Παστρικά να μιλάς
- Κι ίντα μου λες βρε κουζουλέ αν έεις το Θεό σου! Με το κεφάλι πορεύω τόσο καιρό; Τα ατζιά μου το ξέρουν μονάχα ετούτο το ζόρε . Ετούτα τα πόδια τα λιγωμένα που θωρείς, εμαλώσανε με το χώμα. Ετούτα…
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
- Κι ίντα μου λες βρε κουζουλέ αν έεις το Θεό σου! Με το κεφάλι πορεύω τόσο καιρό; Τα ατζιά μου το ξέρουν μονάχα ετούτο το ζόρε . Ετούτα τα πόδια τα λιγωμένα που θωρείς, εμαλώσανε με το χώμα. Ετούτα…
Κατέβηκα τα σκαλιά αργά
στις μύτες των ποδιών
Με ένα φανάρι φώτιζα δειλά …
Ομολογώ στο άφεμα του ήλιου, στο πέρασμα του φεγγαριού, στο όμορφο στρώμα-πορφυρό μου ακόμα-των αστεριών το πουπουλένιο, το μεταξένιο, μία ζωή μα τι ζωή χρυσάφι και αργυρό και χάλκινο, δρομέας της…
Μάτια βουρκωμένα. Μάτια θυμωμένα. Μάτια λαμπερά. Μάτια ανήσυχα. Αγάπη λες και ζεσταίνει η μέρα σα ζεστό φλυτζάνι του καφέ στα χέρια, πίσω από ένα θαμπό παραθύρι. Αγάπη ψιθυρίζεις και γελάει η καρδιά…
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος
ας φτιάξουμε μια αγκαλιά να τερματίσει ο πόνος
Ας πάρουμε απ' τον Άγιο το δώρο της Αγάπης …
Τα μικρά ξωτικά μαζεύτηκαν απορημένα και ανήσυχα έξω από το εργοστάσιο του Άγιου Βασίλη. Ένα χρόνο πάλεψαν για αυτά τα παιχνίδια με κόπο, χαρά και φαντασία. Αλλά βλέπεις Τρόικες, Δντ, μνημόνια και…
Απόγευμα στο μαγαζί μου με τα Χριστουγεννιάτικα προσπαθώ να επιβιώσω από την τρέλα του κόσμου. Μεγάλοι και μικροί τριγυρνάνε στους διαδρόμους και ο καθένας γυρεύει αγχωμένα και εντελώς παρανοϊκά, να…
Με λένε Χριστίνα και είμαι 9 χρονών. Περίμενα πώς και πώς να φτάσει αυτός ο μήνας για να σου γράψω, όπως κάνω όλες τις φορές. Να αφήσω το γραμματάκι μου στο δέντρο που στολίζω με τη μαμά μου και να…
Μετρημένες οι απολαύσεις σου. Ενοχικά πολλές φορές σε βλέπω να αρπάζεις κομμάτι από το φυλαγμένο γλυκό σου. Κείνο που περιμένει τη γιορτή. Κείνο που περιμένει μια γιορτή. Και μου μοιάζεις.
Στο νου μου απλώνει ουρανός χρωματιστός αστραφτερός
Πουλιά κουνάνε τα κουπιά πετούν με βάρκες μακριά
Όνειρα φέγγουν στα νερά θάλασσα αστέρια λαμπερά …
Χαρτί μικρό γυαλιστερό
Άνεμος να το γράφει
Αέρας λόγια και ματιές …
Εποχή φθινοπώρου
Το καλεντάρι γράφει
κι εγώ κυκλώνω τις μέρες… …
Μια νότα κρέμεται σε τεντωμένη χορδή
Καλοκουρδισμένα τα απλά συναισθήματα
μια συγχορδία ζητούν απεγνωσμένα …
Ακόμη μία φορά τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο αλλάζουν τη διαδικτυακή λογοτεχνία. Για δεύτερη χρονιά το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο» 2016 φέρνει σε "έναν από τα κάτω" διάλογο δημιουργούς από…
Ανυποψίαστη η μνήμη
Στα κάτεργα του μυαλού
οι αλλοτινές στιγμές …
Γδέρνω το κορμί μου απόψε με το μαχαίρι κατάσαρκα προσπερνώ επιδέξια τις φλέβες που με θρέφουν Το αίμα σκορπίζω στο κενό να κοκκινίσει η νύχτα μου ματωμένος ας γίνει ο ουρανός των πραγμάτων μου…
Τα χέρια απλώνω να με δεις
Μαντήλι δώσε κεντητό
Χορό να σου χαρίσω …