σου για τον χειμώνα; -Πολλές οι ερωτήσεις σου που θέλουν απαντήσεις κι εγώ θα σου τις δώσω με το δικό μου τρόπο, όπως…
?Μπήκε ο Σεπτέμβρης. Είναι ο μήνας εκείνος που, όπως μαθαίναμε τα παλιά τα χρόνια, φέρνει το Φθινόπωρο. Η εποχή εκείνη που προετοιμάζει τη φύση, αλλά και τους ζώντες οργανισμούς, να μπορέσουν να…
Γνωρίζεις άνθρωπο και θαρρείς πως γνωρίζεις ανθρώπους. Μοιράζεσαι μαζί τους κακές και καλές στιγμές σας. Προσπαθείς να είσαι πάντοτε δίπλα τους, πρώτα από αγάπη κι ύστερα από φιλότιμο, αναγνωρίζοντάς…
Γεννήθηκα, μεγάλωσα και γέρασα με ανθρώπους που το πρώτο μέλημά τους ήταν η αξιοπρέπεια. Τα γονικά μου ποτέ δεν μοιράζονταν τις όποιες αναποδιές στη ζωή τους, αντίθετα, έδιναν πάντα την εικόνα…
Και στροβιλίζομαι
σ’ ένα υπέροχο βαλς
μαζί σου. …
?Κι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Το ξέρεις. Το βλέπεις, μα πάνω απ’ όλα, το νιώθεις. Κι αναρωτιέσαι αν πέτυχες κάτι στη ζωή σου και τι. Κάνεις μια αναδρομή και βλέπεις, από τη δική σου σκοπιά, πως τo…
Κι ήρθες
και με πήρες απ’ το χέρι
σ’ εποχές αλλοτινές …
Στεκόταν καιρό τώρα, εκεί, στη μαρίνα, να λικνίζεται παροπλισμένη, αφού ο καπετάνιος της δε ματαφάνηκε από τότε που τον πήραν, μετά το τελευταίο τους ταξίδι… Και οι δικοί του δεν την ξαναπλησίασαν…
Σε γνώρισα
παιδάκι ακόμα…
Σε είδα να μεγαλώνεις …
Λόγια, λόγια, λόγια…
σκόρπια λόγια
κενά …
Θυμός και πόνος,
Ουρανός ανταριασμένος,
Θάλασσα φουρτουνιασμένη. …
Πώς να μην είναι όμορφη η μέρα σου, όταν πρωτοαντικρίζεις τον υπέρλαμπρο ήλιο; Πώς να μην είναι όμορφη η μέρα σου, όταν ακούς το κελάηδημα των πουλιών; Πώς να μην είναι όμορφη η μέρα σου, όταν ακούς…
Σου έδωσα, σου έδωσα,
σου έδωσα.
Με πάτησες, …