Αγάπη vintage
ranou photography
Αχνιστές οι αναμνήσεις έρωτας φθινοπώρου
Γιασεμί μυρίζουν οι αλλοτινές μας στιγμές …
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Μάχη Τζουγανάκη
Δημιουργός
ranou photography
Αχνιστές οι αναμνήσεις έρωτας φθινοπώρου
Γιασεμί μυρίζουν οι αλλοτινές μας στιγμές …
…τρίτο ταξίδι σήμερα στην περιπλάνηση μας στην θάλασσα των ιδεών, ανακαλύπτοντας στο διήγημα που ακολουθεί μέρη μυστήρια, ανασαίνοντας τον πόνο και τον φόβο, με τελικό στόχο την εξιλέωση. Γιατί…
Ήταν η δυσκολότερη ώρα
αποχωρούσε ο ήλιος και τέλευε η αγάπη
Απεγνωσμένα κοίταζα μακριά …
Το πρωτοβρόχι με βρήκε να περιμένω σε μια γωνία μαζεμένη . Τα σπασμένα πλακάκια από το πεζοδρόμιο γεμίζανε με νερά στις λακκούβες που κάνανε και η εφημερίδα που είχα βάλει πάνω στο κεφάλι, είχε ήδη…
Βαλίτσες γεμάτες
από κειμήλια αναμνήσεων
στο χέρι κρατάς …
Ο Αγησίλαος ίσιωσε το καφέ του σακάκι και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Με επιδέξια κίνηση στερέωσε το καπέλο του και ξερόβηξε. Ύστερα πήρε τη μαύρη ομπρέλα του, την κρέμασε στον καρπό του και άνοιξε την…
Άπλωσα το χέρι μου με αποφασιστικότητα. Το είχα διαβάσει σε πολλά άρθρα και βιβλία. Κάτι σαν savoir vivre στον χώρο της εργασίας. «Να δείχνετε αποφασισμένος, τολμηρός, σίγουρος αλλά όχι και τόσο…
Γιε μου, δεντρί μου, σου γράφω από το χωριό μας το μικρό. Κείνο που τρεχες ξυπόλητος στα στενά και σε κυνήγαγα να ‘ρθεις να φας. Ακόμα ακούω στα στενά τη φωνούλα σου «Λίγο ακόμα μάνα λίγο ακόμα». Με…
Αχ ζωή
Στον ιστό της αράχνης
Ακουμπά το μαζί …
Από τα βάθη τση καρδιάς μονολογεί τ’ αμπέλι
Στάζουνε μέσα μου ευχές στάζουνε σαν το μέλι
Να χαμηλώναν τα βουνά να σμίγαν οι ανθρώποι …
Δεν ξεπέσαμε αγαπητέ μου
κι ας μας έριξαν στο σκοτάδι
Σε τούτο το ανέλπιδο μπουντρούμι …
Σου υποσχέθηκα μια ζωή χωρίς πόνο. Σου υποσχέθηκα να σε κάνω να χαμογελάς, μα ετούτο το άθλιο γράμμα μου, όταν θα φτάσει στα χέρια σου θα σε κάνει να κλάψεις με λυγμούς. Τόσο ανίκανος στάθηκα να σου…
Η κυρία Ειρήνη Χλώρου ήταν χρόνια δασκάλα σε ένα παλιό δημοτικό σχολείο στην Καλλιθέα. Πρώτη και Δευτέρα δημοτικού ήταν οι τάξεις που αναλάμβανε. Κι ακόμα και αν μουρμούραγε στον κάθε διευθυντή της…
Γράφω κάτι αστείο
Στο μικρό μας βιβλίο
Να το λέμε κι οι δύο …
Τσιγάρου καύτρα κι απόψε εδώ στον καπνό σου τυλίγομαι και καρτερώ μαρτυρικά το πύρινό σου δαχτυλίδι Να περάσει ανάμεσα πιστός και τρωτός ο εκπαιδευμένος εαυτός Να χειροκροτήσει με δέος το εγωιστικό…
Δε σβήνεται ποτέ ετούτη η γραμμή το τρένο περνάει πάντα από εδώ σα φάντασμα μετρά τις ώρες τριγυρνώντας πονηρά στους σταθμούς Δε χάνεται ποτέ ο δρόμος αυτός περνά από χωράφια και λίμνες από έρωτες…